Οι Skelters είναι παλιό ελληνικό συγκρότημα, καθότι σχηματίστηκαν στο
μέσο της δεκαετία του ’90. Συνεπεία αυτού είναι να έχουν δώσει τρεις δίσκους
μέσα στις δεκαετίες, με τον πιο πρόσφατο απ’ αυτούς να αποκαλείται “Con Man’s Chronicles” [Sleazy Rider SRL, 2025] (φετινή
κυκλοφορία). Μέλη των Skelters
είναι οι Daniel Charavitsidis
ντραμς, φωνή, Angel Harvits
μπάσο, φωνή, Kostis Vogiatzoglou
κιθάρες, πλήκτρα, φωνή, με το νέο CD τους να περιλαμβάνει δέκα δικά τους κομμάτια πούρου
αμερικάνικου ροκ. Τι ροκ; Σαν εκείνου που κινείται ανάμεσα στο κλασικό FM rock / AOR και το
σχετικό (και πάντα αμερικανικό) των 80s. Θέλω να πω το ροκ του Bob Seger εκείνων των ετών, του Tom Petty και του John Fogerty – προσαρμοσμένο, όμως, στο σήμερα.
Το κάνουν καλά αυτό που κάνουν οι Skelters (και ως πολύ καλοί μαθητές των παλιών-παλιών R.E.O. Speedwagon). Το λέω, γιατί και οι συνθέσεις τους είναι καλές, και τα λόγια τους στέκονται μια χαρά, και οι ερμηνείες τους είναι πειστικές, ενώ, και από πλευράς παιξιμάτων, η μπάντα, με αυτόν τον κάπως ξερό και μελετημένα ακατέργαστο ήχο της, δείχνει να ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει. Το λέω υπό την έννοια πως το να παίζεις τέτοια μουσική στην Ελλάδα των 2020s σημαίνει πως έχεις αποδεχτεί ότι κάνεις πρωτίστως το κέφι σου – και αυτό, η συνειδητοποίηση αυτού εννοώ, δεν είναι μικρό πράγμα.
Το “Con Man’s Chronicles” κυλάει ευχάριστα, αυτό είναι σίγουρο, και πολλές μελωδίες, που έχουν country rock επιρροές (ανεξαρτήτως από το πώς εκείνες αποδίδονται, αν μετατρέπονται σε πιο AOR ή όχι) δίνουν έξτρα μπόνους στους Skelters, που μπορούν να υπερηφανεύονται για κάποια τραγούδια τους (σαν το “Pro soul” ας πούμε ή σαν το “A never ending story”), δίχως να υπαινίσσομαι κάτι για τα υπόλοιπα.
Επαφή: www.theskelters.com
Το κάνουν καλά αυτό που κάνουν οι Skelters (και ως πολύ καλοί μαθητές των παλιών-παλιών R.E.O. Speedwagon). Το λέω, γιατί και οι συνθέσεις τους είναι καλές, και τα λόγια τους στέκονται μια χαρά, και οι ερμηνείες τους είναι πειστικές, ενώ, και από πλευράς παιξιμάτων, η μπάντα, με αυτόν τον κάπως ξερό και μελετημένα ακατέργαστο ήχο της, δείχνει να ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει. Το λέω υπό την έννοια πως το να παίζεις τέτοια μουσική στην Ελλάδα των 2020s σημαίνει πως έχεις αποδεχτεί ότι κάνεις πρωτίστως το κέφι σου – και αυτό, η συνειδητοποίηση αυτού εννοώ, δεν είναι μικρό πράγμα.
Το “Con Man’s Chronicles” κυλάει ευχάριστα, αυτό είναι σίγουρο, και πολλές μελωδίες, που έχουν country rock επιρροές (ανεξαρτήτως από το πώς εκείνες αποδίδονται, αν μετατρέπονται σε πιο AOR ή όχι) δίνουν έξτρα μπόνους στους Skelters, που μπορούν να υπερηφανεύονται για κάποια τραγούδια τους (σαν το “Pro soul” ας πούμε ή σαν το “A never ending story”), δίχως να υπαινίσσομαι κάτι για τα υπόλοιπα.
Επαφή: www.theskelters.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου