Κυριακή, 21 Ιουλίου 2019

ΝΙΚΟΣ ΛΑΒΡΑΝΟΣ (1933-2019)

Ο Νίκος Λαβράνος, που έφυγε χθες από τη ζωή, στα 86 χρόνια του, είχε μεγάλη συμβολή, ως ντράμερ-περκασιονίστας, και στο χώρο της ελληνικής avant-garde (συχνά μαζί με τον αδελφό του Γιώργο).
Να πούμε λοιπόν πως είχε υπάρξει μέλος της Πειραματικής Ορχήστρας Αθηνών (υπό τον Μάνο Χατζιδάκι), του Ενόργανου Συνόλου Αθηνών (υπό τον Αργύρη Κουνάδη) και πως είχε συμμετάσχει (πάντα ως ντράμερ-περκασιονίστας) σε ηχογραφήσεις των Νίκου Μαμαγκάκη («Μπολιβάρ», «Αντινομίες»), Γιάννη Χρήστου, Νικηφόρου Ρώτα («Χορικά»), Μιχάλη Αδάμη («Μοιρολόι») κ.ά., συμμετέχοντας φυσικά και στις περιώνυμες Ελληνικές Εβδομάδες Σύγχρονης Μουσικής.
Ο Ν. Λαβράνος μπορεί να μην ασχολήθηκε ιδιαιτέρως με την κινηματογραφική μουσική, αλλά στα μέσα του ’70 έκανε δύο soundtracks που θα μείνουν στην ιστορία. Το ένα είναι πλέον γνωστό, είναι το Island of Death (1976) [σκην. Νίκος Μαστοράκης], που βγήκε σε μια πολύ μέτρια έκδοση 7ιντσου βινυλίου πριν από δυο χρόνια, αλλά το άλλο παραμένει ακόμη άγνωστο.
Λέμε για τη μουσική του για την πρώτη ταινία του Μαστοράκη, το Death has Βlue Εyes του 1975, με τη Μαρία Αλιφέρη στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το soundtrack αυτό, που δεν έχει δισκογραφηθεί φυσικά, είναι ωραιότερο από εκείνο των «παιδιών του διαβόλου», τραγουδά σ’ αυτό ξανά η Μίλλη (και άλλοι) και είναι κρίμα να το τρώει ακόμη το σκοτάδι...
Η πιο γνωστή δισκογραφία του Νίκου Λαβράνου σχετίζεται με την Μίλλη (τη σύζυγό του), αφού μαζί έκαναν τα άλμπουμ «Τι Είναι η Αγάπη» (1973), «Μίλλη 2 / Νέα Γενιά» (1974), «Τραγούδια Δίχως Σύνορα» (1979), «Φεμινιστικά» (1982) και “Lover Leave me” (1984). Επίσης ως Νίκος Σκέμπρης, ο Νίκος Λαβράνος είχε κάνει κι ένα LP το «Μαρία» [Lyra, 1970], στο οποίο επιχειρούσε να παντρέψει το έντεχνο-λαϊκό ύφος, με κάποιες μοντέρνες ενορχηστρώσεις (τραγουδούσαν ο Γιάννης Πουλόπουλος, η Μαρία Δουράκη και ο Γιάννης Θωμόπουλος).
O Νίκος Λαβράνος απαιτεί κείμενο ολόκληρο, ώστε να γράψεις «τα πάντα», από τις συνεργασίες του με τον Γιάννη Χρήστου, μέχρι εκείνες με τον... Γιάννη Πάριο, αλλά δυστυχώς δεν έχω ούτε το χρόνο ούτε και το κουράγιο –τέλη Ιουλίου– για να το κάνω. Απολογούμαι. Κάποια στιγμή στο μέλλον, όμως, θα το επιχειρήσω...
Με τη θλιβερή αφορμή, πάντως, άκουσα πολλά τραγούδια του Νίκου Λαβράνου στο YouTube, που δεν τα είχα προσέξει, άγνωστα γενικώς, και ανάμεσά τους βρήκα και κάποια διαμαντάκια. Να ένα, σε στίχους Διονύση Τζεφρώνη...
 

3 σχόλια:

  1. Σχόλια από το fb...

    Βασίλης Μπακόπουλος
    Μπράβο του. Δεν το γνώριζα. (Με εντυπωσιάζει γιατί δεν νομίζω να είχε σπουδάσει κρουστά. Ίσως είχε βέβαια).

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Αυτοδίδακτος ήταν.

    Stylianos Gabriel
    Τον Νίκο Λαυράνο τον πρωτάκουσα live το 1977 με 78 στο κινηματογράφο "Απόλλων" στη γεννέθλια πόλη μου το Αίγιο όταν είχε παίξει με την ορχήστρα του Σταύρου Ξαρχάκου και τραγουδιστή τον αείμνηστο Νίκο Ξυλούρη.Θυμάμαι δε πόση εντύπωση μου έκανε το πεντακάθαρο,στακάτο μα και μελωδικό πάιξιμό του σε μια κίτρινη Ludwig ειδικά όταν γκρουβάρησε το "Σ'αυτό τον κόσμο τον καλό".Στο τέλος της συναυλίας αντί να ζητήσω αυτόγραφο απο τους τραγουδιστές και τον συνθέτη Ξαρχάκο στα καμαρίνια πλησίασα τον κο Νικο και του ζήτησα.Επειδη δεν ήταν συνηθισμένος σε αυτό δεν είχε φωτό η κάτι σχετικό να μου υπογράψει,πήρε ένα ζευγάρι μπακέτες μου υπέγραψε στη μια και μου τίς έδωσε.Τις έχω ακόμα στα κειμήλιά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ferris Costas
    Ο Πλέσσας έχει τη δύναμη να αυτοσχεδιάζει (με σκάλες και αρμονίες) γιά πολλή ώρα, αλλά γιά να συνθέσει δουλεύει στο πεντάγραμμο. Ο Χατζηδάκις ξεκίναγε στο πιάνο το "Ο Τσιτσόρνια", κι έβγαζε από μέσα τη Μαύρη Φορντ! Ο Γεράσιμος είχε ένα θεϊκό χάρισμα: Έγραφε (συνέθετε) τη μουσική σα νεράκι που τρέχει. Νότα-νότα, όλη τη μελωδία, μιά κι έξω. Συχνά με τους στίχους αντί γιά παρτιτούρα. Αυτό το έχω συαντήσει μόνο στον Ξαρχάκο, στα λαϊκά του και όχι μόνο. Από την άλλη, ο Νίκος, ήταν πιό εσωστρεφής, μεθοδικός και οργανωτικός. Ταλεντάρες και οι δύο.

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Και ο τρίτος αυτής της μεγάλης παρέας, ο νεότερος αδελφός, ο Γιώργος Λαβράνος, από τους πιο σημαντικούς ντράμερ-περκασιονίστες της ελληνικής δισκογραφίας. Έχει παίξει-ηχογραφήσει με τους πάντες.

    Ferris Costas
    Ναι, δεν τον ανέφερα γιατί ήταν κυρίως επαγγελματίας μουσικός, και δεν γνωρίζω αν συνέθεσε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οντως το τραγούδι που λέει η Μίλλη είναι κομματάρα.Κρίμα που αδικήθηκε από την ηχογράφηση και την πολύ πρόσφατη κυκλοφορία του.Για το άλλο soundtrack δεν ξέρω.Λίγες κυκλοφορίες αλλά καλές.Ειδικά η Μαρία περίεργο αλλά πολύ αξιόλογο άλμπουμ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή