GIOVANNI DI DOMENICO – ALEX ZETHSON ένα improv split 2CD

Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα split 2CD, όπου το CD1 ανήκει στον Giovanni Di Domenico (grand piano, Hohner organetta, pipe organ, ηλεκτρονικά) και το CD2 στον επίσης πιανίστα Alex Zethson. Το CD του Di Domenico αποκαλείται “Edge Runner” (και αποτελείται από τα tracks “Edge runner”, “Carbaquists”, “The frenetic”), ενώ το CD του Zethson αποκαλείται “Noema” (και αποτελείται από το φερώνυμο track διάρκειας 44 λεπτών). Οπωσδήποτε δεν είναι κάτι καθημερινό και συνηθισμένο αυτό το split (σε μορφή double CD και με τύπωμα από την γνωστή μας defkaz RECORDS), και υποθέτω πως κάποια ηχητική συσχέτιση θα υπάρχει ανάμεσα στα δύο μέρη – δίχως τούτο να είναι απαραίτητο, τουλάχιστον υπό την έννοια της αισθητικής ταύτισης.

Ο Di Domenico (γνωστός αυτοσχεδιαστής-πειραματιστής, για τον οποίον έχουμε γράψει κι άλλες φορές στο blog) «πιάνεται» ζωντανά ηχογραφημένος στις πόλεις Μπρυζ και Γάνδη του Βελγίου, τον Ιανουάριο και τον Απρίλιο του 2023. Το πρώτο κομμάτι, το 18λεπτο, είναι πολύ έντονο, σχεδόν εκκωφαντικό, με το grand piano να ακούγεται διαρκώς σ’ ένα μίνιμαλ μοτίβο, κάπως σαν λούπα, και με τα υπόλοιπα όργανα να συμβάλλουν υπό τύπον noises. Το δεύτερο track είναι περισσότερο σκοτεινό και υποβλητικό. Δρα κάπως και σαν drone music, και υπό αυτή την έννοια μπορείς να αναζητήσεις επιρροές από κεντρική Ασία, άπω Ανατολή κ.λπ. Έχει κάτι το τελετουργικό σαν κομμάτι, λίγες και ανεπαίσθητες αλλαγές φυσικά, και οπωσδήποτε σε παρασύρει στον... κόσμο του. Στο έσχατο 7λεπτο track το άκουσμα είναι πιο... ευλαβικό, θρησκευτικό, επίσης με ενσωματωμένες στη ροή αλλαγές, ενώ «αγριεύει» λίγο πριν από το κλείσιμο μέσω θορυβωδών ηλεκτρονικών, που επιτείνουν την έκσταση. Γενικά, σαν άκουσμα, το “Edge Runner” έχει πολύ ενδιαφέρον – για να μην πω πως συναρπάζει.
Το “Noema” του Zethson είναι ηχογραφημένο στο Dudu loft, στην Αθήνα, στις 17 Οκτωβρίου 2024. Φυσικά το κομμάτι εμφανίζει αλλαγές μέσα σ’ αυτό το 44λεπτο της εξέλιξής του. Αλλαγές που είναι έντονες και όχι... μεταβατικές – δεν εισρέει, εννοώ, το ένα μέρος μέσα στο άλλο. Στο bandcamp υπάρχει μία πλήρης τεχνική περιγραφή των τεσσάρων μερών του “Noema”, κι εδώ αυτό που έχει νόημα να ειπωθεί είναι πως ο Zethson ακολουθεί ένα σχέδιο ηχητικής δράσης, μεταφέροντας τον ακροατή από το αρχικό υποβλητικό περιβάλλον, σε «τόπους» έντονης κρουστότητας, για να μεταπέσει η μουσική του σε περισσότερο λυρικές περιοχές (στο τρίτο μέρος), πριν επανέλθει σε κάτι βαθύ, έντονο και συνεχές στο τελευταίο.
Οπωσδήποτε (και για να επανέλθω σ’ ένα ζήτημα που θίχτηκε στην αρχή) ανάμεσα στα δύο CD τού “Edge Runner – Noema” δεν υπάρχουν πολλές ταυτίσεις, ούτε όμως και απόλυτες και αγεφύρωτες διαφορές.
(Ωραία σχεδιασμένη gatefold έκδοση τριακοσίων αντιτύπων).
Επαφή: https://defkaz.bandcamp.com/album/edge-runner-noema