Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2021

ΝΑΛΥΣΣΑ ΓΚΡΗΝ ταξίδι αστρικό

Από το weird folk και folk-rock των πρώτων αγγλόφωνων άλμπουμ της η Ναλύσσα Γκρην μάς συστήνεται τώρα, με τα δύο τελευταία και ελληνόφωνα, LP της, και ιδίως με το πιο πρόσφατο απ’ αυτά, το «Ταξίδι Αστρικό» [Inner Ear, 2020], ως φαν της pop-folktronica. Εντάξει, αν το καλοσκεφθείς, δεν είναι και τόσο μεγάλη η διαδρομή που διανύθηκε, και σε κάθε περίπτωση είναι μια θεμιτή εξέλιξη. Είναι αυτό που λέμε συνεχώς εδώ στο δισκορυχείον, πως ο καλλιτέχνης οφείλει να εξελίσσεται μένοντας επί της ουσίας ίδιος. Αυτό εννοούμε. Βεβαίως η μεγάλη αλλαγή στην τραγουδοποιία τής Γκρην συνέβη με το «Μπλουμ» του 2018, όταν έστριψε στον ελληνικό στίχο, οπότε εδώ στο «Ταξίδι Αστρικό» επιβεβαιώνεται αυτή η αλλαγή, ενώ θα έλεγα πως οριοθετείται κιόλας. Από τι οριοθετείται; Από κάποια ελληνικά στοιχεία που έχουν παρεισφρήσει στις μουσικές και τις ενοργανώσεις της.
Ο δίσκος είναι τοποθετημένος πάνω σε μία γραμμή, χωρίς ιδιαίτερες περικοκλάδες και σκαμπανεβάσματα. Υπό αυτή την έννοια υπάρχει μιαν ατμόσφαιρα στο LP, την οποία καθορίζουν από πλευράς οργάνων βασικά τα σύνθια. Και είναι τα σύνθια εκείνα που δημιουργούν είτε τα space είτε τα πιο γήινα περιβάλλοντα, με τη βοήθεια, πάντα, των εκάστοτε οργανικών προσθηκών. Σύνθια παίζει τόσο η Ναλύσσα Γκρην (μαζί με ακορντεόν, πιάνο και θερεμίνη), όσο και ο Βασίλης Ντοκάκης (μαζί με μπάσο, ντραμς και κιθάρες), ενώ υπάρχουν και guests σε μπουζούκι (Νίκος Τσώλης), σε φωνές (Δεσποινίς Τρίχρωμη, Κατερίνα Παπαχρήστου), σε πιάνο (Χρίστος Θεοδώρου) και σε synth-guitar, εφφέ (Λευτέρης Βολάνης).
Οι συνθέσεις τής Ναλύσσας Γκρην δεν είναι στιβαρές, γενικώς. Αν και πρόκειται για τραγούδια, στην πράξη αρκετά απ’ αυτά (δέκα είναι όλα) είναι άνευρα – ακούγονται τελείως εξαϋλωμένα. Δεν βοηθάει και η φωνή, για κάτι περισσότερο. Από την άλλη, υπάρχουν στίχοι, όπως τους διαβάζεις στο ένθετο, που μοιάζουν σαν να είναι μεταφρασμένοι στα ελληνικά από τα αγγλικά – δεν βγαίνει απτό νόημα («φως που γυρνάει αργά (φως) / χείλη ανθεκτικά (ροζ) / τ’ άδειο μυαλό γοργά (πώς;) / πράσινα φύλλα γεμίζει»). Από την άλλη οι ωραιότεροι στίχοι στο άλμπουμ, στο «Αυτοί οι άνθρωποι», δεν δίνουν ένα αντάξιό τους τραγούδι. Χωρίς φυσικά να είναι κακό, δεν είναι κι ένα από τα καλύτερα του δίσκου.
Στην ενοργάνωση έχει καταβληθεί καλή προσπάθεια, με αποτέλεσμα τα τραγούδια να είναι «ντυμένα» ωραία, απλά και ουσιαστικά. Είναι από τα «δυνατά» σημεία του άλμπουμ η ενοργάνωση και τα τεχνικά της ηχογράφησης (Ντοκάκης).
Συγκριτικώς, από την πρώτη πλευρά δύο τραγούδια στέκονται καλά στ’ αυτιά μου ή και παραπάνω από καλά, και αυτά είναι τα «Μια νέα ζωή» και «Διάφορα πουλιά», ενώ από την δεύτερη πλευρά εκείνο που ξεχωρίζει, με διαφορά, είναι το «Μπλε τροχιά» (ασυζητητί το ωραιότερο τραγούδι στο άλμπουμ).
Έχω τη γνώμη πως το «Ταξίδι Αστρικό» δεν προχωράει την τέχνη τής Ναλύσσας Γκρην πιο πέρα από ’κει όπου την άφησε το «Μπλουμ». Το αντίθετο συμβαίνει... Δεν ξέρω αν η τραγουδοποιός βιάστηκε να κυκλοφορήσει το τέταρτο άλμπουμ της –η ίδια προφανώς θα πει «όχι»– είμαι όμως πεπεισμένος, ακούγοντάς το, πως μια καθυστέρηση θα της παρείχε τη δυνατότητα να επιλέξει το υλικό της από πιο καλές θέσεις.
Επαφή: www.inner-ear.gr

2 σχόλια:

  1. Σχόλια από το fb...

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    https://www.youtube.com/watch?v=JiYXMf0FXCI
    Nalyssa Green - Μπλε Τροχιά (Official Audio)

    Kwstas Agas
    Ω κι εμένα αυτό το τραγούδι από τον δίσκο της Ναλύσσα Γκρην μού άρεσε περισσότερο!! Ο ρυθμος του ζεϊμπέκικου με κάπως απρόβλεπτη ενορχήστρωση!! Τη Νalyssa τη θυμάμαι από 21-22χρονο κοριτσάκι ακριβώς στο ξεκίνημα της (εντάξει, ακόμη κοριτσάκι είναι!!!), ήταν η πρώτη "φίλη" που έκανα στο fb, την έχω γνωρίσει κι από κοντά και μου είναι πολύ, μα πολύ όμως, συμπαθής!!!

    Xaris Symvoulidis
    Μακράν η καλύτερη κριτική από όσες διάβασα για τον συγκεκριμένο δίσκο

    Dimitris Trox
    Διαφωνώ .Το άλμπουμ το βρίσκω άψογο, πέφτω σε κινούμενη άμμο ψυχεδέλειας.Ειδα ανάταση ψυχής ,, Αρκεί

    Aris Karampeazis
    Ορθότατα ("δυστυχώς")

    Maria Mylonaki
    Αδιάφορη... γνώμη μου... άοσμη & άγευστη... ούτε κρύο ούτε ζέστη... αυτά...

    Dimitris Trox
    Συνεχίζοντας την βρίσκω λιτή απέριττη,και πλέει σε ένα μουρλια στυλ που υπάρχει μεγάλη έλλειψη.Ωσαν από μηχανής Θεός

    Kwstas Agas στον Dimitris Trox
    εγώ συμφωνώ με αυτά που γράφει ο Φώντας στην κριτική του, πλην όμως με μια διαφορά: τα προσαπτω ως ΘΕΤΙΚΆ ΣΤΟΙΧΕΊΑ στο καλλιτεχνικό σύμπαν της Ναλύσσα Γκρην. Αυτή η παιδικοτητα κι αυτή η "αφέλεια" βγαίνουν τόσο ανεπιτήδευτα στα τραγούδια και στις ενορχηστρώσεις της κι έτσι ... δεν γίνεται να μην μου προξενήσουν συμπάθεια!! Και πολύ μου αρέσει που αυτά τα στοιχεία της τα διατήρησε σε αυτόν τον δίσκο της. Κι αν μη τι άλλο, μας έκανε να περιμένουμε με ενδιαφέρον τα επόμενα βήματα της, μιας και αυτό το κορίτσι πραγματικά είναι "όλο εκπλήξεις" ... Πχ περίμενε κανείς ότι θα γράψει ελληνικούς στίχους??

    Vasilis Papadopoulos
    Συγγνώμη που παρεμβαίνω ως ερασιτέχνης μουσικόφιλος, αλλά έχω στείλει τραγούδι της (Πάλι καλά) σε αγαπημένη. Το γεγονός ότι δεν ανταποκρίθηκε, δεν ξέρω αν θα βάραινε σε μια κριτική. Πάντως, πράγματι, ο συγκεκριμένος δίσκος είναι κατώτερος του Μπλουμ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το εξώφυλλο μου θυμίζει το Islands - King Crimson, η Green την Julee Cruise, οι στίχοι τον Barrett. Αν στην ενορχήστρωση είχαμε τον Χατζιδάκι και στις φωνές μια "πειραγμένη" Αρβανιτάκη με τόνους Λ.Πλάτωνος το αποτέλεσμα θα ήταν θεϊκό. Τώρα πέφτουμε στο συμπέρασμα - τηρουμένων των καταστάσεων και αναλογιών, καλό είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή