RAPID ZEN σκρατς και προχωρημένη jazz

Με πέντε και τέσσερα κομμάτια ανά πλευρά, οι Rapid Zen, με το LP τους “Fried Brains” [defkaz RECORDS, 2025], επιχειρούν να συνδέσουν τον «σκρατσ-ισμό» με τον αυτοσχεδιασμό και την προχωρημένη jazz. Λέμε για ένα σχήμα, κατ’ αρχάς, το οποίο αποτελούν ο Gonçalo Almeida κοντραμπάσο, η Barbara Togander πικάπ, φωνή και ο Vasco Trilla ντραμς, κρουστά. Η ηχογράφηση έγινε, τον Ιούνιο του ’24, από τον Sergi Felipeon κάπου στην Βαρκελώνη, η μείξη από τον Gonçalo Almeida στο Ρότερνταμ, το mastering από τον Σωτήριο Κουφαελά και η παραγωγή από τον Γιάννη Κουφαελά, για λογαριασμό της defkaz.

Το άλμπουμ ξεκινά σκληρά και εντυπωσιακά (“Catalyzing zen”), μ’ έναν καταιγισμό πειραγμένων, βασικά, βοκαλισμών και σκρατς, με παράλληλη συνεισφορά από το μπάσο και τα ντραμς, δίνοντάς σου μιαν αίσθηση διαρκούς και πολύπλοκης κινητικότητας. Στο 8λεπτο “Cloclwork predictability” κυριαρχεί ένας ακόμη πιο έντονος πειραματισμός, που στοιχειοθετείται από το χαμηλό volume θορύβου, τα breaks από το κοντραμπάσο, τις παρεμβάσεις από τα κρουστά, κι ένα γενικότερο ηλεκτρονικό μανιπουλάρισμα, που έχει τον τρόπο να σε κρατά, σαν ακροατή, στις επάλξεις – με τα λίγα, κανονικά αυτή τη φορά, φωνητικά να δημιουργούν ένα αίσθημα space υποβολής. Space-improv-jazz-rock-fusion; Θα μπορούσε να το πεις. Μπάσο με δοξάρι και ποικίλων εντάσεων εφφέ (ακουστικά και ηλεκτρονικά), τοποθετημένα όλα σ’ ένα αργά διαμορφούμενο πλαίσιο, προσδίδουν στο “Nine pimientos” πιο πολλά αγχώδη χαρακτηριστικά. Στο σύντομης διάρκειας “VRConstellations” εκείνο που κυριαρχεί είναι το free-improv, με τα vocals της Togander να ακούγονται και αυτά σε συμφωνία φάσης με τα οργανικά δρώμενα - καθώς η Side A ολοκληρώνεται με το 7λεπτο “Super perfume”, ένα track που εμπεριέχει τόσο ηλεκτρονική επεξεργασία, όσο και φυσική ροή, κινούμενο και αυτό προς πειραματικές space κατευθύνσεις.
Η δεύτερη πλευρά του “Fried Brains” ανοίγει με το 11λεπτο “Constantinopla”, που κινείται στο ίδιο πλαίσιο με το “Super perfume”, συνδυάζοντας «αληθινές» φωνές και σαμπλαρισμένες, με την ίδια πάντα δυναμική στο υπόστρωμα, με τα μπάσα «χαλιά» να κατακυριεύουν το χώρο, με το κοντραμπάσο να «στριγγλίζει» και με το ηλεκτρονικό processing να χτυπάει κόκκινο. Στο φερώνυμο track κυρίαρχο ρόλο έχουν οι βοκαλισμοί, που επηρεάζουν και επηρεάζονται από το θορυβώδες και αεικίνητο background, ενώ στο “No one’s home” το βάρος πέφτει στα καμπανωτά κρουστά, πάνω από τα οποία τοποθετούνται θόρυβοι, με το abstract να κυριαρχεί καθ’ όλη τη διάρκεια του track. Στο τέλος, με το “11 hearts modulation”, έντεκα(;) προσομοιώσεις καρδιακών παλμών διαμορφώνουν ένα πολύ ειδικό πλαίσιο ηχητικής δράσης, επί του οποίου συντρέχει το arc μπάσο του Almeida και η φωνή της Togander.
Σίγουρα παράξενο, αλλά ταυτοχρόνως κι ένα άκουσμα με περιεχόμενο, προϊόν τριών μουσικών που κινούνται εντός και εκτός ορίων με γνώση και συνέπεια.
Επαφή: https://defkaz.bandcamp.com/album/fried-brains