Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016

η ΚΑΙΤΗ ΓΑΡΜΠΗ έχει πει το ωραιότερο ελληνικό «Τζίνι»

Όπως διαβάσαμε σ’ ένα άρθρο της Athens Voice της 27/7/2016 (μεταφέρω τα λόγια τού Θοδωρή Μανίκα):
«Εγώ βρήκα ένα τραγουδάκι που το ξέρουμε και το αγαπάμε όλοι, αλλά αυτό δεν αλλάζει την αλήθεια, πως ήδη ως απλά οκτάχρονα τσογλανάκια στα τέλη των σίξτις, το περιφρονούσαμε ο-μό-φω-να και τώρα θα το διασκευάσω και θα ακούγεται σαν σύγχρονο πανκ έπος! Ξέρεις κάναν κωλοπετσωμένο πιτσιρίκο να πει το νέο “Τζίνι”, να σπάσουμε τα κοντέρ;».
Ο Θοδωρής Μανίκας σκοπεύει να διασκευάσει (ή ήδη το έχει κάνει) «Το τζίνι» (Enrico Pianori – Νίκος Ελιναίος), που είχαν επίσης διασκευάσει οι Βόρειοι, κάνοντάς το επιτυχία, το 1968. Για την ιστορία του τραγουδιού μπορείτε να δείτε εδώ... http://diskoryxeion.blogspot.gr/2011/02/to-tzini.html
Το νέο «Τζίνι» δεν το έχω ακούσει ακόμη (δεν ξέρω εσείς), αλλά αν πάρω γραμμή από εκείνα που γράφει ο Γιάννης Νένες στο ίδιο άρθρο της A.V. τότε και-να-με-συμπαθάτε εγώ κρατάω ήδη πολύ μικρό καλάθι. Λέει ο Νένες: 
«Το νέο “Τζίνι” του Μανίκα µπαίνει µε µία ανατολίτικη κάπως, αφηγηµατική ηλεκτρική κιθάρα που παραπέµπει στον τρόπο που η “Μισιρλού” του Dick Dale σε παρασέρνει στην ιστορία της. Και αµέσως µετά εµφανίζεται το τζίνι: µπαίνει η υπέροχη badass φωνή του πιτσιρικά Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου που ταιριάζει απόλυτα µε τη surf punk εκδοχή που έχτισε ο Θ. Μανίκας. Το κοµµάτι τρέχει όµορφα, οι καταλήξεις του είναι άγριες και η ροκιά του παίζει ανάµεσα στον κυνισµό και το κιµπαριλίκι ενός δανδή του ροκ-εν-ρολ. Κάπως έτσι όπως θυµόµαστε τον Μανίκα να κατηφορίζει τη Σόλωνος, τέλη ’70, µε µερικούς δίσκους στο χέρι».
Κατ’ αρχάς να πω πως πρώτα ρίχνεις το κομμάτι να το ακούσει ο κόσμος (ώστε να βγάλει τα συμπεράσματά του) κι ύστερα επιχειρείς να το υπερασπίσεις. Δεν το προαναγγέλλεις... λες και θα γκρεμιστεί ο Όλυμπος. Εντάξει, για το «Τζίνι» πρόκειται... και η δική μου γνώμη είναι πως το original ιταλικό, το “Armando Cacini”, είναι ωραιότερο από το ελληνικό των Βορείων (κάτι όχι αυτονόητο). Θέλω να πω πως θα προτιμούσα μια διασκευή του στην ιταλική (από τον Tonino Carotone ας πούμε – απορώ πως δεν του σφύριξε κανας Έλληνας την ιδέα), παρά στην ελληνική και μάλιστα από την... υπέροχη badass φωνή του πιτσιρικά Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου.
Ο Μανίκας κατά καιρούς έχει βρεθεί πίσω από καλές διασκευές. Ό,τι καλύτερο έχει επιμεληθεί σε επίπεδο παραγωγής βρίσκεται στο άλμπουμ «Μια Γρανίτα για τον Χιώτη» [Lyra, 1986], εκεί όπου ο Σταύρος Λογαρίδης μάς τελειώνει με τα «Ηλιοβασιλέματα», ενώ από κοντά ακολουθούν όχι οι δίσκοι του (οι δίσκοι τού Μανίκα εννοώ) με τον Μαργαρίτη (που πλέον τον βαριέμαι αφόρητα –τον Μαργαρίτη– εγώ, που πριν 30 χρόνια έπινα νερό στ’ όνομά του), αλλά εκείνα τα τραγούδια που είχε επιμεληθεί για την Γιάννα Κομνηνού & τους Αισθηματίες το 1992 στο label Ιπτάμενοι Δίσκοι («Πώς καταντήσαμε έτσι;», «Την αρχή ποιος θα την κάνει;» κ.λπ.). Εδώ, πάντως (στην περίπτωση του «Τζίνι») φρονώ πως ξεκινάει από εντελώς λάθος βάση.
Το καλύτερο ελληνικό «Τζίνι» δεν είναι το... «με φωνάζουνε τζίνι» των Βορείων, αλλά το «Τζίνι» του Γιάννη Νικολάου (από τους Λαθρεπιβάτες), που είχε πει κάποτε (το 1990) η Καίτη Γαρμπή (στο LP «Γυαλιά Καρφιά»). Το κομμάτι είναι τρομερό! Τρελή ποπ-ροκιά με ηχητικές αναφορές σε Billy Ocean (“Loverboy”,Get outta my dreams, get into my car”…), oriental «γιοφύρια» και δυνατά κιθαροσόλι από τον Δημήτρη Μπαρμπαγάλα. Και με την Καίτη Γαρμπή στα ωραία της, στα πολύ ωραία της, όταν ήταν ακόμη μια καλή ποπ τραγουδίστρια και όχι η... nineties μπουζουκλερία.
Θοδωρή Μανίκα άσε τα surf, τις Μισιρλούδες και τα garage-punk (αυτά είναι για τους καρφωμένους σιξτάδες) και δες-άκου το funk στην κομματάρα της Καιτάρας...

31 σχόλια:

  1. Μου 'κλεψες την ιδέα...το έβαλα στο Cbox αλλά το είχες κλειστό και με πέταξε όξω

    υπογραφή: Psagmenos

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πιστεύω οτι ο Μανικας ειναι ενας ατάλαντος κιτσάτος μουσικοσυνθέτης ,σαν αυτους που εχει ξεράσει με το κιλο η μουσικη βιομηχανία και ειναι ιεροσυλία να διασκευάζει τετοια τραγούδια σαν το Armando Cacini.
    Νik

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν συμφωνώ.
      Κάτι έχει προσφέρει κι αυτός.

      Διαγραφή
    2. >Πιστεύω οτι ο Μανικας ειναι ενας ατάλαντος κιτσάτος μουσικοσυνθέτης ,σαν αυτους που εχει ξεράσει με το κιλο η μουσικη βιομηχανία

      Ναι, γιατί τον ήξερες και από χθες. Καταρχήν, τι νομίζεις ότι έχει γράψει, γιατί τον περιγράφεις σαν το Φοίβο ένα πράγμα...

      > και ειναι ιεροσυλία να διασκευάζει τετοια τραγούδια σαν το Armando Cacini.

      Ναι, γιατί μιλάμε για το μέγιστο αριστούργημα...

      Μια ποπάντζα ιταλική της εποχής του ήτανε.

      Διαγραφή
    3. >>Μια ποπάντζα ιταλική της εποχής του ήτανε.<<

      Σκάσε βλάκα.
      (Αυτό θα το καταλάβεις καλύτερα)

      Διαγραφή
    4. >Σκάσε βλάκα.

      Θα πρέπει τώρα να εντυπωσιαστώ με το φοβερή αυτή απάντηση;

      Όπου δεν υπάρχουν επιχειρήματα, ξεκινάνε οι φτηνές...

      Διαγραφή
    5. Αυτά συμβαίνουν, όταν στέλνετε ανώνυμα σχόλια και δεν βάζετε το ονοματάκι σας από κάτω (εκείνο που σας έδωσε η νονά σας, ας πούμε).
      Μπορεί να τρώτε σκάγια άλλων.
      Εν τοιαύτη περιπτώσει, αν δεν σου αρέσει το “Armando Cacini” είναι δικαίωμά σου.

      Διαγραφή
    6. Δικαίωμα του καθενός και να του αρέσει και να μην του αρέσει.

      Το να γράφει όμως κάποιος ότι "ειναι ιεροσυλία να διασκευάζει τετοια τραγούδια σαν το Armando Cacini" λες και μιλάμε για τον Ακάθιστο Ύμνο ή το A Day In the Life, προφανώς δεν είναι δικαιωμά, είναι σκέτη υπερβολή.

      Διαγραφή
  3. Φωντα δεν σνομπαρω καθολου το εμπορικο ελληνικο τραγουδι, αλλα σορρυ αυτη η αναρτηση σου νομιζω οτι δεν συναδει με τον ενγενει ποιοτικο χαρακτηρα του μπλογκ...δεν ειναι κομματι της προκοπης αυτο της Γαρμπη...επισης ποτε ηταν ποπ η Γαρμπη θα μας τρελλανεις σημερα????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για κάτσε ρε JOHN... που δεν ήταν ποπ η Γαρμπή.
      Τα πρώτα 2-3 άλμπουμ της είναι ποπ (κι αν δεν κάνω λάθος ΔΕΝ έχουν μπουζούκι).

      Διαγραφή
    2. τωρα αυτο το λαικοποπ δεν μπορω να το πω καλη ποπ, αλλα εστω να δεχτω οτι εκανε αρχικα ποπ δισκους, με ξαφνιασε αρνητικα η αναρτηση σου.....δικαιωμα σου αλλα το τραγουδι των Βορειων ειναι υμνος και αφησε ιστορια...δεν το βαζω διπλα σε καμμια Γαρμπη.

      Διαγραφή
    3. Η Γαρμπή ξεκίνησε σαν ποπ τραγουδίστρια στα τέλη των 80s (όπως η Αλέξια, η Μαντώ κ.ά.). Μετά τα μέσα του ’90 πήγε προς το λαϊκοπόπ.
      Καλό είναι και το «Τζίνι» των Βορείων – δεν το απορρίπτω (εδώ του αφιέρωσα ολόκληρη ανάρτηση). Και ξέρω πως ήταν επιτυχία και πως κουβαλάει, κι αυτό, το δικό του «θρύλο» (ας το πούμε κι έτσι). Προτιμώ, βεβαίως, το ιταλικό, που μ’ αρέσει περισσότερο.
      Πάντως το «Τζίνι» που λέει η Γαρμπή μ’ αρέσει αληθινά και σε τελευταία ανάλυση πρόκειται για original κομμάτι, δεν είναι διασκευή.

      Διαγραφή
  4. Τρελή ποπ-ροκιά με ηχητικές αναφορές σε Billy Ocean
    ____________________________

    Προκαλείς με τις παπαριές που γράφεις να μπαίνουμε μέσα και να σε μπινελικώνουμε, να στα χώνουν και από άλλα μπλογκς για να ανεβάζεις αναγνωστικότητα. Δεν θα στο κάνουμε το χατήρι φέτος όμως.

    Συνέχισε πάντως να μας διασκεδάσεις. Σωραίος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι λες ρε μαλαπέρδα!
      Εγώ ν’ ανεβάσω «αναγνωστικότητα» λόγω Καίτης Γαρμπή, όταν εδώ μέσα έχω πάνω από 2500 αναρτήσεις; Πρέπει να είσαι τελείως ηλίθιος για να πιστεύεις κάτι τέτοιο.
      Γράφω αυτά που πιστεύω, και αν κάποιος παρεξηγείται ή συγχύζεται... στα τέτοια μου. Να μην ξαναπατήσει στο δισκορυχείον.
      Άι στο διάολο απογευματιάτικα... παλιολιγούρη.

      Διαγραφή
  5. Είδα τώρα στο discogs τα ονόματα των μουσικών, που συμμετέχουν στο συγκεκριμένο άλμπουμ της Γαρμπή.
    Μεταξύ άλλων (και πέραν του κιθαρίστα Δ. Μπαρμπαγάλα): Χάρης Ανδρεάδης πιάνο, keyboards, Ρήγας Σαριτζιώτης(!) σαξόφωνο και Νίκος Σαραγούδας(!!) ούτι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Και τώρα τί σημαίνει αυτό; Οτι ο δίσκος της Γαρμπή είναι psychedelic;; Ή ότι είναι "σοβαρός" δίσκος...ή ότι είναι όλοι τους μουσικάρες;;;;;
    Ωραίο επιχείρημα!!!
    Δηλαδή από τους μουσικούς προσδιορίζουμε το ύφος ενός δίσκου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. >>Και τώρα τί σημαίνει αυτό;<<

      Δε σημαίνει απολύτως τίποτα.
      Έτσι το ανέφερα, επειδή τα ονόματα μου έκαναν εντύπωση. Ιδίως εκείνο του Νίκου Σαραγούδα (από τους κορυφαίους ουτίστες).
      Για ποιο «επιχείρημα» μιλάς. Σύνελθε.

      Κι επειδή το δισκορυχείον το διαβάζουν και ολίγοι... στόκοι.

      Δεν υπερασπίστηκα την καριέρα της Γαρμπή, ούτε το συγκεκριμένο άλμπουμ, το οποίο δεν το έχω ακούσει ολόκληρο (ούτε ενδιαφέρομαι να το ακούσω). Υπερασπίστηκα το «Τζίνι», που ήταν επιτυχία το ’90 και μου άρεσε καθώς το άκουγα στις καφετέριες που σύχναζα. Από τότε το θυμόμουν – όπως και πολλά άλλα της εποχής.

      Διαγραφή
  7. > Τρελή ποπ-ροκιά

    Σιγά τη παπαριά. Και η μόνη σύνδεση με το εγχείρημα του Μανίκα είναι το όνομα "Τζίνι", δηλαδή άλλα ντ'αλλα τις Παρασκευής το γάλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σκάσε Τζίνο.

      (Ξέρεις ποιος ήταν ο Τζίνος, υποθέτω, και τι σφαλιάρες έτρωγε από τον Σταυρίδη).

      Διαγραφή
  8. Ο Φώντας ξεκίνησε τα flames ακόμα δεν γυρίσαμε από τις εξοχές :)

    'Έλα να ανάβουνε τα αίματα!!! Μόνο γι αυτό τάσσομαι αλληλέγγυος με το ποστ. :)

    Πάντως γενικά τη Γαρμπή την έχω για άφωνη του κερατά όχι μαλακίες. Βατράχι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ.
      "Κοντή" φωνή, που ξέρει όμως να την χειρίζεται.
      Υπάρχουν πολλοί και πολλές τέτοιες.

      Διαγραφή
  9. Και κάτι ακόμη πληροφοριακό για να... δέσουμε.

    Θοδωρής Μανίκας και Καίτη Γαρμπή έχουν συνεργαστεί στο άλμπουμ "Οι 667 Σε Τραγούδια Που Θα Τα Έλεγαν Και Μόνοι Τους...Αν Ήτανε Κυρίες" (2004). Στο ίδιο CD συμμετείχε και ο Πουλικάκος.

    Στην Ελλάδα είναι όλοι... κουλουβάχατοι. Εμένα αυτό μου αρέσει, επειδή έτσι βγάζουν σπυριά διάφοροι ψευτοροκάδες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αν ψάχνετε για την κομματάρα της Καιτούλας (του Φοίβου δηλαδή),μην το ψάχνετε άλλο,ιδού

    https://www.youtube.com/watch?v=BpjydFI8Foo

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ενώ εσύ τώρα θες να μας πεις είσαι πραγματικός ροκάς. 2000 GR και έτσι.

    Είπες όμως μια μεγάλη αλήθεια. "Στην Ελλάδα είναι όλοι... κουλουβάχατοι." Γι αυτό είμαστε για γέλια και για κλάμματα και πάντως για να μη μας παίρνει κανείς στα σοβαρά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμε προβοκάτορα μάθε να προβοκάρεις χωρίς να προβαίνεις σε χαρακτηρισμούς (στα μπλογκ που θέλεις να φιλοξενούν τις βλακείες που λες), γιατί τότε επεμβαίνει η λογοκρισία.

      Εγώ δεν είπα ποτέ ότι είμαι «πραγματικός ροκάς».
      Εγώ γράφω και δημοσιεύω ΚΕΙΜΕΝΑ για τη μουσική (και όχι μόνο για το ροκ φυσικά) και για ό,τι άλλο προκύψει. Αυτό είμαι για σένα (τον άγνωστο Χ) και τίποτ’ άλλο.

      Διαγραφή
  12. Η Καίτη θα μπορούσε να κάνει άνετα ΧΙΑΝ με το παρελθόν της. Νομίζω ότι είχε ΠΟΛΥ μικρό ρόλο στο "Επι γης Ειρήνη" for those who know.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να σου πω ρε Πολυδώρου.
      Τους Μάρτυρες του Ιεχωβά τους λογαριάζεις στο xian; Γιατί έχω μια ελληνική περίπτωση και από ’κει, που δεν την ξέρει κανείς.

      Διαγραφή
  13. Θεωρώ πως ναι, θα μ' ενδιέφερε σχετικό υλικό, ειδικά σε βινύλιο.
    Αν και δεν έχω ακούσει, εν Ελλάδι πάντα, κάτι.
    Να σε ρωτήσω όμως: Η Μαχάλια η Τζάκσον "πιάνεται" για ΧΙΑΝ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Μιας κι έπιασες παρτίδες με αυτή τη "ράτσα" Φώντα, θα ήθελα να διαβάσω τη γνώμη σου για τον μέγιστο ( χωρίς εισαγωγικά :) ) Καρβέλα ειδικά της περιόδου Taxi & Nick Karr :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοίταξε, δεν θυμάμαι και πολλά πράγματα τώρα για τους Taxi.
      Πάντως, γενικώς, δεν τους απορρίπτω.
      Προσπάθησαν να παίξουν στην Ελλάδα του ’80 ένα σύγχρονο για τότε αμερικάνικο pop-rock σ’ ένα στυλ Foreigner, Fleetwood Mac εποχής “Rumours” και τέτοια (FM, AOR κατά ’κει μεριά νομίζω). Κάτι κατάφεραν.
      Το “We are not alone” π.χ. είναι μια χαρά κομμάτι, και μπορώ να το ακούσω άνετα και τώρα.

      https://www.youtube.com/watch?v=2bGBNq9c2P4

      Ως Nick Karr ο Καρβέλας έβγαλε εκείνο το italo/disco στα μέσα του ’80. Αυτό το LP το άκουσα σχετικώς πρόσφατα, όταν ασχολήθηκα με το greek italo. Ούτε αυτό είναι για πέταμα. Το «Ιμαλάια» είναι επίσης μια χαρά κομμάτι, αν και η φωνή τού Καρβέλα εδώ, γενικώς, μου τη σπάει.

      Διαγραφή