Μπορεί να έχουμε, εδώ, ένα παράξενο ολλανδικό τρίο (Wiek Hijmans ηλεκτρικές,
ακουστικές κιθάρες, Bart Soeters bass guitar,
ηλεκτρικό κοντραμπάσο, Mees Siderius βιμπράφωνο, ντραμς), αλλά δεν είναι καθόλου παράξενο το concept της
δουλειάς του, ούτε βεβαίως και η ονομασία του (που σχετίζεται με το concept του).
Λέμε, λοιπόν, για ένα σχήμα που αποκαλείται O Tree (Ω Δέντρο), και που ηχογραφεί και τυπώνει ένα CD, το οποίον τιτλοφορείται “Thy Love is Endless” (Η αγάπη σου είναι ατελείωτη) [Erasmus Park Records, 2025]. Προφανώς οι Ολλανδοί αναγνωρίζουν στο δέντρο μια πηγή ζωής, χοντρικά από τις ελάχιστες που μας έχουν απομείνει (όλων εμάς των κατοίκων των πόλεων τουλάχιστον), κι έχοντας αυτήν ακριβώς τη συνεισφορά του δέντρου κατά νου, σχηματίζουν ένα άλμπουμ έντεκα κομματιών οι τίτλοι των οποίων είναι οι λέξεις τής φράσης... thy leaves they burn in vain but thy(2) love is endless.
Καλά και ωραία είναι όλα τούτα, αλλά εξ ίσου καλά και ωραία είναι και αυτά που ακούμε στο “Thy Love is Endless”, ένα άλμπουμ προχωρημένης jazz, που κινείται ενίοτε στα όρια του improv, πλαισιωμένο, όμως, και από πολλά ροκ στοιχεία, έως και ευρύτερα πειραματικά, progressive [στο 10λεπτο “Thy (2)”], μέχρι και blues (στο “Love” και ιδίως στο “Is”).
Σίγουρα, μία ενδιαφέρουσα περίπτωση συγκροτήματος, κάπως... ελεύθερου, αλλά ταυτοχρόνως πηγαίου και ουσιαστικού.
Επαφή: www.toondist.nl, www.otree.live
Λέμε, λοιπόν, για ένα σχήμα που αποκαλείται O Tree (Ω Δέντρο), και που ηχογραφεί και τυπώνει ένα CD, το οποίον τιτλοφορείται “Thy Love is Endless” (Η αγάπη σου είναι ατελείωτη) [Erasmus Park Records, 2025]. Προφανώς οι Ολλανδοί αναγνωρίζουν στο δέντρο μια πηγή ζωής, χοντρικά από τις ελάχιστες που μας έχουν απομείνει (όλων εμάς των κατοίκων των πόλεων τουλάχιστον), κι έχοντας αυτήν ακριβώς τη συνεισφορά του δέντρου κατά νου, σχηματίζουν ένα άλμπουμ έντεκα κομματιών οι τίτλοι των οποίων είναι οι λέξεις τής φράσης... thy leaves they burn in vain but thy(2) love is endless.
Καλά και ωραία είναι όλα τούτα, αλλά εξ ίσου καλά και ωραία είναι και αυτά που ακούμε στο “Thy Love is Endless”, ένα άλμπουμ προχωρημένης jazz, που κινείται ενίοτε στα όρια του improv, πλαισιωμένο, όμως, και από πολλά ροκ στοιχεία, έως και ευρύτερα πειραματικά, progressive [στο 10λεπτο “Thy (2)”], μέχρι και blues (στο “Love” και ιδίως στο “Is”).
Σίγουρα, μία ενδιαφέρουσα περίπτωση συγκροτήματος, κάπως... ελεύθερου, αλλά ταυτοχρόνως πηγαίου και ουσιαστικού.
Επαφή: www.toondist.nl, www.otree.live

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου