Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2019

ναυτικές περιπέτειες

Αφήστε κατά μέρος τη χαζή ναυτική διαφήμιση του Τζάμπο (θα γράψω άλλη φορά γι’ αυτήν) και προσέξτε τούτη τη... θαλασσινή ανάρτηση.
Δεν ξέρω πόσοι από εσάς έχουν δει την ναυτική περιπέτεια του Ερρίκου Ανδρέου Η Ανταρσία των 10 από το 1970. Έχει κάτι το μοναδικό, σαν πρόθεση τουλάχιστον, αυτή η ταινία, αλλά, δυστυχώς, υπάρχει μόνο μια κακή version της στο YouTube περίπου 68 λεπτών (από τα 115 συνολικώς λεπτά), που σημαίνει πως σχεδόν το μισό έργο είναι κομμένο! Κι έτσι, δεν μπορείς να δεις, ούτε να πεις πολλά...
Τέλος πάντων, θυμάμαι πως την Ανταρσία των 10 την είχα δει, μάλλον ολοκληρωμένη, στην δεκαετία του ’80 στην τηλεόραση και τότε μου άρεσε, όπως επίσης θυμάμαι να μου την σπάει εντελώς ο Κώστας Καρράς με το παίξιμό του (ο επαναστάτης του πληρώματος). Στη version τού YouTube εννοείται πως δεν μπορείς να καταλάβεις ούτε από χαρακτήρες, ούτε τίποτ’ άλλο. Μέσες-άκρες μόνο (χωρίς τούτο να σημαίνει πως έχει γίνει και κάποια ιδιαίτερη δουλειά, καθώς όλοι οι ηθοποιοί είναι φανερό πως παίζουν με τον... αυτόματο πιλότο).
Η ανταρσία, πάντως, πετυχαίνει, ο βάναυσος υποπλοίαρχος (ο εντελώς μέτριος Άγγελος Αντωνόπουλος) δικάζεται σ’ ένα αυτοσχέδιο δικαστήριο, που στήνει το πλήρωμα, και αφού ριχτεί με βίντζι στο νερό (κάπου στην Αραβική Θάλασσα υποτίθεται – ασχέτως αν η ταινία μπορεί να είναι γυρισμένη και στην... Κούλουρη), τον τρώνε τα σκυλόψαρα!
Anyway. Η ταινία έχει μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου, σενάριο της Μέλπως Ζαρόκωστα (που ζήλεψε από Jack London φαίνεται) και μερικές καλές παλιόφατσες του κινηματογράφου μας να παίζουν (Τσαχιρίδης, Λυκομήτρος, Τσάγκλος, Καζάν, ακόμη και ο νάνος Τάκης Χαλάς), χωρίς όμως την παραμικρή κατεύθυνση (το ξαναλέω). 
Και τώρα που είπα “Jack Londonθυμήθηκα και την ωραιότερη ναυτική περιπέτεια που έχω δει ποτέ, που δεν είναι η Ανταρσία του Μπάουντι μα το The Sea Wolf του 1941, του Michael Curtiz, με τον τρομερό Edward G. Robinson, την Ida Lupino και τον κομμουνιστή ηθοποιό John Garfield (σ’ έναν ακόμη ρόλο ζωής).
Ο Garfield είχε παντρευτεί κομμουνίστρια, έπαιζε συνέχεια ρόλους επαναστατημένων νέων, παιδιών της εργατικής τάξης κ.λπ., μπήκε στη «μαύρη λίστα» επί μακαρθισμού, αλλά με τον ίδιον να αρνείται πως υπήρξε «κόκκινος» και πως πάντα ήταν ένας απλός δημοκράτης – δίχως, όμως, να καταφέρει να πείσει τους διώκτες του. Το αποτέλεσμα; Το κυνήγι που υπέστη τον εξόντωσε ψυχικά και σωματικά, οδηγώντας τον στο θάνατο (από καρδιά) μόλις στα 39 του, το 1952.
Πριν απ’ όλους – πριν από τον Marlon Brando και τον James Dean, πριν από τον Robert De Niro και τον Al Pacino, υπήρχε μόνο ο John Garfield. Ένας σπουδαίος ηθοποιός, που ενσάρκωσε μοναδικά την αγωνία και το πάθος του νέου ανθρώπου να τα βάλει με την κατεστημένη εξουσία. (Είναι ο ρόλος του Κώστα Καρρά, ας το πούμε κι έτσι, στην Ανταρσία των 10).

1 σχόλιο:

  1. Σχόλια από το fb...

    Antonis Kosmas
    Εξαιρετικά τα όσα γράφετε, επιτέλους κάποιος που επισημαίνει τι ηθοποιάρα ήταν ο Edward Robinson και πόσο σημαντικός ο John Garfield...

    Panagiotis Annousis
    Είδα το Breaking point με τον John Garfield (που δεν τον ήξερα) και συγκλονίστηκα !

    Vassilis Konstandopoulos
    Την ταινία τη θυμάμαι σαν όνειρο, κάπου στο σινε άλσος, στο Λουτράκι. Θυμάμαι κάτι πονηρά πλάνα της Καρόλου και φυσικά τη σκηνή με το βίντσι. Εξαφανισμένο φιλμ

    Kwstas Agas
    Πάντα το λέω: από τις αναρτήσεις σου όλο και κάτι καινούριο μαθαίνουμε που δεν γνωρίζαμε !!!!

    Vassilis Serafimakis
    "What are you gonna do, kill me? Everybody dies!"

    Andreas Papandreou
    Μεγάλος σταρ της Warner ο Γκάρφιλντ, ηθοποιός της Μεθόδου (μέλος του group theatre στη Νέα Υόρκη), συνεργάστηκε με τους σημαντικότερους σκηνοθέτες των 40-50'ς και πρωταγωνίστησε σε μερικές από τις πιο εμβληματικές ταινίες της εποχής του. Θα αναφέρω (και γιατί o Γκάρφιλντ προτάθηκε για Όσκαρ για την ερμηνεία του, αλλά και γιατί είναι personal favorite) την ταινιάρα τoυ Ρόσεν σε σενάριο Πολόνσκι, Body and Soul.
    https://www.imdb.com/title/tt0039204/
    Body and Soul (1947) – IMDb

    ΑπάντησηΔιαγραφή