ΔΙΣΚΟΙ, ΒΙΒΛΙΑ, ΤΑΙΝΙΕΣ, ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΙΝΑ...
est 10/1996
Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011
2α ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ
(Ο πρόλογος δεν μπορεί παρά να είναι ο ίδιος μ’ εκείνον της ανάρτησης για την 1η Ολυμπιάδα http://is.gd/cY8wiE) Οι Ολυμπιάδες Τραγουδιού υπήρξαν… έμπνευση της χούντας (διοργανώθηκαν έξι, από το 1968 έως το 1973) στην προσπάθειά της να ασκήσει πολιτιστική πολιτική, ποντάροντας, ταυτοχρόνως, και σε μία έξωθεν «καλή μαρτυρία». Κάπως σαν μία επιβεβαίωση του καθεστώτος (θα το ήθελαν – το επεδίωξαν), το οποίον καθεστώς στρέφοντας τα όμματα της διεθνούς κοινής γνώμης (κάποιας κοινής γνώμης, τέλος πάντων) προς τις γιορτές και τα πανηγύρια, θα μπορούσε να συνεχίσει ανενόχλητο την… αποκατάσταση της υγείας του ασθενούς, επί της χειρουργικής κλίνης. Εκείνο, πάντως, που πρέπει να ειπωθεί είναι πως στις Ολυμπιάδες έδωσαν το παρόν διακεκριμένοι καλλιτέχνες και συγκροτήματα (αναφέρομαι, βασικά, στους εκτός συναγωνισμού) και, βεβαίως, ακούστηκαν κάμποσα καλά τραγούδια, τα οποία δεν είχαν ουδεμία σχέση με ό,τι θα ονομάζαμε έτσι επιτιμητικώς, ή υποτιμητικώς, ως χουντοτράγουδα.Στη δεύτερη Ολυμπιάδα Τραγουδιού, που διεξήχθη το τριήμερο 27-29 Ιουνίου του 1969 στο Παναθηναϊκό Στάδιο, πήραν μέρος 29 χώρες και ακούστηκαν 44 τραγούδια. Νικήτρια αναδείχθηκε η ελληνική συμμετοχή (μάνι-μάνι πρωτιά…) με την Κλειώ Δενάρδου στο απολύτως υπερεκτιμημένο (για τ’ αυτιά μου) τραγούδι του Ζακ Ιακωβίδη «Που ναν’ ο ίσκιος σου Θεέ». Ακολούθησαν ο Λίβανος στη 2η θέση, η Βουλγαρία στην 3η (με την Maria Mitzeva και την "Αλλέα των ερωτευμένων"), η Τουρκία στην 4η, η Ισπανία στην 5η , ενώ την 6η είχαν μοιραστεί η Αυστρία με τη Βραζιλία. Το λιβανέζικο τραγούδι είχε τίτλο “La guerre est finie”, το είχε συνθέσει ο Elias Rahbani και το είχε ερμηνεύσει ο Manuel, τραγουδώντας στη γαλλική μία, πράγματι, ωραία μελωδία, για την οποίαν άξιζε πρωτιά (συγκρίνω με το «Που ναν’ ο ίσκιος σου Θεέ»). Μάλιστα, τη βράβευσή του στην Αθήνα την υπενθύμιζε ο Elias Rahbani (γαμπρός και συνεργάτης της Fairuz) και στο οπισθόφυλλο του… ψυχεδελικού του άλμπουμ “Mosaic of The Orient” [EMI/ Parlophone GVDL 35], που είχε τυπωθεί στην Ελλάδα λίγα χρόνια αργότερα (1972). Το βραζιλιάνικο τραγούδι είχε τίτλο “Rumo sul”, το είχαν γράψει οι Paulinho Tapajós-Edmundo Souto και το είχε τραγουδήσει η Beth Carvalho. Ακόμη, πέραν της πρωτιάς, είχαν ακουστεί άλλα εννέα(!) ελληνικά τραγούδια, καθότι μία χώρα επιτρεπόταν να παρουσιαστεί με περισσότερες από μία συμμετοχές – ανάμεσά τους η «Αντιγόνη» (Γιώργος Κατσαρός-Πυθαγόρας) με την Μαρίνα, το «Γαλάζιοι τώρα ουρανοί» (Νίκος Λαβράνος-Νίκος Ελληναίος) με την Μαρία Δουράκη (είχε λάβει ειδικό έπαινο), το «Είναι ένα βουνό» (Λυκούργος Μαρκέας) με τον Γιάννη Βογιατζή, η «Αδυναμία μου» (Γιώργος Μουζάκης) με τον Μίμη Ράπτη, το «Στάσου» (Ανδρέας Οικονόμου-Γιοβάννα) με τον Νίκο Αντωνίου, το «Καλώς ήρθες έρωτα» (Χίλντια Πίσσα-Αλέξης Παυλής) με τον Τέρη Χρυσό, το «Έρωτα παντοτινέ μου» (Κώστας Ξενάκης) με τον Δάκη, το «Απόψε θυμήσου» με τον Σταύρο Ζώρα... Επίσης τρία τραγούδια ανήκαν στην Ιταλία (“Orgoglio” με τον Fred Bongusto, “Le due facce dell’ amore” με τον Toni Pineli…), δύο στην Τουρκία (“Belki bir gun”με την Ajda Pekkan, “Sevmek icin” με τον Tayfun), δύο στην Αγγλία, δύο στην Ισπανία, δύο στη Γαλλία κι από ένα σε κάθε μία από τις υπόλοιπες χώρες. Από τις εκτός συναγωνισμού διασημότητες, που έδιναν το παρόν παρέχοντας… κύρος στις διοργανώσεις, ν’ αναφέρω (στη συγκεκριμένη) τον Rocky Roberts (“Sono tremendo”), τον Charles Aznavour (“Αve Maria”), τον Ivan Rebroff (“Kalinka”)… Επίσης, ο κύπριος συνθέτης Αχιλλέας Λυμπουρίδης (1920-2008) είχε παρουσιάσει έργο του. (Η φωτογραφία είχε δημοσιευτεί στο Ε, την 6/12/1998, σ’ ένα κείμενο των Απ. Διαμαντή – Φ. Χρυσοχόου «Κονφερασιέ, Ποιητές ή σαχλαμαράκηδες;». Στη λεζάντα αντί να γραφεί… οι Rocky Roberts και Γιώργος Οικονομίδης στη 2α Ολυμπιάδα του 1969, γράφτηκε μόνον… Γιώργος Οικονομίδης… Είναι γνωστό το ανέκδοτο με τον Πάπα και τον… Μήτσο, όταν κάποιος τους είχε δει μαζί και διερωτήθηκε: «Καλά ρε παιδιά αυτός δίπλα στον Μήτσο ποιος είναι;». Θέλω να πω πως το να αναγνωρίζεις τον Οικονομίδη και όχι τον Rocky Roberts, για μένα - για μένα λέω - είναι σαν να αναγνωρίζεις το Μήτσο και όχι τον Πάπα) Μια δισκογραφία 1.Κλειώ Δενάρδου: Που ναν’ ο ίσκιος σου Θεέ/ Το δενδράκι [7ιντσο, GR. Philips 6348] 2.Manuel: La guerre est finie/ Les feuilles tombent [7ιντσο, LEB. Societe Libanaise du Disque RF 112] 3.Beth Carvalho: Andança [LP, BR. Odeon MOFB 3581, 1969] 4.Δάκης: 2α Ολυμπιάς Τραγουδιού (Ήλιε μου/ Έρωτα παντοτινέ μου) [7ιντσο, GR. Minos 5034, 1969] 5. Μαρία Δουράκη: Γαλάζιοι τώρα ουρανοί/ Μακρυά σου είμ’ έρημο πουλί [7ιντσο, GR.His Master’s Voice 7PG 3859, 1969] Πηγή:http://is.gd/NOdq0N
Στο πρόγραμμα της 4ης Ολυμπιάδας που έχω, γράφει για τη 2η ότι: "Τίμησαν την Ολυμπιάδα εκτός από τους διαγωνιζόμενους σαν "έκτακτα αστέρια", οι διεθνούς φήμης καλλιτέχνες: Σαρλ Αζναβούρ, η Αμάλια Ροντρίγκεζ, ο Ιβάν Ρεμπρώφ και οι Ουώλλας Κολλέξιον". Ωστόσο, Η Πορτογαλίδα Amalia Rodrigues και οι Βέλγοι Wallace Collection δεν εμφανίζονται στο βίντεο των Επικαίρων. Επίσης, στο πρόγραμμα δεν αναφέρεται το όνομα του Rocky Roberts, ο οποίος σίγουρα είχε συμμετάσχει εκτός συναγωνισμού σε επόμενη Ολυμπιάδα, ερνηνεύοντας μεταξύ άλλων και το "Papa Was a Rolling Stone". Tο 1969, εκπροσωπούσε μάλλον την Ιταλία με το τραγούδι "I Know You'll Come Running Back", το οποίο κυκλοφόρησε στην Ελλάδα (Durium Ld AG 2663) αναγράφοντας πάνω από τον τίτλο: 2ον Διεθνές Φεστιβάλ "Ολυμπιάς Τραγουδιού". Το ίδιο κομμάτι κυκλοφόρησε στην Ιταλία και την Ισπανία σε 45άρι, ως δεύτερη πλευρά, το 1970 (βλ. δισκογραφίες: http://koti.mbnet.fi/wdd/rockyroberts.htm και http://www.rocky-52.net/chanteursr/roberts_rocky.htm, όπου στην πρώτη καταγράφεται και το ελληνικό single). Εδώ ακούγεται το "I Know You'll Come Running Βack" από την ισπανική του έκδοση: http://www.youtube.com/watch?v=EmM9cUSPI6c Τώρα, γιατί στο βίντεο των επικαίρων ακούγεται το "Sono Tremendo"; Ως γνωστόν, ο Rocky Roberts ήταν ήδη πολύ δημοφιλής στην Ελλάδα και την είχε επισκεφτεί πρίν από τη 2η Ολυμπιάδα, τραγουδώντας σε κλαμπ. Το "Sono Tremendo" ήταν, απ' όσο μπορώ να ξέρω, το προηγούμενο και πιο πρόσφατο, τότε, ελληνικό του single, που είχε κυκλοφορήσει το 1968 και αυτό ήταν διαθέσιμο στους επεξεργαστές του ήχου του βίντεο. Yπάρχει πάντως και περίπτωση να τον βάλανε να πει και κάνα τραγούδι έξτρα, εκτός συναγωνισμού.
Πριν από δυο-τρεις βδομάδες, διάβαζα το φυλλάδιο "21η Απριλίου - Έργα, ημέρες, συνέπειες" (Ελευθεροτυπία - Ιστορικά, 19 Απριλίου 2001), όπου κάποιος καθηγητής της Πολιτικής Ιστορίας στο τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, έγραφε για... "Την αισθητική βαρβαρότητα της Ολυμπιάδος του τραγουδιού και των γιορτών για την πολεμική αρετή" (σελ. 38). Το κέιμενο που περιλαμβάνει αυτή τη φράση, αναδημοσιεύτηκε στο βιβλίο "21η Απριλίου,Πώς ήρθε - Πώς έπεσε η χούντα (Ελευθεροτυπία - Ιστορικά, χ.χ. [2008], σελ. 177). Κατά τον κύριο καθηγητή, η Ολυμπιάδα και οι γιορτές για την πολεμική αρετή ήταν το ίδιο πράγμα! Για ποιά όμως βαρβαρότητα μιλάει; Του Μίμη Πλέσσα και του Πουλόπουλου, του Gilbert Bécaud, της Madeline Bell, της Βίκυ, της Rita Pavone, του Jimmy Fontana, του Charles Aznavour, των Wallace Collection, των Dave Carroll & the Sing-Sing Four, του Adamo (για το Μέγαρο μετά από χρόνια και ζαμάνια είναι καλός...), του Al Bano, του Τάκη Αθηναίου, του Κώστα Κλάββα, των Golden Gate Quartet, του Τζίμη Μακούλη, του Little Tony, του Massimo Ranieri, της Mireille Mathieu, του Johnny Halliday και της Sylvie Vartan, των Marmalade, ή των Shocking Blue; Δεν είναι μόνο οι νταλούκες και οι διάφοροι άλλοι, που διαδίδουν ότι απαγορεύονταν π.χ. το ελληνικό ροκ, ο Χατζηδάκις και ο Ντοστογιέφσκι, έχουμε και τους παντός είδους "επιστήμονες" και "ιστορικούς" που γράφουνε απίστευτες μπαρούφες. H παραπληροφόρηση δίνει και παίρνει.
Ανοίγω αυτά τα θέματα, παρότι δεν έχω πλήρεις πληροφορίες για τις περισσότερες από τις Ολυμπιάδες, ευελπιστώντας να μπουν σχολιαστές και να προσθέσουν τα δικά τους. Λίγο ο ένας, λίγο ο άλλος, κάτι θα μαζευτεί στο τέλος… Καθότι ορισμένοι νομίζουν πως μετά από τους Rolling Stones (το ’67) η επόμενη συναυλία έγινε στην Ελλάδα όταν έπαιξαν οι Police στο Σπόρτινγκ.
Δηλαδή, Manwolf Louie, δεν συμμετείχε ως «εκτός συναγωνισμού» το ’69 ο Rocky Roberts, αλλά ως διαγωνιζόμενος. Ευχαριστώ για τη διόρθωση λοιπόν. Ο Rocky Roberts πάντως εμφανίστηκε εκτός συναγωνισμού στην 6η και τελευταία Ολυμπιάδα (13-15/7/1973).
απο την αλλη βλακείες κομμάτια ρε Φώντα.Για τον ερευνητή μπορεί να υπάρχει ενδιαφέρον,δε λέω, και εγώ τα ειδα ολα αυτα απο τη ταράτσα του πατρικού μου στο Στάδιο και μάλιστα ερχόταν και κόσμος απο τα γύρω διαμερίσματα να δει με κυάλια και τέτοια(αν υπήρχε delivery τότε θα εκανε χρυσές δουλειές)και στι τέλος χειροκρόταγε και δεν με αφηνε να κοιμηθώ...απο μουσική αποψη η γνώμη μου ειναι οτι δεν ακούγεται τίποτα.Ο Manwolf Louie στο post αναφέρει ονόματα σημαντικά που χάνονταν ομως στο πλήθος των αόματων.Τι Ολυμπιάδες,επαινοι και δέκα με τόνο και τα πράσινα αλογα.Κάποιες φωτογραφίες αντε και να εχουν κάποιο ενδιαφέρον.Μπορει και να κάνω λάθος passo....
Φ.Ν. μερικά από τα τραγούδια που βραβεύτηκαν ή συμμετείχαν στο διαγωνιστικό τμήμα κι έχει τύχει να τ’ ακούσω ήταν πράγματι καλά. Τα περισσότερα σ’ ένα pop/ ελαφρύ ύφος. (Τα ονόματα που αναφέρει ο Manwolf Louie ήταν τα «εκτός συναγωνισμού» και κάποια απ’ αυτά «ρόκαραν» αγρίως). Τα τραγούδια δεν είναι εύκολο να τα εντοπίσεις, για να μπορείς να έχεις μία συνολικότερη άποψη (σήμερα, εννοώ, μετά από τόσα χρόνια). Δεν υπάρχουν αρκετές διαθέσιμες πληροφορίες, και οι δίσκοι δύσκολα βρίσκονται. Πάντως το ότι ένας συνθέτης της κλάσης του Marcos Valle έστελνε τραγούδι στην Ολυμπιάδα και το οποίο βραβευόταν κιόλας με πρώτο βραβείο, αυτό κάτι δείχνει. Πως ο διαγωνισμός, ως διαγωνισμός, είχε μια κάποια αξιοπιστία. Το τραγούδι του Marcos Valle (και του Paulo Sergio Valle) ήταν το “Minha voz virá do sol da América” ερμηνευμένο από την Claudia. (Πρώτο βραβείο στην 4η Ολυμπιάδα του 1971 – και όχι το 1972, όπως δείχνει το πιο κάτω βίντεο).
Ανάθεμα με αν ηξερε ο Marcos Valle τοτε τι ειναι η Ελλάδα και σε ποιο σημείο του πλανήτη βρίσκεται. Εγραφε τότε ενα κάρο τραγούδια ( μια χαρά ολα ) το χρόνο και στα Τίρανα να ειχε διαγωνισμό θα το εδινε καποιο.Σιγα την αναγνωρισιμότητα που ειχε.Ασχετα αν ειναι ο μοναδικός ανθρωπος μαζι με τον Robert Wyatt που θα ηθελα να φάω μαζί του ενα βράδυ.Εδω μέχρι κ οι Εγγλέζοι τον ανακαλύψανε μετα το '85 με το "Crickets Sing for Anamaria" που ειναι το 1968.
Που είναι το πρόβλημα; Ο Rocky Roberts είχε καριέρα ήδη από τις αρχές των sixties στη Γαλλία και μετά στην Ιταλία, έχοντας κάνει επιτυχίες. Ψάξε στο δίκτυο να βρεις στοιχεία…
Όποιος δεν είναι φίρμα στην Αγγλία και την Αμερική δηλαδή (αν και κυκλοφορούσαν δίσκοι του κι εκεί) είναι άσημος; Αφήνω το γεγονός της μεγάλης φήμης που είχε στην Ελλάδα. Πρωτοήρθε το καλοκαίρι του ’66 κι έπαιξε στην Αθηναία, όλη εκείνη την (θερινή) περίοδο. Αργότερα ξαναήρθε και πάλι για εμφανίσεις, ενώ στην Ελλάδα κυκλοφορούσαν ανελλιπώς οι δίσκοι του (singles και LP – μετρημένοι αλλοδαποί έβλεπαν LP τους στην Ελλάδα εκείνη την εποχή). Όταν εμφανίστηκε στην Ολυμπιάδα λοιπόν, το 1969, ήταν ήδη φίρμα.
A million workers working for nothing/You better give 'em what they really own/ We got to put you down/ When we come into town (JOHN LENNON "Power to the people")
«Ο ρόλος της κριτικής είναι ένας ρόλος ανάμεσα σε άλλους. Χειρότερος από αυτόν των πρωταγωνιστών του αισθητικού γεγονότος, όταν οι πρωταγωνιστές είναι καλοί, και καλύτερος από αυτόν των πρωταγωνιστών του αισθητικού γεγονότος, όταν οι καλλιτέχνες νομίζουν πως είναι καλλιτέχνες – κι άντε μετά να τους πείσεις πως δεν είναι. Θα σου βγάλουν το μάτι, γιατί σε θέλουν κι εσένα στραβό σαν την αφεντιά τους».
Βασίλης Ραφαηλίδης
«Σήμερα πιο σημαντικό είναι το πραγματικό δεδομένο, το γεγονός, το ντοκουμέντο, το κείμενο. Όχι πια κρυπτογραφήματα, ελιτίστικες ασκήσεις, διανοητικά παιγνίδια, καλλιτεχνικές μεταφορές, προσωπικές φαντασίες...». MARIO MAFFI Underground [εκδ. Οδυσσέας, 1983]
"Παρουσίαση της Eλληνικής Pop και Rock Μουσικής μέσα από τη Δισκογραφία της, 1965-1982" [εκδόσεις Δελφίνι, Αθήνα 1996]
BLUES AVENUE
[Jazz&Tzaz 0080-2, 2/2008] compiled by Phontas Troussas. Johnny Winter, Bo Diddley, Henry Vestine, Canned Heat, Michael Bloomfield, Harvey Mandel, Jefferson Airpalne, The Electric Flag, Charlie Musselwhite a.o. {Music Avenue}
AMERICANA
[Jazz&Tzaz 0076-2, 10/2007] compiled by Phontas Troussas. Alison Krauss, Norman Blake, Bela Fleck, Rory Block, Chris Hillman, Earl Scruggs, Doc Watson a.o. {Rounder}
GROOVY THERAPY
[Jazz&Tzaz 0075-2, 8/2007] compiled by Phontas Troussas. Memphis Black, Ambros Seelos, Don Adams, The Kadri Six, Greetje Kauffeld, Elsie Bianchi, Mombasa, Orchester Pete Jacques a.o. {Sonorama Records}
GERASSIMOS LAVRANOS
"Dance with Gerassimos Lavranos and his Orchestra, Greek Lounge" [Jazz & Tzaz 0071-2, 4/2007] compiled by Phontas Troussas
BLUES 2DAY
[Jazz&Tzaz 0068-2, 1/2007] compiled by Phontas Troussas. Shemekia Copeland, Roomful of Blues, Marcia Ball, Mavis Staples, Corey Harris, Cephas & Wiggins, William Clarke, Guitar Shorty a.o. {Alligator}
CHICAGO BLUES
[Jazz&Tzaz 0057-2, 1/2006] compiled by Phontas Troussas. Muddy Waters, Robert Nighthawk, Jazz Gillum, Snooky Prior, Eddie Boyd, Tampa Red, Little Walter, Othum Brown, Johnny Young a.o.
SMOKIN' BLUES
[Jazz&Tzaz 0047-2, 2/2005] compiled by Phontas Troussas. Odetta, Big Jack Johnson, Kim Wilson, The Phillip Walker Big Band, R.L. Burnside, Joan Osborne with The Holmes Brothers a.o. {M.C. Records}
BLUES BLASTERS
[Jazz&Tzaz 0038-2, 3/2004] compiled by Phontas Troussas. Popa Chubby, David Gogo, Larry McCray, Rod and The Shotgun Blues, Tom Principato, Tino Gonzales, Matt Smith a.o. {DixieFrog}
BIG CITY BLUES
[Jazz&Tzaz 0025-2, 1/2003] compiled by Phontas Troussas. John Primer, Billy Branch, John Little John, Magic Slim & The Teardrops, Freddy King, Johnny Otis, Muddy Waters, J.B. Hutto, Vera Taylor, J. Monque'd a.o. {Wolf Records}
REGGAE HEARTBEATS
[Jazz&Tzaz 0023-2, 8/2002] compiled by Phontas Troussas. Derrick Morgan, Don Drummond, Lee "Scratch" Perry, Gregory Isaacs, Dennis Brown, Culture, Burning Spear, Horace Andy, The Skatalites, Israel Vibration a.o. {heart beat}
ΤΑ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, Λογοτεχνικό Περιοδικό, Ηρ. & Ρ. Αποστολίδη, τεύχος 1, Αθήναι Ιανουάριος 1952 (Περίοδος Α). Το Χρονικό του Μηνός, Η Τέχνη και τα κριτήριά της, Η τέχνη της ποιητικής μετάφρασης, Η Κριτική του Βιβλίου.
ΕΙΚΟΝΕΣ, Αρ.282, 17/3/1961. Έκδοσις ΕΛΚΗΝ Ελένη Βλάχου - Η.Γ. Ηλιόπουλος. Διεύθυνσις: Κων. Κ. Ψύχας. Ο Νίκος Μαστοράκης γράφει για τους "μπήτνικς" στην Αθήνα (σ.σ. ???!!!)
RESIDU, τεύχος 1, Αθήνα, άνοιξη '65, εκδότης Daniel Richter, Κείμενα: Allen Ginsberg, Harold Norse, Philip Lamantia, George Andrews, Charles Henri Ford, Sheldon Cholst, Kay Johnson κ.ά.
ΤΑ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (Ηρακλή και Ρένου Αποστολίδη), Περίοδος Γ, τεύχος 1. Αθήναι, Ιανουάριος '66. Διευθυντής: Ρένος Αποστολίδης. Γενική γραμματεία: Πάρις Τακόπουλος. Συνέντευξη του Μάνου Χατζιδάκι στον Ρένο Αποστολίδη.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ, έτος 3ον, αριθ. φύλλου 696, τιμή φύλλου δρχ. 1,50, Αθήναι, Πέμπτη 19 Μαΐου 1966. Διευθυντής: Ιωάννης Ευαγγελίδης
ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΡΥΘΜΟΙ, τεύχος 100, Αθήνα 28/2/1968. Διευθυντής: Αθαν. Τσόγκας. Μακέττες: Νίκος Παπαθανασίου. Επί της ύλης: Ανδρέας Καλομάρης. Στο ψυχεδελικό εξώφυλλο οι Procol Harum.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ, επιθεώρηση τέχνης και πνευματικού προβληματισμού, Αθήνα Δεκέμβριος 70, τεύχος 9, εκδότης: Ι Τσοκόπουλος, δ/ντης συντάξεως: Κώστας Στολίγκας. Χέρμπερτ Μαρκούζε: η απελευθέρωση από την κοινωνία της αφθονίας, το «θέατρο της σκληρότητας», Ροδόλφος Μορώνης: τι είναι και τι ζητά ο κινηματογράφος αντεργκράουντ - ιστορική ανάλυση
ΝΕΟΙ ΣΤΟΧΟΙ, τεύχος 2, Αθήνα Αύγουστος 1971. Μηνιαία έκδοση οικονομικών και κοινωνικών μελετών. Εκδότης: Δέσποινα Παπανικολάου. Κάστρο "Η επανάσταση δεν μαθαίνεται από τα εγχειρίδια", Γκουεβάρα "Να δημιουργηθούν δύο, τρία... πολλά Βιετνάμ", Β.Ι. Λένιν "Οι τρεις πηγές του Μαρξισμού"
ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ, Μηνιαία επιθεώρηση πολιτικού θεάτρου, τεύχος 1, Αθήνα, Νοέμβριος 1971. Εκδότης: Μαρίκα Τζιραλίδου. Υπεύθυνος ύλης: Γιώργος Μιχαηλίδης. «Κοινωνιολογία του σύγχρονου δράματος» του Γκέοργκ Λούκατς, «Ένα επαναστατικό θέατρο» του Εμίλ Κόπφερμαν, «Ανοιχτή επιστολή στο Living Theatre» του Τσαρλς Μάροβιτς κ.ά.
ΔΙΑΛΟΓΟΣ (έκδοση αμερικανικής πρεσβείας), Αθήνα, χειμώνας 1971. Έρικ Ζάλτσμαν: Η επανάσταση στη μουσική, Ρίτσαρντ Κοστελάνετς: Μεταπολεμική ποίηση, οράματα και επανεκτιμήσεις (απόσπασμα από τον "Μαγικό Ψαλμό" του Άλλεν Γκίνσμπεργκ)
ΤΡΑΜ, τεύχος 3/4, Θεσσαλονίκη, Φλεβάρης 1972, Έκδοση: Μαρώ Καρδάκου, Σύνταξη-Επιμέλεια: Δημήτρης Καλοκύρης. Νίκος Γκάτσος, Borges, Rick Griffin, Ανδρέας Εμπειρίκος, Peter Handke, John Lennon, Παύλος Μοσχίδης, Μανόλης Ξεξάκης, Ηλίας Πετρόπουλος.
ΗΡΙΔΑΝΟΣ, δίμηνη έκδοση ενημέρωσης και προβληματισμού, Νοέμβρης-Δεκέμβρης 1972, τεύχος 1. Χ. Μαρκούζε-Κ. Πόππερ Μεταρρύθμιση ή Επανάσταση;, Έντουαρντ Κέννεντυ Νέες Κατευθύνσεις της Αμερικανικής Πολιτικής, Λουί Αλτουσέρ Ο Λένιν και η Φιλοσοφία
ΤΟ ΚΑΜΙΝΙ, τεύχος 7, Αθήνα-Θεσσαλονίκη Ιούνιος 1975, διευθυντής: Κώστας Αγγελόπουλος. Θέματα: Ο "Θιάσος" στις Κάννες, Οι Τουπαμάρος, συνέντευξη της Κωστούλας Μητροπούλου, "Ο Εχθρός Λαός" συζήτηση με τους Ιάκωβο Καμπανέλλη, Τζένη Καρέζη, Κώστα Καζάκο, κείμενο του Σάκη Παπαδημητρίου...
TO ΑΥΓΟ, τεύχος 1, Νοέμβρης - Δεκέμβρης 1979. Το πιο γκαγκάν περιοδικό των Βαλκανίων. Ανοιχτή επιστολή του Μανώλη Ρασούλη στον Θάνο Μικρούτσικο. Σύντροφε Άρη το φωτοστέφανό σου και πολλή άλλη ύλη ποικίλη κι εντάξει...
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ, τεύχος 5, Αθήνα 10-12/1981, Εκδότης: Θ. Κυριακόπουλος, Διευθυντής: Θ. Λάλας, Κείμενα: Gretchen Berg, William S. Burroughs, Anthony Burgess, Γιώργος Βέης κ.ά.
ΣΥΝ ΚΑΙ ΠΛΗΝ, τεύχος 3, Θεσσαλονίκη, Φεβρουάριος 1982, υπεύθυνος: Σάκης Παπαδημητρίου, Κείμενα: Μιχάλης Σιγανίδης, Σπύρος Φέγγος, Ran Blake, Hannah Charlton, Brian Eno, Ντάνης Τραγόπουλος, Αντρέ Γκορζ κ.ά.
MAD, No 30, Αθήνα, Φεβρουάριος 1982. Εκδότης: Α. Σαμούχος.
ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ, Τεύχος 1, Αθήνα, Απρίλιος 1983. Εκδότης: Γιώργος Πιτουρόπουλος. (Τα άγνωστα ερωτικά του Μπρεχτ, Praxis Jazz ’83 – συζήτηση με τον Κώστα Γιαννουλόπουλο, Ο Ραίη Άλισον για το μπλουζ)
ΑΝΑΡΧΟΣ, τεύχος 2, Αθήνα 3/1984. Εκδόσεις: Κολλεκτίβα «Άναρχος». Υπέυθυνος: Σπύρος Κοτρώτσιος. Αφιέρωμα: Brixton. Νόαμ Τσόμσκυ: Τα νέα σύνορα του Ρήγκαν.
ΙΧΝΕΥΤΗΣ, τεύχος 21, Αθήνα Μάιος 1987. Εκδότης: Κώστας Βουκελάτος, διεύθυνση: Τζέλλα Ρήγου, γράφει ο Ηλίας Πετρόπουλος, ελληνική βιβλιογραφία για τα ναρκωτικά
PSYCHAGOGOS, Νο.6, Αθήνα, Απρίλιος ’88. Εκδίδεται από τον Ν.Κ και την Α.Φ. (Last Drive, Beauregarde, Maze, Missing Links…)
ΣΤΙΣ ΣΚΙΕΣ ΤΟΥ Β-23, τεύχος 0, Αθήνα Φθινόπωρο '88. Υπεύθυνοι: Δημήτρης Αργυρόπουλος, Γιάννης Β-23 Κολοβός. Κείμενα για τους: Roky Erickson, Gong, Last Drive, Λώρενς Φερλινγκέττι, Τζακ Κέρουακ, Κατερίνα Γώγου...
MARY JANE Vol.2, Πάτρα, Ιούνιος 1991. Υπεύθυνοι:Γιάννης Κοκκίνης, Φώντας Τρούσας. Θέματα: The Walkabouts, The Collectors, The Ultra 5, Το δικαίωμα να είσαι high..., The Mayday Overdrive, Shylock, The Bevis Frond, Arcadium, Jargon Records...
SPLATTER-ZINE, τεύχος 1, Αθήνα, Άνοιξη '92 (Dario Argento, Last Drive, H.P. Lovecraft, το splatter στην Αρχαία Ελλάδα κ.ά.)
ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΦΥΣΗ, τεύχος 1, Αθήνα Μάιος-Αύγουστος '92. Εκδότης: Νίκος Ηλιόπουλος. Κείμενα των Τάκη Φωτόπουλου, Murray Bookchin, Janet Biehl, John Friedmann, John Clark κ.ά.
ΓΔΟΥΠΟΣ, τεύχος 9, Θεσσαλονίκη Ιούλιος 1992. Έκδοση του Rollin Under.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ, Τεύχος 31 (προτελευταίο), Αθήνα, Δεκέμβριος 1992. Υπεύθυνος εκδότης: Σ. Μανδηλά. (Η γυναίκα στην αντεργκράουντ ροκ σκηνή, Paul Feyerabend)
ΑΝΤΙ, τεύχος 591, 17/11/1995. Ειδική έκδοση: Ελληνικό ροκ και πολιτική
ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ, τεύχος 1, Σεπτέμβριος '96. Υπεύθυνος έκδοσης: Βασίλης Καλλιπολίτης, Υπεύθυνος ύλης: Θωμάς Σλιώμης. Γράφουν: Κορνήλιος Διαμαντόπουλος, Παναγιώτης Θεοδοσίου κ.ά. Θέματα: Οι συνθέτες του Ολοκαυτώματος, Τελετουργία και Μουσική...
ΧΟΝΔΡΟΣ * ΚΑΤΣΙΑΝΗ τεύχος 5, Θεσσαλονίκη Φεβρουάριος 1997. Παραγωγή: Άλλη Πόλη
ΤΑΜΑΡΙΞ, Τεύχος 4, Θεσσαλονίκη, Απρίλιος 1997. Διεύθυνση έκδοσης: Δημήτρης Καλοκύρης. (Η μουσική στην Κατοχή)
BANG (περιοδικό φανταστικού), τεύχος 2, Αθήνα Ιούλιος 1997. Αρχισυντάκτης: Γιώργος Χ. Γούλας. Κείμενα των Michael Swanwick, Robert Silverberg, Γιώργου Μαυροειδή, Γιάννη Ανδρέου. Συνέντευξη: Δημήτρης Αρβανίτης. Διηγήματα: Ted Thomas, Philip K. Dick, Σπύρος Φέγγος...
ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ, τεύχος 3, Σεπτέμβριος '97. Έκδοση-διεύθυνση: Πέτρος Τσαπίλης, Αφροδίτη Δήμου. Μουσική: Eartha Kitt (συνέντευξη), Κάρεν Κάρπεντερ, Quentin Tarantino (αγαπημένοι δίσκοι), Ένθετο: η δεκαετία του '50
C.M.C.A. NEWS (Country Music Club of Athens), τεύχος 1, Αθήνα 9-10/1999. Εκδότες: Νίκος Γκαραβέλας, Αντώνης Παπαβομβολάκης. Αφιέρωμα-βιογραφία: Keith Whitley.
ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ BLUES, Οι 100 Καλύτεροι Δίσκοι, Αθήνα, 10/1999, Επιλογή-κείμενα: Φώντας Τρούσας. Συνεργάστηκε ο Γιώργος Χαρωνίτης. Σχεδίαση: Δ.Θ. Αρβανίτης. (Περιορισμένη έκδοση του περιοδικού Jazz & Τζαζ)
ΤΟ ΔΟΝΤΙ, τεύχος 13, Πάτρα Ιανουάριος 2001. Εκδότης-διευθυντής: Ανδρέας Γ. Τσιλίρας, αρχισυντάκτης: Γιάννης Μουγγολιάς. Συνεργάστηκε ο Χρίστος Λάσκαρης (τρία ανέκδοτα ποιήματα), συνέντευξη με τον βαρύτονο Γιώργο Παππά...
ΣΙΝΕΜΑ, τεύχος 1, Αθήνα, Οκτώβρης-Δεκέμβρης 1978. Εκδότης: Μάκης Μωραΐτης. Κείμενα των Stephen Koch (για τον Andy Warhol), Annette Michelson (για τον Michael Snow) κ.ά.
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ, τεύχος 4, 11/2000-1/2001. Εκδότης-διευθυντής: Γιάννης Φραγκούλης. Αφιέρωμα: Προς τα που βαδίζει ο ελληνικός κινηματογράφος;
Στο πρόγραμμα της 4ης Ολυμπιάδας που έχω, γράφει για τη 2η ότι:
ΑπάντησηΔιαγραφή"Τίμησαν την Ολυμπιάδα εκτός από τους διαγωνιζόμενους σαν "έκτακτα αστέρια", οι διεθνούς φήμης καλλιτέχνες: Σαρλ Αζναβούρ, η Αμάλια Ροντρίγκεζ, ο Ιβάν Ρεμπρώφ και οι
Ουώλλας Κολλέξιον". Ωστόσο, Η Πορτογαλίδα Amalia Rodrigues και οι Βέλγοι Wallace
Collection δεν εμφανίζονται στο βίντεο των Επικαίρων. Επίσης, στο πρόγραμμα δεν
αναφέρεται το όνομα του Rocky Roberts, ο οποίος σίγουρα είχε συμμετάσχει εκτός
συναγωνισμού σε επόμενη Ολυμπιάδα, ερνηνεύοντας μεταξύ άλλων και το "Papa Was a Rolling Stone".
Tο 1969, εκπροσωπούσε μάλλον την Ιταλία με το τραγούδι "I Know You'll Come Running Back", το οποίο κυκλοφόρησε στην Ελλάδα (Durium Ld AG 2663) αναγράφοντας πάνω από τον τίτλο: 2ον Διεθνές Φεστιβάλ "Ολυμπιάς Τραγουδιού". Το ίδιο κομμάτι κυκλοφόρησε στην Ιταλία και την Ισπανία σε 45άρι, ως δεύτερη πλευρά, το 1970 (βλ. δισκογραφίες:
http://koti.mbnet.fi/wdd/rockyroberts.htm και
http://www.rocky-52.net/chanteursr/roberts_rocky.htm, όπου στην πρώτη καταγράφεται και το ελληνικό single). Εδώ ακούγεται το "I Know You'll Come Running Βack" από την ισπανική του έκδοση:
http://www.youtube.com/watch?v=EmM9cUSPI6c
Τώρα, γιατί στο βίντεο των επικαίρων ακούγεται το "Sono Tremendo";
Ως γνωστόν, ο Rocky Roberts ήταν ήδη πολύ δημοφιλής στην Ελλάδα και την είχε επισκεφτεί
πρίν από τη 2η Ολυμπιάδα, τραγουδώντας σε κλαμπ. Το "Sono Tremendo" ήταν, απ' όσο μπορώ
να ξέρω, το προηγούμενο και πιο πρόσφατο, τότε, ελληνικό του single, που είχε
κυκλοφορήσει το 1968 και αυτό ήταν διαθέσιμο στους επεξεργαστές του ήχου του βίντεο.
Yπάρχει πάντως και περίπτωση να τον βάλανε να πει και κάνα τραγούδι έξτρα, εκτός συναγωνισμού.
Πριν από δυο-τρεις βδομάδες, διάβαζα το φυλλάδιο "21η Απριλίου - Έργα, ημέρες,
συνέπειες" (Ελευθεροτυπία - Ιστορικά, 19 Απριλίου 2001), όπου κάποιος καθηγητής της
Πολιτικής Ιστορίας στο τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, έγραφε για... "Την
αισθητική βαρβαρότητα της Ολυμπιάδος του τραγουδιού και των γιορτών για την πολεμική
αρετή" (σελ. 38). Το κέιμενο που περιλαμβάνει αυτή τη φράση, αναδημοσιεύτηκε στο βιβλίο
"21η Απριλίου,Πώς ήρθε - Πώς έπεσε η χούντα (Ελευθεροτυπία - Ιστορικά, χ.χ. [2008],
σελ. 177). Κατά τον κύριο καθηγητή, η Ολυμπιάδα και οι γιορτές για την πολεμική αρετή ήταν το ίδιο πράγμα! Για ποιά όμως βαρβαρότητα μιλάει; Του Μίμη Πλέσσα και του
Πουλόπουλου, του Gilbert Bécaud, της Madeline Bell, της Βίκυ, της Rita Pavone, του Jimmy Fontana, του Charles Aznavour, των Wallace Collection, των Dave Carroll & the Sing-Sing Four, του Adamo (για το Μέγαρο μετά από χρόνια και ζαμάνια είναι καλός...), του Al Bano, του Τάκη Αθηναίου, του Κώστα Κλάββα, των Golden Gate Quartet, του Τζίμη Μακούλη, του Little Tony, του Massimo Ranieri, της Mireille Mathieu, του Johnny Halliday και της Sylvie Vartan, των Marmalade, ή των Shocking Blue;
Δεν είναι μόνο οι νταλούκες και οι διάφοροι άλλοι, που διαδίδουν ότι απαγορεύονταν π.χ.
το ελληνικό ροκ, ο Χατζηδάκις και ο Ντοστογιέφσκι, έχουμε και τους παντός είδους
"επιστήμονες" και "ιστορικούς" που γράφουνε απίστευτες μπαρούφες. H παραπληροφόρηση
δίνει και παίρνει.
Manwolf Louie
Ανοίγω αυτά τα θέματα, παρότι δεν έχω πλήρεις πληροφορίες για τις περισσότερες από τις Ολυμπιάδες, ευελπιστώντας να μπουν σχολιαστές και να προσθέσουν τα δικά τους. Λίγο ο ένας, λίγο ο άλλος, κάτι θα μαζευτεί στο τέλος… Καθότι ορισμένοι νομίζουν πως μετά από τους Rolling Stones (το ’67) η επόμενη συναυλία έγινε στην Ελλάδα όταν έπαιξαν οι Police στο Σπόρτινγκ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔηλαδή, Manwolf Louie, δεν συμμετείχε ως «εκτός συναγωνισμού» το ’69 ο Rocky Roberts, αλλά ως διαγωνιζόμενος. Ευχαριστώ για τη διόρθωση λοιπόν. Ο Rocky Roberts πάντως εμφανίστηκε εκτός συναγωνισμού στην 6η και τελευταία Ολυμπιάδα (13-15/7/1973).
απο την αλλη βλακείες κομμάτια ρε Φώντα.Για τον ερευνητή μπορεί να υπάρχει ενδιαφέρον,δε λέω, και εγώ τα ειδα ολα αυτα απο τη ταράτσα του πατρικού μου στο Στάδιο και μάλιστα ερχόταν και κόσμος απο τα γύρω διαμερίσματα να δει με κυάλια και τέτοια(αν υπήρχε delivery τότε θα εκανε χρυσές δουλειές)και στι τέλος χειροκρόταγε και δεν με αφηνε να κοιμηθώ...απο μουσική αποψη η γνώμη μου ειναι οτι δεν ακούγεται τίποτα.Ο Manwolf Louie στο post αναφέρει ονόματα σημαντικά που χάνονταν ομως στο πλήθος των αόματων.Τι Ολυμπιάδες,επαινοι και δέκα με τόνο και τα πράσινα αλογα.Κάποιες φωτογραφίες αντε και να εχουν κάποιο ενδιαφέρον.Μπορει και να κάνω λάθος passo....
ΑπάντησηΔιαγραφήΦ.Ν. μερικά από τα τραγούδια που βραβεύτηκαν ή συμμετείχαν στο διαγωνιστικό τμήμα κι έχει τύχει να τ’ ακούσω ήταν πράγματι καλά. Τα περισσότερα σ’ ένα pop/ ελαφρύ ύφος. (Τα ονόματα που αναφέρει ο Manwolf Louie ήταν τα «εκτός συναγωνισμού» και κάποια απ’ αυτά «ρόκαραν» αγρίως). Τα τραγούδια δεν είναι εύκολο να τα εντοπίσεις, για να μπορείς να έχεις μία συνολικότερη άποψη (σήμερα, εννοώ, μετά από τόσα χρόνια). Δεν υπάρχουν αρκετές διαθέσιμες πληροφορίες, και οι δίσκοι δύσκολα βρίσκονται.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάντως το ότι ένας συνθέτης της κλάσης του Marcos Valle έστελνε τραγούδι στην Ολυμπιάδα και το οποίο βραβευόταν κιόλας με πρώτο βραβείο, αυτό κάτι δείχνει. Πως ο διαγωνισμός, ως διαγωνισμός, είχε μια κάποια αξιοπιστία. Το τραγούδι του Marcos Valle (και του Paulo Sergio Valle) ήταν το “Minha voz virá do sol da América” ερμηνευμένο από την Claudia. (Πρώτο βραβείο στην 4η Ολυμπιάδα του 1971 – και όχι το 1972, όπως δείχνει το πιο κάτω βίντεο).
http://www.youtube.com/watch?v=smeJzsxRuyI
Ανάθεμα με αν ηξερε ο Marcos Valle τοτε τι ειναι η Ελλάδα και σε ποιο σημείο του πλανήτη βρίσκεται. Εγραφε τότε ενα κάρο τραγούδια ( μια χαρά ολα ) το χρόνο και στα Τίρανα να ειχε διαγωνισμό θα το εδινε καποιο.Σιγα την αναγνωρισιμότητα που ειχε.Ασχετα αν ειναι ο μοναδικός ανθρωπος μαζι με τον Robert Wyatt που θα ηθελα να φάω μαζί του ενα βράδυ.Εδω μέχρι κ οι Εγγλέζοι τον ανακαλύψανε μετα το '85 με το "Crickets Sing for Anamaria" που ειναι το 1968.
ΑπάντησηΔιαγραφήδιάσημος ο Rocky Roberts ? που στον στρατό που υπηρετούσε ?
ΑπάντησηΔιαγραφήΠου είναι το πρόβλημα; Ο Rocky Roberts είχε καριέρα ήδη από τις αρχές των sixties στη Γαλλία και μετά στην Ιταλία, έχοντας κάνει επιτυχίες. Ψάξε στο δίκτυο να βρεις στοιχεία…
ΑπάντησηΔιαγραφήΌποιος δεν είναι φίρμα στην Αγγλία και την Αμερική δηλαδή (αν και κυκλοφορούσαν δίσκοι του κι εκεί) είναι άσημος; Αφήνω το γεγονός της μεγάλης φήμης που είχε στην Ελλάδα. Πρωτοήρθε το καλοκαίρι του ’66 κι έπαιξε στην Αθηναία, όλη εκείνη την (θερινή) περίοδο. Αργότερα ξαναήρθε και πάλι για εμφανίσεις, ενώ στην Ελλάδα κυκλοφορούσαν ανελλιπώς οι δίσκοι του (singles και LP – μετρημένοι αλλοδαποί έβλεπαν LP τους στην Ελλάδα εκείνη την εποχή). Όταν εμφανίστηκε στην Ολυμπιάδα λοιπόν, το 1969, ήταν ήδη φίρμα.