Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2019

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ / ΝΙΚΟΣ ΒΕΛΙΩΤΗΣ το αδιάφορο τελευταίο άλμπουμ τους

Όσες φορές και να άκουσα αυτό το άλμπουμ, το «Λύκοι στη χώρα των θαυμάτων» [Ogdoo Music Group / All Together Now, 2019] δεν μπόρεσα να καταλάβω ποιος είναι ο στόχος του – σε τι αποσκοπεί. Ένα άλμπουμ των Γιάννη ΑγγελάκαΝίκου Βελιώτη γεμάτο με διασκευές, δίχως concept, που απλώνεται σε δύο CD (και δύο LP)! Κάπου το παρατραβάμε δηλαδή! Ερώτηση κάνω. Μπορείτε να μου βρείτε πολλά 2LP από την ιστορική εποχή του δίσκου, που να αποτελούνται μόνο από διασκευές; Για ψάξτε... γιατί εμένα δεν μου έρχεται τίποτα στο μυαλό αυτή τη στιγμή.
Εν πάση περιπτώσει εκείνο που θέλω να πω, για αρχή, είναι πως κυκλοφορούν πλέον 2LP χωρίς συστολή. Χωρίς τη συστολή που επιβάλλει η ίδια η κλασική ιστορία της δισκογραφίας. Γίναμε όλοι ξαφνικά... Frank Zappa, Beatles και Allman Brothers, οι οποίοι στα δικά τους διπλά LP είχαν τουλάχιστον δικό τους υλικό – όχι υλικό άλλων.
Λοιπόν, για μένα είναι επίδειξη μεγαλομανίας αυτό το άλμπουμ, όσο και αν εκτιμώ την προσπάθεια του Νίκου Βελιώτη (τσέλο, πλήκτρα, προγραμματισμός) να οικοδομήσει κάποια minimum περιβάλλοντα, πάνω στα οποία θα μπορούσε να πατήσει ένα τόσο διαφορετικό, και αντιφατικό οπωσδήποτε υλικό.
Τι σχέση μπορεί να έχει δηλαδή ο Αττίκ με τη Γενιά του Χάους, οι Rotting Christ με το «Μπιρ Αλλάχ» και η Μαριάνθη Κεφάλα με τον Μίκη Θεοδωράκη; Απολύτως καμμία. Και κάθε προσπάθεια να δημιουργήσεις ταυτίσεις είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.
Αν ήταν ορχηστρικό το άλμπουμ, στο πλαίσιο ενός LP, όχι διπλού και με πιο οριοθετημένες επιλογές, θα μπορούσα να το δεχθώ –γιατί ο Βελιώτης δεν είναι τυχαίος μουσικός– αλλά, εδώ, στην περίπτωση του «Λύκοι στη Χώρα των Θαυμάτων», που αποτελεί και την «Ιστορία του ελληνικού τραγουδιού, Volume 1» (ωιμέ! – θα ακολουθήσει και δεύτερος τόμος δηλαδή, αλλά μπορεί και τρίτος ή και τέταρτος...), σηκώνω ψηλά τα χέρια.
Εν τω μεταξύ προσπαθώ να καταλάβω τι προσφέρει ο Γιάννης Αγγελάκας στους συγκεκριμένους δίσκους. Τη φωνή του; Λυπάμαι που θα το πω, αλλά ένα φωνητικό κακέκτυπο του Ψαραντώνη δεν έχει νόημα να το ακούς. Ακούμε τον ίδιο τον Ψαραντώνη, άμα θέλουμε, που είναι αυτός που είναι τέλος πάντων.
Εγώ, αν ήμουν παραγωγός, ειλικρινώς το λέω τώρα, θα πρότεινα στους Αγγελάκα-Βελιώτη να έβγαζαν ένα 45άρι και όχι ένα 2LP. Ένα 45άρι με το «Την πόρτα ανοίγω το βράδυ» στην πρώτη πλευρά, που δεν το τραγουδάει κανονικός τραγουδιστής στην πρώτη εκτέλεση (λέμε για τον Μίκη Θεοδωράκη), ενώ στη δεύτερη θα τους πρότεινα το «Οι σοβαροί κλόουν» (του Παύλου Σιδηρόπουλου), που επίσης δεν είναι κανονικό τραγούδι. Έως εκεί. Το λέω, γιατί τα κανονικά τραγούδια τα σκοτώνουν (δυστυχώς η μπάλα παίρνει και τον Βελιώτη).

1 σχόλιο:

  1. Σχόλια από το fb...

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    https://www.youtube.com/watch?v=DViVrpdCf70...
    Γιάννης Αγγελάκας & Νίκος Βελιώτης - Άνθρωποι Μονάχοι - Official Video Clip

    Nikos Mitrogiannopoulos
    εδώ κάνουνε σπλάτερ τη μοναξιά...

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Και σκέψου πως αυτό είναι από τα "καλύτερα" του δίσκου... ��

    Nikos Mitrogiannopoulos
    ωχ, δεν είναι ωραίο που γελάω, αλλά ήταν αυθόρμητο.

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Όντως, στο άλμπουμ υπάρχουν πολύ χειρότερα από το "Άνθρωποι μονάχοι".

    άρης φίλιππας
    Καταλαβαίνω το τελευταίο κομμάτι της κριτικής, ότι δλδ δεν προσφέρουν κάτι τα κομμάτια, άρα δεν είναι ένα καλό άλμπουμ. Δεν καταλαβαίνω όμως το «γιατί το έκαναν / ποιος ήταν ο στόχος τους». Δεν μπορεί απλά να τους κατέβηκε μια ιδέα να βάλουν 20 άσχετες μεταξύ τους διασκευές, έτσι επειδή γούσταραν; Και γιατί αυτό να θεωρείται μεγαλομανία; Ή, ακόμα και μεγαλομανία να είναι, τι μας ενδιαφέρει ως προς την αξία του άλμπουμ; Αυτό το ρωτάω κ' πιο γενικά και όχι επιθετικά.

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Και μεγαλομανές και υπερφίαλο είναι αυτό που κάνουν, όταν μιλάνε για «Ιστορία του ελληνικού τραγουδιού, Volume 1». Θα σου πω κάτι, αλλά δεν θα πιάσω κουβέντα επ' αυτού. Η δική μου γνώμη είναι πως ο καθένας δεν μπορεί να κάνει ό,τι γουστάρει - ας λέγεται Αγγελάκας, ας λέγεται βασίλισσα της Αγγλίας.

    άρης φίλιππας
    Σέβομαι ότι δεν θέλεις να πιάσεις κουβέντα (δικός σου τοίχος άλλωστε), πάντως την απορία που μου έρχεται αυθόρμητα θα την εκφράσω: ας δεχτούμε ότι δεν μπορεί να κάνει ό,τι γουστάρει. Σε ποιον θα λογοδοτήσει γι' αυτό; Σε κάποιον άνθρωπο, στο λεγόμενο «κοινό», σε κάτι άυλο (την Τέχνη της Μουσικής πχ; )
    Αυτά χωρίς διάθεση να προβοκάρω ��

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Στον εαυτό σου λογοδοτείς. Άμα το ξεπεράσεις αυτό, τότε δεν υπάρχει εμπόδιο όντως.

    Macubert Thanassis Sampaziotis
    Στο τέλος, που μιλάς για 45άρι, βάζεις τα δύο καλύτερα κομμάτια (για μένα). Εννοώ ότι θα μπορούσες να σταθείς και σε κάποια κομμάτια που σου κάνανε κλικ. Όπως και να 'χει ο τίτλος του δίσκου φωνάζει ότι είναι οι προσεγγίσεις των "λύκων" σε μια χώρα που τα "καταγεγραμμένα θαύματά" της είναι αυτά.

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Στάθηκα σ' αυτά τα δύο. Για ένα 45άρι μια χαρά θα ήταν.

    Dimitris Trox
    Άμα εβγενε πριν 20 χρόνια , αλλά θα λέγαμε

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Τα ίδια και μάλλον χειρότερα θα λέγαμε και τότε. Σήμερα έχει αμβλυνθεί το κριτήριο του κόσμου.

    Αθανάσιος Ζακόπουλος
    Σε γενικές γραμμές, εξαιρετική δουλειά

    Άγις Θεοδωρίδης
    Για να καταλάβω τα κριτήριά σου, ποια η γνώμη σου γι' αυτό:
    https://youtu.be/7doKd-AAGqE
    REBETIKA (Andy Moor, Yannis Kyriakides) @ Festival Météo, 2015

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Καμμία. Δεν γράφω έτσι εύκολα γνώμες. Απλά να σου πω πως για τον Κυριακίδη έχω γράψει στο Jazz & Tzaz από τότε που ξεκίνησε.

    Kwstas Agas
    Αν κάτι μου αρέσει σε σένα είναι ότι πάντα έχεις ΤΟ ΘΆΡΡΟΣ ΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ ΣΟΥ, χωρίς να επηρεαζεσαι από ονόματα κλπ ... Σύντομα θα κανονίσουμε να φτάσει στα χέρια σου και η δική μου δουλειά, το διπλό cd Κάραβος. Αν σου δημιουργήσει τη διάθεση να γράψεις κάτι γι' αυτό ... γράψε ο,τι σου βγαίνει ελεύθερα, ακόμη και τα πιο αρνητικά!! Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να χαλάσουμε τις καρδιές μας!!!

    Haris Mavridis
    Ο Αγγελακας "αντιγραφει" Johnny Cash (the american series)

    Diamond Pr
    Δεν το έχω ακούσει. Αλλά με σόκαρε και μένα ο τίτλος.

    Kostis Tsiopelakos
    Και δυστυχώς, το (ακριβό)-αγόρασα χωρίς να το έχω ακούσει πρώτα...

    Γιάννης Τσουκαλάς
    Επιτέλους τα λέει κάποιος !

    Kitrino Mantalaki
    αυτό ήθελα να γράψω κι εγώ !!

    Κάφριν Ντούβλη
    Πράγματι...

    Nikos Mitrogiannopoulos
    ε, πες τα!

    Mike Beles
    κοινως ..τα σκοτωσαν τα τραγουδια…..Αφου αντεξες και τα ακουσες όλα....Ηρωας...20 δευτερόλεπτα αντεξα

    ΑπάντησηΔιαγραφή