Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010

FUNKY HINTS στην Γκάνα των seventies

Αφού η βρετανική Soundway έδωσε τα δύο 2LP “Ghana Soundz” το 2002 και φυσικά το 5LP “Ghana Special: Modern Highlife, Afro-Sounds & Ghanaian Blues 1968-81” πέρυσι, κάνει ένα βήμα μπροστά, αποφασίζοντας να μπει στη λογική των μεμονωμένων LP, προσφέροντας στο φιλο... αφρικανικό κοινό σπάνιες ηχογραφήσεις, κανονικών ghanaian άλμπουμ από τα χρόνια του '70. Ένα τέτοιο είναι το “The Kusum Beat” των Sweet Talks, που πρωτοκυκλοφόρησε στην γκανέζικη Philips και τη νιγηριανή Phonogram (Coconut) μάλλον το 1976 (άλλοι υποστηρίζουν το 1974 και άλλοι το ’75 - μπορεί και να έχουν δίκιο).
Η μπάντα φαίνεται να δημιουργείται τον Δεκέμβριο του 1973, όταν ο A.B. Crentsil, που είχε ξεκινήσει με του El Doradoes και τους Medican Lantics, αποφασίζει μαζί με τον Smart Nkansah να βάλουν εμπρός το σχέδιο Sweet Talks, για να γίνουν, αμέσως σχεδόν, ατραξιόν στο Talk of the Town nightclub της Tema, πόλη-λιμάνι στον Ατλαντικό, ανατολικά της Accra. Βασικός στην παρέα, πλην των A. B. Crentsil φωνητικά και Smart Nkansah κιθάρες, ήταν και ο τραγουδιστής P.S Flyne. Στην πορεία και άλλοι μουσικοί θα μπουν στο γκρουπ, όπως ο τραγουδιστής Jewel Ackah, φέροντας σιγά-σιγά τους Sweet Talks φάτσα με την εμπορική επιτυχία. Το πρώτο hit single ήταν το “Adam & Eve”, το 1975 (από το φερώνυμο LP), για να ακολουθήσει το “The Kusum Beat” LP το 1976(;) και το “Spiritual Ghana” το 1977. To 1979, όταν η μπάντα βρισκόταν σε περιοδεία στις ΗΠΑ, ο Nkansah εγκατέλειψε, για να αντικατασταθεί από τον κιθαρίστα Eric Agyeman, πριν στους Dr. K. Gyasi’s Noble Kings. Οι νέοι Sweet Talks το φθινόπωρο του ’79, όντας στην Αμέρικα, θα γράψουν ένα ακόμη (διεθνές αυτή τη φορά LP), με executive producers τον Wayne Henderson των Crusaders και τον φημισμένο highlife-er Joe Mensah. Τo “The Kusum Beat” παρ’ όλη τη μικρή του διάρκεια (27:24) είναι ενδεικτικό του ηχητικού κλίματος που επικρατούσε στη δυτικο-αφρικανική χώρα στα mid-seventies. Κυρίως, του τρόπου μεταστοιχείωσης του highlife, προς ένα καινούριο up-tempo μόρφωμα, που κατακρατούσε, πολλάκις, την παλαιά φωνητική ορμή, αναμιγνύοντάς την με τα funky και afrobeat δεδομένα. Σε κομμάτια όπως το “Eyi su ngaangaa” π.χ. (γνωστό από το πρώτο “Ghana Soundz”, εκείνο με τον… κερατά στο εξώφυλλο) είναι ολοφάνερη η επίδραση του nigerian afrobeat, με τα ωραία παιξίματα του Arthur Kennedy στην τρομπέτα (την ίδιαν εποχή σε άλμπουμ των Joe Mensah, Ebo Taylor, K.Frimpong κ.ά.), ενώ στο “Sasa Abonsam”, με το… περιγραφικό όργανο και τη «νοσταλγική» ατμόσφαιρα, ανακάλεσα το στυλ των Camayenne Sofa από την ψιλο-γειτονική Γουινέα. First class και το κλείσιμο “Kyekye pe aware” (ακούστε το οργανικό break μετά τα 2:12 sec) με κάτι από την αγριότητα των T.P. Orchestre Poly-Rythmo από την Μπενίν.
Ενδιαφέρον άλμπουμ, oπωσδήποτε. Κι ας έχει μικρή διάρκεια.

1 σχόλιο: