Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2021

ΜΙΚΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK 407

13/10/2021
Γύρω από το ροκ έχουν γραφτεί διάφορα γελοία βιβλία στην Ελλάδα – ακόμη περισσότερο γελοία, όμως, έχουν γραφτεί για τα ναρκωτικά. Όταν, όμως, αυτά τα δύο συνδυάζονται, το να γράφεις για ροκ και ναρκωτικά ταυτόχρονα εννοούμε, η μπούρδα χτυπάει κόκκινο.
Σε τούτο δω το βιβλίο από το 1992 ο άνθρωπος που το γράφει –δεν έχει σημασία το όνομά του, δεν είναι γνωστός– έχει σωστές ιδέες, προοδευτικές να πούμε (όπως βλέπετε στο πρώτο απόσπασμα) και όλο και κάτι θα πληροφορηθείς, όταν όμως επιχειρεί να συνδέσει το ροκ με τα ναρκωτικά λέει τη μια μπαρούφα μετά την άλλη. Φυσικά, το ότι δεν ξέρει πώς γράφεται το “Brown sugar”, κάνοντας λόγο για... “Same Girls” κ.λπ., είναι το λιγότερο...

12/10/2021
Τις καλύτερες παραγωγές στην Ελλάδα, και δεν αναφέρομαι τώρα σε lay-out, εξώφυλλα, PR κ.λπ, αλλά στην ουσία της ηχογράφησης-παραγωγής, στο τεχνικό κομμάτι της, τις έχουν, με διαφορά, τα γκρουπ του heavy metal. Όλοι οι άλλοι τρώνε τη σκόνη τους.
Δύσκολα να βρεις ελληνικό άλμπουμ, που να μην τρέχει με χίλια, που να μην είναι από την γέννα του εφάμιλλο των καλύτερων ευρωπαϊκών (και αμερικάνικων).
Οι άνθρωποι ξέρουν που πατάνε, ξέρουν τι πρέπει να δώσουν και το πράττουν με θαυμαστή γνώση και πληρότητα. Και μιλάμε για απαιτητικές παραγωγές, με τόνους από ηλεκτρικά vibes, πάνω από τα οποία θα πρέπει να ίπταται η φωνή, ώστε να μην χάνεται απολύτως τίποτα κατά την ακρόαση. Επιστήμονες στη δουλειά τους, το λιγότερο, που θα πρέπει να έχουν τον σεβασμό μας.

12/10/2021
Τη μέρα που πέθανε ο πολύ σπουδαίος τραγουδοποιός Jim Pembroke, στις 8 Οκτωβρίου, στα 75 του, πόσταρα, χωρίς να ξέρω τα περί θανάτου του, ένα από τα ωραιότερα τραγούδια του, το “Paint It Michael and Others, Maybe” (1967) με το συγκρότημά του, τους Φινλανδούς Blues Section!! Είναι από τις συμπτώσεις, που σε κάνουν να ανατριχιάζεις...
[διαβάστε εδώ για τον Jim Pembroke, με αφορμή το τελευταίο άλμπουμ του από το 2014 – και ακούστε και στα σχόλια τα σχετικά]
https://diskoryxeion.blogspot.com/2014/09/jim-pembroke.html

11/10/2021
Θα μας φάει τη δουλειά ο Κουτσούμπας όπως το πάει...
[Πολύ χλιαρός ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου στην κουβέντα, που είδα λίγο, άψυχος, ολιγόλογος, κλειστός, σβηστός, γι' αυτό, φαίνεται, τα δίνει όλα στο πάλκο. Για να πάρει τα ίσια του. Πάντως για μένα είναι εντελώς βαρετός σαν τραγουδιστής, από το '85 και μετά, εμμένοντας στην ίδια και απαράλλαχτη μανιέρα, αλλά δεν έχει σημασία - σε άλλους αρέσει].
https://www.youtube.com/watch?v=Brd1Z7x28UE&t=3648s

11/10/2021
Κάπως έτσι θα είναι η Πανεπιστημίου, όταν θ' αρχίσουν να πέφτουν τα πλατανόφυλλα...

11/10/2021
>>Αλλάζει ο «Μεγάλος Περίπατος» - Μπαίνει τάξη, μάρμαρα και πλατάνια στην οδό Πανεπιστημίου<<
Νομίζω πως αν οι δημοτικές εκλογές γίνονταν κάθε... 30 χρόνια θα είχαμε γλιτώσει από τις διαμορφώσεις και αναδιαμορφώσεις των δημάρχων, που χοντρικά έχουν καταστρέψει την Αθήνα, και διάφορους άλλους όμορους δήμους. Δεν θα έκαναν απολύτως τίποτα, γιατί δεν θα είχαν λόγο να παρουσιάσουν «έργο» και θα είχαμε το κεφάλι μας ήσυχο. Και λίγο χώμα να πατάμε πού και πού, αντί για τα μπετά και τις πλακαδούρες.
Τώρα θέλουν να παραστήσουν ότι κάτι κάνουν, έχοντας διαλύσει τα πάντα πριν, και μάλιστα πολλές φορές, ο ένας μετά τον άλλον.

11/10/2021
Είδα χθες μισό βίντεο με τον Αλέκο Αλεξανδράκη να χτυπάει ηρωίνες στα 60 του. Το άλλο μισό, αν βρω κουράγιο, θα το δω απόψε...

11/10/2021
Πριν ήταν ότι ζούσαμε πάνω από τις δυνάμεις μας, έτσι μας λέγανε οι «ειδικοί», ότι δεν ζητούσαμε απόδειξη για την τυρόπιτα και πως όλοι μαζί τα φάγαμε, τώρα είναι τα απρόβλεπτα ρίχτερ, είναι ο καύσωνας και η ξηρασία που λαμπάδιασε το σύμπαν, είναι τα χιλιοστά της βροχής που μας πνίξανε.
Οι... καλές υπηρεσίες ποικίλων «ειδικών» θα είναι είναι πάντα εδώ, για να μεταθέτουν στους πολίτες ή στη φύση τις ευθύνες, επιχειρώντας να θολώσουν την διαχρονική ανεπάρκεια και κοροϊδία του καθεστώτος.

10/10/2021
Έξοχο θέμα του μετρ Γιώργου Θεοδοσιάδη από το giallo του Ανδρέα Κατσιμητσούλια...
[να’ναι καλά ο Μιχάλης ο Νέζης, που το ’βγαλε κάποτε σε δίσκο]
https://www.youtube.com/watch?v=wuvJHzDzYCE

9/10/2021
Έχουν γίνει και τα τέσσερα ταινίες, αλλά είναι άλλο πράγμα να τα διαβάζεις και μάλιστα από βίπερ...

12 σχόλια:

  1. Σχόλια από το fb στο ποστ "Έχουν γίνει και τα τέσσερα ταινίες, αλλά είναι άλλο πράγμα να τα διαβάζεις και μάλιστα από βίπερ..."...

    Nikolai Stavrogin
    Το θέμα είναι να είναι καλή η μετάφραση.

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Αυτό το λες μόνον άμα έχεις διαβάσει τα πρωτότυπα ή αν συγκρίνεις με άλλες μεταγενέστερες μεταφράσεις. Στα τρομερά παιδιά μου φαίνεται κάπως... συγκρατημένη η μετάφραση, αλλά δεν ξέρω πώς είναι το πρωτότυπο. Από την ταινία πιο πολύ κρίνω. Στα άλλα "μια χαρά" μου είχαν φανεί οι μεταφράσεις, όταν τα είχα διαβάσει. Κυλούσαν.

    Δημητρης Σαλτος
    Τον καουμπόι του μεσονυκτίου τον βρήκα στο παζάρι του ελαιώνα πριν 2 εβδομάδες, πολύ καλό, και αξιοπρεπής μετάφραση. Είναι και βιβλία άγνωστα, οι περισσότεροι μαθαίνουμε πως στηρίζονται πάνω τους οι ταινίες όταν τα βρίσκουμε κατά τύχη. Δεν ξέρω για τα άλλα, για τον καουμπόι είναι η μοναδική μετάφραση που κυκλοφορει.

    Δημητρης Σαλτος
    επίσης την είχα πατήσει όταν είχα αγοράσει τον ταξιτζή από βιπερ, και νόμιζα πως ήταν το βιβλίο που στηρίζουν η ταινία. Όχι όμως, απλά έκαναν την ταινία... Βιβλίο! Ε ξενέρωσα. Για να πάρω τον καουμπόι το έξαψα πρώτα από το ίντερνετ.

    Stylianos Tziritas
    Του Κοκτώ είναι φοβερό βιβλίο αλλά και ο Μεσάζων είναι αλφάδι. Τα άλλα δύο ομολογώ ότι δεν τα έχω διαβάσει παρά μόνο δει την κινηματογραφική τους έκφανση.

    Nicholas Hatziyiannis
    Μια σπάνια περίπτωση που πρώτα διάβασα το βιβλίο και μετά είδα την ταινία, και με διαφορετικό τίτλο μάλιστα καθώς είχε βγει ως Ανθρωποκυνηγητό σε δύο ηπείρους, το 78, με Πεκ, Μαιησον, Ολιβιέ, και παιζόταν χρόνια στα θερινά όπου και την είδα αρχές 80s

    Stam Ekmek
    απο τον Ira Levin και το βιβλιο Rosemary's Baby του οποιου τα δικαιωματα ειχε σπευσει να αποκτησει ο Polanski

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ίσως βγαίνω λίγο εκτός θέματος, λόγω αναφοράς της ανάρτησης περισσότερο στα βιβλία βίπερ και τις αντίστοιχες ταινίες, αλλά θέλω να θυμίσω την περίπτωση του αριστουργηματικού βιβλίου του Ken Kesey «Στη φωλιά του κούκου» από το 1962, που (ξανα)διάβασα πρόσφατα σε άψογη μετάφραση-απόδοση από τον Βασίλη Αθανασιάδη στις εκδόσεις Anubis και το βρήκα εξίσου συγκλονιστικό, με την εκπληκτική ταινία του Milos Forman την οποία είδα πάλι. Θεωρώ πως η ανάγνωση του βιβλίου είναι απαραίτητο να προηγηθεί.

      Διαγραφή
  2. Σχόλια από το fb στο ποστ "Πριν ήταν ότι ζούσαμε πάνω από τις δυνάμεις μας"...

    Tiga Nekra
    και η «ενεργειακή κρίση»

    Andreas Varangoulis
    Να 'ναι καλά τα μιντιακά μαντρόσκυλα...

    Vagelis Avgidis
    η ''κλιματικη αλλαγη"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σχόλια από το fb στο ποστ "Είδα χθες μισό βίντεο με τον Αλέκο Αλεξανδράκη να χτυπάει ηρωίνες στα 60 του. Το άλλο μισό, αν βρω κουράγιο, θα το δω απόψε..."...

    Veletzas Antonis
    σε καθε περιπτωση αυτο που αξιζει πολυ ειναι να μετρησει καποιος το ποσες φορες λεει "διαολε" ο Αλεξανδρακης σ αυτο το αριστουργημα.

    Ευθύμιος Ραγκούσης
    πολυ καλυτερο απο τα σκουπιδια του νετφλιξ!

    Nicholas Hatziyiannis
    Μπαμ και τέζα,
    Αλέκο είσαι πρέζα

    Froy Wroy
    Ο δε σκηνοθέτης χαλκέντερος. Χρημάτισε και πρόεδρος του Κέντρου Κινηματογράφου για ένα φεγγάρι, επι Σαμαρα νομιζω
    Διόρθωση : του Μουσείου Κινηματογράφου

    George Houllis
    Οι μισοί και βάλε διάλογοι είναι κλεμμένοι απο το "Πανικός στα σχολεία" που επίσης έγραψε ο Γιώργος Μυλωνάς (με πρωταγωνιστή Γιάννη Βόγλη σε ρόλο terminator πρίν τον terminator)αλλά δεν παύει να είναι τίμια καλτιά...

    Dimitris Gerasimides
    Το θυμάμαι να παίζει στο new channel

    Panagiotis Rillos
    Τίμιο σε σχέση με άλλα της εποχής.. Αυτό ειναι πραγματικό cult

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σχόλια από το fb στο ποστ ">>Αλλάζει ο «Μεγάλος Περίπατος» - Μπαίνει τάξη, μάρμαρα και πλατάνια στην οδό Πανεπιστημίου<<"...

    Fanis Papadopoulos
    σε λιγο ουτε για περιπατο .
    https://www.naftemporiki.gr/finance/story/1788287...

    Κώστας Οικονόμου
    Ακριβώς! ότι ακουμπάνε γίνεται
    Αντι για φροντίδα από κηπουρούς/γεωπόνους έχουν ξυλοκόπους και υιοθεσίες από καθάρματα

    Βασίλης Καμπούρης
    Προτείνω να αλλάξει όνομα το Ζοναρς και να λέγεται Καφενείο ο Πλάτανος

    Antonis Vathis
    δεν λέγετε πια ζοναρς

    Βασίλης Καμπούρης
    πάντως όχι ο Πλάτανος ελπίζω

    Nikos Athanassakis
    Ο πύργος της Μίζας.... Αυτό λείπει από την πόλη.

    Vassilis Serafimakis
    Κανείς δεν ελέγχει τούς δημάρχους στη χώρα μας, σε οτιδήποτε και να κάνουν, ακόμα και στα οικονομικά. Ιερές αγελάδες, κτλ.

    Ανδρεας Μπικουβαρακης
    οι συριζανελ είχαν ψηφίσει απλή αναλογική για την τοπική αυτοδιοίκηση, και αριθμό δημοτικών συμβούλων ανάλογα με τα ποσοστά της πρώτης κατανομής.
    Τη ΝΔ δεν την ενοχλεί τόσο πολύ η δημοκρατία, όσο το να μην έχει την κουτάλα στο χέρι σε κάθε επίπεδο.
    Οπότε ψήφισε έναν φανταστικό νόμο αντιδημοκρατικής επικότητας, όπου οι δήμαρχοι φτιάχνουν και ελέγχουν οικονομικές επιτροπές οι οποίες ελέγχουν τα οικονομικά του δήμου.
    ακόμα κι αν ο δήμαρχος έχει 30% στην πρώτη κατανομή, ελέγχει όλο το χρήμα χωρία η αντιπολίτευση να έχει λόγο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σχόλια από το fb στο ποστ "Κάπως έτσι θα είναι η Πανεπιστημίου, όταν θ' αρχίσουν να πέφτουν τα πλατανόφυλλα..."...

    Konstantinos Stavropoulos
    παράδεισος• γειά σου ρὲ Κώστα Μητσοτάκη μὲ τὰ ὡραῖα σου!

    Φραγκίσκος Δακτυλίδης
    Μαζί με βροχή θα γίνει ένας πολτός μούρλια για τουμπες

    Odysseas Grammas
    Ακριβώς την ίδια σκέψη έκανα όταν το πρωτοδιάβασα...

    Hermis Kefalas
    https://youtu.be/NuiMp5SVCZk
    Φύλλα φθινοπωρινά

    Dimi Kavo
    Τέλειο κομπόστ, λίγο χώμα θέλει και κάνα μαρούλι

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Βιομάζα

    Lia Hide
    ε, ρε κάτι κατάγματα που έχουμε να πάθουμε..

    Φλέρυ Εκλεμε
    Αφού είναι αειθαλή και ανήκουν στην πανιδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σχόλια από το fb στο ποστ για τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου...

    Kwstas Agas
    Απλώς με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου συμβαίνει το ίδιο που συμβαίνει με οποιονδήποτε τραγουδιστή, συνθέτη κλπ που θα γνωρίσει τεράστια επιτυχία, θα πολυ- τραγουδηθεί, θα υπερ- αγαπηθεί από τον κόσμο , τα τραγούδια του θα γίνουν πασίγνωστα κλπ κλπ κλπ. Θα έρθει κάποτε η στιγμή που ο κόσμος θα "κορεστεί" από την παρουσία του και όταν θα βγάζει καινούριο δίσκο θα πει "ωχ πάλι αυτός??" (και δεν αποκλείεται αυτός ο δίσκος να είναι καλός)!! Κάτι τέτοιο συνέβη με τον Β.Π.: Μέχρι αρχές, άντε μισά, των 90ς ο κόσμος - ιδίως όσοι είναι της ηλικίας μου, 40-50ρηδες - τον λάτρεψε, τον χιλιοτραγούδησε, γέμισε ασφυκτικά τις συναυλίες του κλπ (και για να λέμε την αλήθεια, το άξιζε, αν είχε γεννηθεί πχ Αγγλία θα ήταν στην ίδια κατηγορία με Dio, Coverdale, Ian Gillan κλπ). Ε, λογικό είναι από κάποια στιγμή και μετά ο κόσμος να τον βαρεθεί κάπως. Και για να περιαυτολογήσω: Αν υποθέσουμε ότι η προτερα δισκογραφία μου (πριν τον δίσκο βινυλίου που πολύ πρόσφατα έβγαλα) ήταν πασίγνωστη, χιλιο- ακουσμενη, χιλιο- παιγμενη από τα ραδιόφωνα, χιλιο- τραγουδισμενη κλπ, αυτή τη στιγμή έτσι θα έλεγε ο κόσμος και για μένα: "πάλι δίσκο έβγαλε ετούτος?? Μια από τα ίδια, τον βαρεθηκαμε πια"! Κι όμως ... Το ότι είμαι ένας παντελώς άγνωστος τραγουδοποιός, θα έχει ως συνέπεια ότι όποιος πιάσει τον δίσκο βινυλίου μου και έρθει για πρώτη φορά σε επαφή με το έργο μου θα πει "ανακάλυψα κάτι φρέσκο και καινούριο στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού" (κι όμως ... είναι ο 9ος δίσκος μου)!! Εντέλει το να είσαι ένας παντελώς άγνωστος τραγουδοποιός που δισκογραφεί είναι ευλογία ...

    Billy Dalipis
    μέχρι το '87....το ' Όλα από χέρι καμμένα' ήταν πολύ καλός δίσκος...

    Kwstas Agas
    Και οι δίσκοι που έβγαλε πιο μετά δεν ήταν κι άσχημοι ... Απλώς δεν εξακολούθησε να μας εκπλήσσει όπως στα 80ς (φερ'ειπείν θυμάμαι την πρώτη φορά που ως 12χρονο παιδάκι άκουσα τη φωνή του στο ραδιόφωνο να τραγουδά "στην άσφαλτο ο κουρσάρος" , έκανα μέρες να συνέλθω από το σοκ). Όπως σωστά γράφει ο Φώντας συνέχισε στην ίδια μανιέρα ...

    Billy Dalipis
    άσχημοι δεν ήταν.. αλλά δεν ήταν και κάτι ιδιαίτερο...για μένα ο τελευταίος πολύ καλός του δίσκος είναι το όλα από χέρι καμμένα, το οποίο παρεμπιπτόντως το έχει τελείως παραμελημένο στα live...

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Ναι, τον έχω κι αυτόν, αλλά δεν τον θυμάμαι στο σύνολο.

    Billy Dalipis
    εξαιρετικός δίσκος...νομίζω έπειτα δεν πρέπει να είχε καλές σχέσεις με τον Τριπολίτη και για χρόνια δεν έπαιζε τίποτα από αυτό...με το ζόρι το 'Μπουμ' και αυτό νομιζώ πολύ νωρίς στις συναυλίες του...

    Δημητρης Σαλτος
    Και το χορεύω μια χαρά είναι. Μέχρι τα μέσα 90ς έχει πολύ καλη παραγωγή.

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Και το Ουράνια Τόξα Κυνηγώ, του 2009 νομίζω, είχε καλά τραγούδια, και όπως είχα γράψει παλιά ο Βασ. έπρεπε να κατεβάσει τελείως την ένταση και να λέει μόνο μπαλάντες. Αλλά τον έφαγε το λάιβ. Και η διατήρηση-συντήρηση αυτού του κοινού.

    Giorgos Nikitopoulos
    Να με συγχωρέσετε αλλά το "φυσάει" ήταν ένα αριστούργημα.

    Hermis Kefalas
    Κανένας τραγουδιστής δεν μπορεί να έχει επί 50 χρόνια συνεχόμενα επιτυχίες, να έχει φανατικό κοινό, να γεμίζει μαγαζιά και παράλληλα να εξελίσσεται και να αλλάζει προς το καλύτερο. Εγώ στην Ελλάδα δεν γνωρίζω. Ως προς το πολιτικό κομμάτι δεν νομίζω πότε να έβγαινε και να ήταν καταιγίδα στις συνεντεύξεις

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Δεν θυμάμαι να τον είχα ξαναδεί live σε συνέντευξη, γι' αυτό τα σχολίασα αυτά. Έντυπες συνεντεύξεις του έχω διαβάσει διάφορες. Και από αρχές '80.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Argyroula Bitsiani
      Κι όμως ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου είναι διαχρονικός και ο μοναδικός ροκ σταρ με καριέρα μόνο στην Ελλάδα και ίσως και στην Ευρώπη τον ακούω πάντα πολύ προσεχτικά και πάντα μου φαίνεται σαν καινούργιος, ιδιαίτερα τραγούδια έχει πει πολλά , υπάρχει ένα που αγαπώ πολύ και που ακουγεται καθαρά το μέταλλο της φωνής του και τα ηχητικά κύματα σαν παίζει ηλεκτρική κιθάρα είναι το τραγούδι : «Να με φωνάξεις » και φυσικά η συνεργασία του μα τον Ποιητή Οδυσσέα Ιωάννου επίσης εκπληκτική. Την συνέντευξη δεν την είδα πρώτον γιατί δεν το ήξερα και δεύτερον ο Χατζηνικολαου είναι βαρετός από το πολιτικό το έχει γυρίσει στο καλλιτεχνικό και δεν του πάει καθόλου. Θα την δω όμως γιατί αγαπώ τον Βασίλη Παπακωσταντίνου

      Spyros Diastimikos
      Το AOR του ελληνικού ροκ.

      Δημήτρης Θ. Νικολάου
      απορία: γιατί πήγε εκεί; άποψη: Φώντα , έτσι έλεγα κι εγώ, αλλά άλλαξα γνώμη όταν τον είδα στο 9:05 , στο ΑΚΡΟΠΟΛ, πρόπερσι, ζωντανά με το Θηβαίο. Καταπληκτικός -οί. Μαζί κι Οδυσσέας Ιωάννου.

      Christos Sideris
      Ειναι ο μονος που μπορει να ενωσει τρεις γενιες ακροατων κατω απο την ιδια στεγη και να ξερουν και οι τρεις τα τραγουδια του.
      Αν ξεπερασουμε το συναισθηματικο, πρωτα μου ακουσματα ( αυτη η Καντιλακ ακομα με στοιχειωνη 12 χρονων τοτε ) πρωτη μου συναυλια κλπ εχουμε να κανουμε με εναν μεγαλο καλλιτεχνη με πολυ μεγαλες συνεργασιες.
      Ναι καμια φορα κανω πλακα αλλα κατα περιοδους ξαναγυρναω και αποζητω τα τραγουδισματα του απαλλαγμενος απο συναισθηματα και ανακαλυπτω τοσα χρονια μετα παιξιματα μπροστα για την εποχη τους..
      Γνωμη μου κατα περιοδους το εχει μαλακισει ειδικα με τους μουσικους που επιλεγει να εχει επι σκηνης ( δεν μπορεις να εχεις οποιον να ειναι )....
      Ευτηχως τωρα τελευταια το ξαναβρισκει ( και ειδικα στο live στο Ηρωδειο τουλαχιστον στο ρυθμικο...).
      Εχει ενα μεγαλο προβλημα.... Στον Παπακωνσταντινου λειπει αισθητα ο Κροκιδης... 6 ατομα μπαντα με δυο κιθαρες, πληκτρα, βιολι και η σκηνη ¨ αδεια ¨...
      Στο Κροκιδη βεβαια λειπει και ο Παπακωνσταντινου ( οποιος τον παρακολουθει το καταλαβαινει )....
      Προσωπικα μεχρι το και ¨ Φυσαει ¨ θεωρω οτι εχει πολυ καλα αλμπουμ και τα ακουω ανετα.... Μετα απο εκει δεν τον παρακαλουθω ιδιαιτερα αλλα οποτε μπορω πηγαινω στα live του στα οποια ειναι παντα πολυ τιμιος....
      Ειδικα σε μικρες σκηνες χειμερινες δεν εχει απογοητευσει ποτε.....

      Δημητρης Σαλτος
      Μέχρι τα μέσα 90ς έβγαζε καλά τραγούδια. Το δε σηκώνει είναι πολυ καλό άλμπουμ. Αυτά με τον Οδυσσέα Ιωάννου τα ψιλοβαριεμαι, δεν τον θεωρω και τίποτα ιδιαίτερο ως στιχουργό. Για ροκ ειδικά είναι πολύ λάιτ.

      Giorgos Ftakas
      Με το "Φοβάμαι" (1982) και τη "Διαίρεση" (1984) αποκορυφώθηκε η "μαστοριά" στα τραγούδια του (προηγήθηκαν συνθέσεις του Μ. Θεοδωράκη και του Μπακαλάκου). Κάτι "Χαιρετίσματα" (1987) ,"Ελλάς", Σφεντόνες κλπ που ακολούθησαν είναι να΄χαμε να λέγαμε. Άρα πολύ σωστά το θέτει ο Φώντας.

      Δημητρης Σαλτος
      Κι εκεί κομματαρες έχει, Βικτωρία, πόρτο Ρίκο, και κάτι δυνατές μπαλάντες, αλλά έγινε έτσι πιο... Λάιτ, προσβάσιμο σε μεγαλύτερο κοινό, γι αυτό κάποιοι χαλιουνται. Όχι για το ότι δεν έβγαζε ποιοτικά τραγούδια.
      Live πάντως ότι έχω δει, κορυφαίος είναι εδώ. Είχε άλλη ενέργεια. Μπορεί να λόγω τραγουδιών, που ήταν πιο ζόρικα. Αλλά ποιοτικά τραγούδια έγραψε και μετά, απλά λίγο το στυλ γλύκανε.
      https://youtu.be/jredEZBXMTM
      Βασιλης Παπακωνσταντινου..Αρχαιο Ωδειο Πατρας 1986

      Διαγραφή
    2. Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
      Την θυμάμαι αυτή τη συναυλία. Ήμουνα μέσα. Δεν είμαι σίγουρος αν τον ξαναείδα live έκτοτε.

      Dimitris Patokos
      Σεβαστές όλες οι απόψεις! Τα γούστα και οι υποκειμενικές προσεγγίσεις!
      Εμείς που μεγαλώσαμε από τις αρχές του 80 με τα τραγούδια του, δεν μπορούμε να είμαστε αντικειμενικοί! Μιλάει η καρδιά μας και πολύ καλά κάνει!
      Και μια και μιλάμε για άλμπουμ της ύστερης περιόδου, νομίζω ότι επιβάλλεται ειδική μνεία στην εξαιρετική «Θάλασσα στην σκάλα»…

      Θοδωρής Τσάτσος
      τεράστια φωνή που σπαταλήθηκε σε πολλά πολλά κάτω του μετρίου τραγούδια!! υπαρχουν όμως καλά κομμάτια σε όλες τις περιόδους της δισκογραφίας του νομίζω. δεν το λέω με κριτήριο το αν είναι καλά ροκ τραγούδια, γιατί τότε μάλον δεν είναι. πάντα μου ακουγόταν εξαιρετικά επιδερμική η σχέση του ίδιου και των συνεργατών του με το ροκ. ως τραγούδια όμως, βρίσκει κανείς αρκετά που αξίζουν στους δίσκους του, τουλάχιστον ως τα μέσα της δεκαετίας του 2000 που τον παρακολουθούσα πιο στενά.

      Sebastian Komianos
      Φώντα, θεωρείς ότι έχει διαχρονικότητα ο ΒΠ; Άγγιξε, πιστεύεις, γενιές πιο μετά από την δική του;

      Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
      Αφού ακόμη και σήμερα γεμίζει χώρους με νεότερους. Έτσι λένε. Δεν ξέρω κιόλας... Πάντως μέχρι και μέσα 00s νομίζω πως συναγωνιζόταν τους Scorpions στις ελληνικές ροκ αρένες.

      Christos Sideris
      Τον είδα πρόσφατα. Μπαμπαδες 50ρηδες με παιδιά 25αρικα να τραγουδάνε μαζί ήτανε το νορμάλ. Είδα ακόμα και εγγόνια ( κοντά στα 12 ) να τραγουδάνε με το παππού και το μπαμπά σε παραπάνω από μία περιπτώσεις. Επίσης σίγουρα τιμιοτερος από purple επί σκηνής, στάθηκε άνετα μαζί με scorpions.

      Sebastian Komianos
      Τί να πω, μπορεί να έχω εντελώς λάθος εντύπωση!

      Δημητρης Σαλτος
      Εσύ φίλε θα έπρεπε να είσαι συνέχεια στις συναυλίες του, όλη την ώρα το όνομα σου φωνάζει.

      Hara Cumarioti
      εξαιρετικο τρακ - σε συνθεση Μανου Λοϊζου- κι εδω επικρατει ενας μανιερισμος στην εκφραση- phrasing - αλλα προκειται για δυνατη συνθεση https://youtu.be/At6xfhchAYE
      Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Ντύθηκες Μακρυγιάννης τις αποκριές

      Andreas Frogoudakis
      ποτε δεν μου άρεσε...

      Pantelis Tsalouchidis
      Πολύ Βασίλη στα 80s. Φοβάμαι και Διαίρεση, εξαιρετικοί δίσκοι. Όντως μετά δεν εντυπωσιάστηκα πέρα από δύο τρία κομμάτια.

      Hara Cumarioti
      ομοιως! και τα "αγροτικα" που ειχαν μια πολιτικη δυναμικη!

      Kostas Giannakis
      ασε με να κανω λαθος...

      Ntinos Dimatatis
      Θυμάμαι στα 80ς ότι γέμισε ένα ολοκληρο Καυταντζόγλειο ...και δεύτερο τον πέτυχα στην συναυλία του Steve Harley να ερμηνεύουν μαζι το θρυλικό Sebastian....

      Kyriakos Katsaras
      Και τη φοροδιαφυγη του την έκανε στις συναυλλιες στη βόρεια ελλάδα. .(γκουκλαρετε)
      Ο χατζ.λάου μέγας πλυντηριαρχης..ο σρόιτερ πιό πίσω...κ.ο.κ

      Γιώργος Δαραβίγκας
      Όπως πολύ σωστά σατύρισε ο Ζουγανέλης λέγοντας,50 χρόνια τα ίδια και τα ίδια ρε μυτόγκα,αφού δεν βγαίνει κομμουνισμός τι θες ρε μαλάκα...

      Νίκος Γραμμάτος
      Ποτέ δεν τον γουσταρα.... Λίγα, πολύ λίγα τραγούδια μου άρεσαν.

      Διαγραφή
  7. Σχόλια από το fb στο ποστ για τον Jim Pembroke...

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    https://www.youtube.com/watch?v=aKSoTJNeUaU
    Doo-Wah
    https://www.youtube.com/watch?v=2n2S5Dl2Fn4
    BLUES SECTION - Paint It Michael and Others, Maybe
    https://www.youtube.com/watch?v=gL7AqYop2a4
    Wigwam - Grass for Blades
    https://www.youtube.com/watch?v=NNhoc6n1Hkw
    Blues Section - Answer To Life

    Ηλίας Ηλιάδης
    Και εγώ ανατριχιασα , γιατί σου έκανα σχόλιο αναφέροντας το όνομα του . Μάλιστα με αφορμή το πρόσφατο ποστ σου , έψαχνα εκείνη την ημέρα για να βρω να αγοράσω ένα προσωπικό του άλμπουμ !!

    Petros Sotiropoulos
    Ήθελα να το αναφέρω. Αλλά θεώρησα δεδομένο εκείνη την ημέρα, ότι αυτή ήταν η αφορμή της ανάρτησης

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Όχι, θα το έγραφα καθαρά αν το ήξερα πως είχε πεθάνει. Δεν το ήξερα.
    Και μάλιστα να πω πως το τραγούδι δεν μου το πρότεινε το YouTube. Το "χτύπησα" εγώ στο search.

    Petros Sotiropoulos
    το είδα γρήγορα απο Φινλανδούς φίλους. Παρακολουθώ γενικά την φινλανδική μουσική (όχι την mainstream). Την θεωρώ πολυ αξιόλογη. Αγαπημένο μου είναι αυτό https://youtu.be/PIJors9GRSU
    Blues Section - Semi Circle Solitude (1968)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σχόλια από το fb στο ποστ "Τις καλύτερες παραγωγές στην Ελλάδα"...

    Παναγιωτης Πανταζιδης
    Αν και άργησαν (από τα μέσα των 90'ς και δώθε, γιατί πιο πριν δεν ακούγονται τα περισσότερα ) όντως πληρούν όλα όσα λες. Και είναι αρκετοί αυτοί που ασχολούνται με τις ηχογραφησεις και διαθέτουν το know how σε πλείστα παρακλάδια του ιδιωματος.

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Καλά, ναι, τα παλιά δεν ακούγονται.

    Παναγιωτης Πανταζιδης
    Έχουν αδικηθει διαφορά πράματα λόγω παραγωγών. Σε αντίθεση με τις new wave κυκλοφορίες της εποχής.

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Τα new wave ήταν καλύτερα οπωσδήποτε, αλλά κι εκεί χάος σε σχέση με τα καλύτερα ξένα. Στα έιτις οι παραγωγές γενικά ήταν από μέτριες και κάτω. Ελάχιστες οι εξαιρέσεις. Και το λέμε αυτό άσχετα από την ποιότητα του υλικού.

    Παναγιωτης Πανταζιδης
    Ποιος ήξερε να γράφει ροκ τότε? Αν τα θεωρήσουμε ως παρανυχιδες του ροκ και το νιου Γουέιβ και το χεβι μεταλ. Όπως το επιτασαν οι εποχές θέλω να πω. Κρατάω την τελευταία σου πρόταση και κλείνω για να μη πάμε σε αρμένικη ψηφιακή βίζιτα.

    Spyros Diastimikos
    Απόλυτη αλήθεια και αυτό ωφείλεται στην άμεση και συνεχή επαφή που είχαν τα πιο ταμένα μέλη και οι μουσικοί αυτής της σκηνής -από το 1987 και μετά- με το εξωτερικό, αφού εδώ τους είχαν γραμμένους στα @@ τους, άπαντες (ακόμα και τα περιοδικά του χώρου).

    Tasos Dervenagas
    Δεν θα διαφωνήσω. Θα τολμήσω να προσθέσω ότι τα καλύτερα παραδείγματα έρχονται από το πιο ακραίο φάσμα του ελληνικού metal, όπως το Nykta των Zemial και το Scarlet evil witching black των Necromantia, στο οποίο είχε βάλει το χέρι του ο Χρήστος Χατζηστάμου. Πέρα από το είδος της μουσικής, αν αρέσει κλπ, η δουλειά που έχει γίνει στην παραγωγή είναι υποδειγματική.

    George Tirovolas
    , τρομερό παράδειγμα το ΝΥΚΤΑ. Premium ακραίο metal συνθετικά και εκτελεστικά όπου απογειώνεται απο την τρομερή, ζεστή παραγωγή και τον οργανικό ηχο....

    Ναταλία Ρασούλη
    Επιτέλους το είπε κάποιος

    Miltos Marathon
    Είναι γεγονός αγαπητέ Φώντα αυτό που αναφέρεις...βοήθησε πάρα πολύ βέβαια και η εξέλιξη της τεχνολογίας μιας και οι συγκριμένες παραγωγές στηρίζονται πολύ στα VST instruments στα εξειδικευμένα plugins και στην τεράστια δουλειά που γίνετε στο studio μέσω των υπολογιστών ! Αυτές οι παραγωγές απέχουν κατά πολύ από τις πιο "αναλογικές "metal παραγωγές που συναντούσαμε παλαιότερα!

    Vassilis Serafimakis
    ερώτημα τότε είναι γιατί η υπόλοιπη εγχώρια μουσική σκηνή δεν αξιοποίησε την "εξέλιξη τής τεχνολογίας", τούς υπολογιστές, κτλ.

    Miltos Marathon
    Είναι απλό φίλε μου...οι μισοί δεν ασχολούνται καν και οι υπόλοιποι που θέλουν να ασχοληθούν συνήθως δεν έχουν φράγκα να αγοράσουν επεξεργαστική ισχύ!

    Vassilis Serafimakis
    συμπεραίνω ότι ίσως οι μεταλάδες, ανεξαρτήτως τού πώς εμείς οι υπόλοιποι κρίνομε το είδος γενικά τής μουσικής τους, αγαπάνε το είδος αυτό περισσότερο από όσο αγαπάνε οι άλλοι τα είδη στα οποία διαλέξανε να επιδίδονται.

    Miltos Marathon
    Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός αυτό!

    Marian Nicolaou
    I am sharing...
    Άψογος..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Σχόλια από το fb στο ποστ "Γύρω από το ροκ έχουν γραφτεί διάφορα γελοία βιβλία στην Ελλάδα"...

    Vassilis Serafimakis
    Και Grant Hotel έχει, κι απ'όλα. To δε καφέ χρώμα το έγραψε Γερμανιστί γιά κάποιο λόγο, ίσως τυχαία: Braun

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Και Grant Hotel υπάρχει...

    Euaggelos Petrou
    Θυμάμαι ένα βιβλίο για τους Black Sabbath, αρκετά παλιό, που εκτός από τις ιστορικές ανακρίβειες (μέχρι και φαντασιώσεις), είχε τους στίχους των πρώτων άλμπουμ εντελώς λάθος, και στην προσπάθεια να πείσει για τους "κακούς Σάμπαθ", είχε ακόμη πιο(εσκεμμένη) λάθος μετάφραση αυτών των στίχων.
    Μεγαλεία.

    Vassilis Serafimakis
    Αυτοί οι ροκ-εντ-ρολισταί, μεγάλη κατάρα!

    Νίκος Σούρσος
    Η Braun είναι γνωστή Γερμανική εταιρία που κάποτε έφτιαχνε και στερεοφωνικά. Σήμερα μάλλον φτιάχνει καφετιέρες. Ο καλός ο Κνίτης όμως βλέπει ξεκάθαρα τον ιμπεριαλισμό πίσω από όλα αυτά τα τρισκατάρατα.

    Lampros Papalexis
    Tσουτσούρωσα τώρα...

    Konstantinos Zachopoulos
    Αλήθεια είναι βιβλίο; Οχι σημειώσεις σε πακέτο Καρέλια;

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Βιβλίο σε καλό εκδοτικό οίκο, 162 σελίδων.

    Konstantinos Zachopoulos
    Και με εξαίρετο επιμελητή, υποθέτω

    Konstantinos Kottis
    Από Π ξεκινάει το επίθετο του συγγραφέα;

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Όχι

    Alex Goulielmos
    Εισακούστηκε μετά από 30 χρόνια...
    https://www.rocking.gr/.../rolling-stones-stop.../39059
    Οι Rolling Stones σταματούν να παίζουν το "Brown Sugar" λόγω περιεχομένου

    ΑπάντησηΔιαγραφή