Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2019

VΙΝΥΛΙΟ σε… κακή κατάσταση στον ΣΚΑΪ

Αυτοί που παρουσιάζουν την εκπομπή VΙΝΥΛΙΟ στον ΣΚΑΪ, μαζί με τον παρλαπίπα Αντώνη Κανάκη (νομίζω πως δεν πρέπει να υπάρχει άλλο άτομο στην ελληνική τηλεόραση που να μιλάει τόσο πολύ και τόσο αδιάφορα), είναι το ίδιο άσχετοι μ’ εκείνον. Ψευτοβινυλιάδες, σαν πολλούς σημερινούς, που ξανα-ανακαλύψανε το βινύλιο, πουλώντας μούρη, παίζοντάς το συλλέκτες κ.λπ.
Είδα λοιπόν σε κάποιο site την Πάολα να τραγουδάει το «Δημοσθένους λέξις» στην εκπομπή, παρουσία του Σαββόπουλου (ήταν το τιμώμενο πρόσωπο), και αφού πρώτα ξέρασα είπα, στη συνέχεια, να ρίξω μια ματιά στο πρόγραμμα συνολικά, για να δω τι πουλιά πιάνει (το πρόγραμμα). Πήγα στο YouTube είδα κανα 15λεπτο, αλλά το παράτησα, γιατί άκουγα εν τω μεταξύ Eric Dolphy, γράφοντας παράλληλα και το σχετικό κείμενο.
Σ’ αυτό το διάστημα, πάντως, πρόλαβα να μαζέψω κάμποσες φαιδρότητες από την εκπομπή, πράγμα που δείχνει πως οι άνθρωποι αυτοί είναι τυχάρπαστοι και πως δεν κάνουν για τέτοια πράγματα – και ν’ αφήσουν το βινύλιο κατά μέρος και να πάνε ν’ ασχοληθούνε με το ψάρεμα (αν τα καταφέρνουν κι εκεί δηλαδή).  
Βγαίνει λοιπόν ο Στάθης Παναγιωτόπουλος και λέει (προς τον Σαββόπουλο): «Αγόρασα το δισκάκι το 1997, πριν από πολλά χρόνια, είναι αυθεντικό του ’66 κύριε Διονύση και σας το έδωσα και μου το υπογράψατε και το ’χω κορώνα στο κεφάλι μου» (σιγά ρε μεγάλε!). «Είναι το αυθεντικό έτσι;» πετάγεται ο άσχετος Κανάκης, συνεχίζοντας… «45άρι, η Συννεφούλα, στο αυθεντικό 45άρι, στο σίνγκλ, που λέγαμε τότε, τα πανέμορφα αυτά σίνγκλ και μ’ αυτό θα πάμε σε διαφημίσεις…» και λοιπά.
Ακούγεται λοιπόν το 45άρι επί τόπου (το βάζει ο Κανάκης στο πικάπ), αλλά η μουσική που παίζει είναι η ενορχηστρωμένη από το Γιώργο Κοντογιώργο (δισκάκι Lyra LS 1334 από τα τέλη του 1969) και όχι από το ’66, όπως έλεγε ο Παναγιωτόπουλος. Γιατί στα μέσα του ’60, το 1965 δηλαδή και όχι το 1966, είχε βγει άλλο δισκάκι (με άλλη «Συννεφούλα» και Lyra LS 1080 στην ετικέτα), με συνοδεία κιθάρας μόνον από το Νότη Μαυρουδή. Μπέρδεψαν τα μπούτια τους οι άνθρωποι!  
Μετά τις διαφημίσεις, τώρα, ξαναρχίζει η εκπομπή και κάποια στιγμή βλέπω φωτογραφία του Σαββόπουλου με δήλωση περασμένη «Είμαι ένας Έλλην που παίζει ροκ»(!), ενώ πιο πριν είχαν εμφανισθεί φωτογραφίες, τις οποίες είχα δείξει εγώ για πρώτη φορά στο δίκτυο, σ’ ένα κείμενό μου στο lifo.gr (8 Μαρτίου 2015). Να, εδώ… https://www.lifo.gr/team/music/55944.
Αυτά τα στοιχεία πρέπει να ξαναπώ πως εγώ τα πρωτοέδειξα στο δίκτυο (έχοντάς τα σε έντυπες μορφές), όπως και τη φράση εξάλλου «Είμαι ένας Έλλην που παίζει ροκ», που προέρχεται από παλιά, άγνωστη, συνέντευξη του Διονύση Σαββόπουλου και που την αναδημοσίευσα στο ίδιο κείμενο στο lifo.gr (αναφέροντας την πρωτότυπη πηγή).
Δεν ξέρω αν στο τέλος έγραψαν από πού «δανείστηκαν» οι… βινυλιάδες της πυρκαγιάς το συγκεκριμένο υλικό, αλλά αν δεν το έκαναν είναι… τελείως κουραμπιέδες.

6 σχόλια:

  1. Σχόλια από το facebook...

    Lampros Papalexis
    Mεγάλη μορφή και ταλέντο, τεράστιος άρπαγας και χυδαιότερος των χυδαιοτέρων. Όσο για τους Κανάκηδες και του Μενιδιάτες τους Διαστήματος αυτού του τόπου είναι Hellin που παίζουν Ροκ. ��

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    το "χυδαιότερος των χυδαιοτέρων" σε ποιον αναφέρεται και που κολλάει?
    Και το "Είμαι ένας Έλλην που παίζει ροκ" είναι η πιο σοβαρή κουβέντα που έχει πει ο Σαββόπουλος. Γι' αυτό την προβάλλω. Δεν καταλαβαίνω γιατί γελάς (έχεις βάλει γελάκι) στο άρθρο που γράφω εγώ.

    Lampros Papalexis
    Oχι Φώντα μου, δεν γελάω με το αρθρο σου, με τα καραγκιοζιλίκια που περιγράφεις γελάω...

    Lampros Papalexis
    ''Το χυδαιότερος των χυδαιοτέρων'' όπως και οι υπόλοιποι χαρακτηρισμοί στον Σαββόπουλο αναφέρονται και οσο για το εθνικοπρεπές ''Έλλην που παίζει Ροκ'' μου θυμίζει και τις υπόλοιπες κατά καιρούς καιροσκοπικές ατάκες του.

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    To "Είμαι ένας Έλλην που παίζει ροκ" είναι σοβαρή κουβέντα - και ο Σαββόπουλος το απέδειξε με το έργο του εκείνα τα χρόνια. Μπάλλος, Βρώμικο Ψωμί κ.λπ., φτιάχνοντας ροκ άλμπουμ, που δεν θα μπορούσε να τα φτιάξει ξένος (άλλοι δικοί μας μαϊμουδίζανε), ανακατεύοντας ευφυώς στοιχεία από την ελληνική παράδοση (δημοτικό, ρεμπέτικο κ.λπ.) με ροκ ρυθμολογίες και ενορχηστρώσεις. Μην μπερδεύουμε εκείνη την εποχή του Σαββό, γιατί εγώ για κείνη γράφω, με τη σημερινή.

    Lampros Papalexis
    Δεν έχω θέμα με την ουσία που περιγράφεις με την εθνολατρεία της λέξης ''Έλλην'' όπως την αποδίδει ο ίδιος γελάω

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Τότε υπήρχε χούντα στην Ελλάδα, που ασελγούσε πάνω στην έννοια της ελληνικότητας. Ο Σαββόπουλος μάγκας, δεν παρέδιδε την "ελληνικότητα" στους χουντικούς, τη διεκδικούσε για τον εαυτό του. Όπως και άλλοι. Σαν την Κωχ, τον Γκαϊφύλια κ.λπ.

    Γιώργος Γιαννόπουλος
    Το "λάικ" για τους "μενιδιάτες του διαστήματος"

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Ναι, ωραίο ήταν αυτό. ��

    Γιώργος Γιαννόπουλος
    Πάνος κουτρουμπούσης

    Lampros Papalexis
    Δεν μιλάω για αυτό, σχολιάζω το πως διατυπώνει τη λέξη... Δεν λέει ''Έλληνας'' λέει ''Έλλην'' αυτό σατυρίζω σε σχέση με τα μεταγενέστερα του αλλά και όλη αυτή τη βλακεία και τον ξερολισμό και την άποψη επι παντός του Κανάκη όταν γράφω χρησιμοποιώντας τους ''Μενιδιάτες του Διαστήματος'' του Κουτρουμπούση

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Μην κολλάς στη λέξη. Εμένα π.χ. μου αρέσει περισσότερο το Έλλην από το Έλληνας και μην μπερδεύεις - το ξαναλέω - το Σαββόπουλο του '72, με το Σαββόπουλο του 2019. Τώρα δεν αξίζει να ασχολείσαι με το Σαββόπουλο (κι εγώ δεν ασχολήθηκα με το Σαββόπουλο στη συγκεκριμένη ανάρτηση, αλλά με τους Αρβύλες και την Πάολα).
    Το "Έλλην" θέλω να πω μου φαίνεται πιο καθαρό από το "Έλληνας", αφού ιδίως στην εποχή μας η λέξη "Έλληνας" είχε κάπως βρωμίσει. Δεν φταίει η λέξη βέβαια...

    Lampros Papalexis
    Οχι δεν ασχολούμε με τον τότε Σαββόπουλο, ασχολούμε όμως σίγουρα με τον Σαββόποουλο από τα ''Τραπεζάκια...'' και μετά... άσε που πάντα ήτανε όπου μυρίσει αίμα πάει και χώνεται για να μην το γράψω χειρότερα

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Έχει περάσει από πολλά στάδια ο Σαββόπουλος, εμείς κρατάμε μόνο τα καλά του. Ακόμη όμως και στο "Χρονοποιό" είχε καλά τραγούδια. Και στα "Τραπεζάκια" είχε καλά τραγούδια. Ουδεμία σχέση όμως με τα πρώτα LP του.

    Lampros Papalexis
    Οκ, ειναι και αυτό που γράφεις μια οπτική και δεν θα τα χαλάσουμε γι αυτό, ούτε φυσικά διαφωνούμε στην πραγματικότητα σε κάτι, ίσα -ισα γέλασα πολύ με αυτά που έγραφες γιατί έχω κουραστεί πια να εξοργίζομαι με τα ίδια και τα ίδια όσο με θυμάμαι ενήλικο.

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Καλά, με τους Αρβύλες μόνο να καγχάσεις και να τους ειρωνευτείς μπορείς... Δεν κάνουν για τίποτ' άλλο.

    Lampros Papalexis
    Δεν μπορω να τον ακούσω μετα τη ''Ρεζέρβα'' αλλά εντάξει αυτά ειναι προσωπικά γούστα και εκει δεν μπορεί να κάνει κουβέντα κανεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
      Εντάξει, εγώ, στο πλαίσιο της δουλειάς, προσπαθώ πάντα να μην επηρεάζομαι από τα περιρρέοντα και να γράφω, όταν έχω ένα δίσκο μπροστά μου, μόνο για το δίσκο. Μπορώ δηλαδή να υπερθεματίζω έναντι ενός δίσκου και να ασκώ σκληρή κριτική σε λόγια του καλλιτέχνη, σε συνεντεύξεις κ.λπ.

      Lampros Papalexis
      Το καταλαβαίνω και σωστά κάνεις, απλά για μένα ένας δίσκος έχει και τις αναγνώσεις του γιατί πιθανόν φτιάχτηκε, τι εξυπηρέτησε κλπ κλπ... Και εκει στο μυαλό μου έρχετε η Χάνα Άρεντ και η σουρεαλιστική απολογία του Άηχμαν εάν ήταν μουσικός: ''-Το έκανα για το κοινό μου!...'' χαχαχα!...

      Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
      Ο Σαββόπουλος ήταν πάντα μπροστά από το κοινό του. Ακόμη και τώρα. Ασχέτως αν εγώ πλέον δεν ανήκω στο κοινό του.

      Lampros Papalexis
      Συμφωνούμε απόλυτα, διέβλεπε πάντα μπροστά, όπως διέβλεψε όλη τη πασοκίλα και την καρπώθηκε

      Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
      Εδώ έχω γράψει περισσότερα. Έχω πολλά κείμενα στο δισκορυχείον... κριτικά πάντα.
      https://diskoryxeion.blogspot.com/2015/02/1-2.html
      1). ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ «Είμαι ένας Έλλην που παίζει ροκ», 2). «Ο Σαββόπουλος του Μπάλλου απογοήτευσε»… ποιος το έγραψε αυτό;

      Lampros Papalexis
      Το ξέρω, σε διαβάζω τακτικά ούτως ή άλλως... Το αιχμηρό ή καυστικό των σχολίων μου ήταν για τα πρόσωπα που περιγράφεις στο κειμενό σου.

      Διαγραφή
  2. Θαλεια Καραμολέγκου
    Το ερωτημα που με απασχολούσε ανέκαθεν σχετικά με την περίοδο που αναφέρεις (και που ήταν νομίζω η καλύτερή του) είναι αν θα υπήρχε μ'αυτο το βάθος και το χρώμα χωρίς τα Μπουρμπούλια

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Για μένα, ναι, θα υπήρχε. Υπήρχαν κι άλλοι καλοί μουσικοί τότε στην Ελλάδα. Τουλάχιστον 5-6 σε κάθε θέση, ισάξιοι ή και καλύτεροι από τους μουσικούς των Μπουρμπουλιών. Ο Σαββόπουλος ήταν η μηχανή, όλοι οι άλλοι ήταν οι βίδες. Έχω διαφωνήσει και με τον Τσιλογιάννη γι' αυτό, αλλά είναι η γνώμη μου και μπορώ ναι την αιτιολογήσω.
    Εξάλλου να μην ξεχνάμε πως με τα Μπουρμπούλια έκανε μόνο το Μπάλλο. Τους άλλους δίσκους του έκανε με άλλους (ή και με άλλους).
    Επίσης θα σου πω - κι αυτή είναι εντελώς-εντελώς προσωπική γνώμη, άρα μπορεί και να μην έχει αληθινή αξία - πως για μένα ο Σαββόπουλος, αν και ήταν πολύ σπουδαίος τότε, είχε ανασφάλειες. Γι' αυτό και δεν είχε στην μπάντα του κιθαρίστες που να έβγαιναν μπροστά και να ξεσηκώναμε με τις πενιές τους (έπαιζαν όλοι τους ήσυχα). Θα του έκλεβαν πόντους. Σκέψου να είχε το Σπάθα στα Μπουρμπούλια.... Θα έμενε δεύτερος σε κάποιες φάσεις και δεν θα του άρεσε. Περιφρουρούσε αυτό που έκανε με κάθε τρόπο. Τον έπαιρνε να το κάνει, γιατί αυτός έγραφε τους στίχους και τις μουσικές. Δεν είχε άλλους ανάγκη. Μουσικούς πάντα εύρισκε. Και σήμερα ακόμη.

    Γιώργος Γιαννόπουλος
    Ο τουρκογιώργης στο βιβλίο του "το συγκρότημα", λέει ότι τους είχε καλέσει στα "νούφαρα" στο κολωνάκι, και τους είχε πει "θα σας πω εγώ μερικά πράγματα για το πώς να παίζετε", και μετά "θα σας πάρω το σπάθα". Τους βολιδοσκοπούσε για συγκρότημά του απ' ότι φάινεται από την περιγραφή. Συμφωνώ ότι όλο το κόνσεπτ με τα δημοτικά, τα βαλκανικά, τις ενορχηστρώσεις, τη δομή των κομματιών, τα είχε διαμορφώσει -ίσως με εξωμουσικές επιρροές, όπως ο φαληρέας- και τα πήγε έτοιμα στους μουσικούς.

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Ήταν ευφυής και εκμεταλλευόταν το παραμικρό. Τα ακόρντα στο Μπάλλο, στην κιθάρα, του τα είχε βγάλει ο Παπαντίνας. Τα πήρε και τα έδωσε στο Λαμπίτσι. Φαίνεται πως εκείνα που θα του έπαιζε ο Λαμπίτσι δεν του αρέσανε. Από το Λαμπίτσι όμως πήρε το θέμα του Μπάλλου. Επίσης βούτηξε το Παληάτσος και Ληστής από τον Πουλικάκο, το άλλαξε και το έφερε στα μέτρα του. Έπαιρνε από παντού και από ποιητές (τα έχουμε πει αυτά), αλλά τα ενσωμάτωνε με τρόπο που να μοιάζει δικός του. Και ήταν.

    Γιώργος Γιαννόπουλος
    Δεν το θυμόμουν καλά.
    (παρατίθεται σκανάρισμα από το βιβλίο)

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Θα έβαζε το Σπάθα να παίζει "τζαζ" σαν τον Λαμπίτσι. ��

    Ferris Costas
    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Γιά την Ανασφάλεια του Σαββόπουλου,σ' όλα τα επίπεδα, από την προσωπική τους ζωή ως τη δουλειά του, έχω πάμπολλες αποδείξεις. Χαρακτηριστική είναι η ακόλουθη ιστορία: Όταν γύρισα από το Παρίσι, το 1973, του έφερα το "666" ζεστό-ζεστό, κι εκείνος με αποζημίωσε με ακρόαση της πρώτης μίξης στο Βρώμικο Ψωμί. "Σε ποιό στούντιο το κάνατε;" Με ρωτάει. "Στην Europa Sonor σε 16κάναλο, και επανειλημμένες compressions (συμπτήξεις)." "Α, εγώ δεν τα μπορώ αυτά. Τώρα μόλις αναβαθμίστηκα στο 4κάναλο, και πάω σιγά-σιγά προσεκτικά".
    Επίσης, μετά το Παρίσι, έφερε μνήμες από συγκεκριμένους δίσκους της εποχής. Όταν άκουσε το "I'll be your baby tonight" του Dylan, ενθουσιάστηκε. "Είναι συνέχεια του "When we are 64" των Beatles. Ρετρό. Θ κάνω κι εγώ." Τον εντυπωσίασε το Little Cloud της Incredible String Band, όχι μόνο γιατί είχε τον ίδιο τίτλο με τη Συννεφούλα. Του άρεσε ο Zappa, αλλά ον ενοχλούσε κιόλας. Δεν άντεχε τους Velvet. Και άλλα πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Nikos Sarros
    Καλουν τον Σαββόπουλο και σε 20-25 λεπτά εκπομπής δεν λέει τίποτα σοβαρό και που δεν έχει ξαναπεί. Εγω θέλω ζωντανό το Σαββόπουλο σε live και 4-5 άτομα απέναντι του να του ρωτάνε με (μουσικές) αποδείξεις για τις κλεψιμέικες πρακτικές του.

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Πιο πολύ στιχουργικά έχει πάρει, παρά μουσικά. Αλλά αυτό δε λέει κάτι. Όλοι παίρνουν.

    Nikos Sarros
    Μεχρι τελείας
    http://3pointmagazine.gr/%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CF%8D.../
    3POINTMAGAZINE.GR
    Διονύσης Σαββόπουλος: Στα πάντα του ψεύτικος - 3pointmagazine

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Καλά, μπούρδες. Έχω γράψει γι' αυτόν, όταν είχε δημοσιεύσει αυτή τη μαλακία.
    Τέλος πάντων, διαφωνούμε. Δεν τρέχει τίποτα.

    Nikos Zervos
    AEI SIXTIR PIA ME TIN MALAKIA----ELEOS------EINAI O SIMANTIKOTEROS ELLINAS MOUSIKOS KAI STIXOURGOS-----------FTANEI

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Fanis Papadopoulos
    βρε φωντα απο αυτους ο μονος που κατι ξερει απο μουσικη ειναι ο σταθης , οι αλλοι ειναι κουραμπιεδες οπως εγραψες

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Φάνη, κι αυτός σκατά τα έκανε όμως.

    Alexandra Fremi
    στα χρονια της Θεσσαλονικης, φοιτητης ακομα, ασχοληθηκε με το heavy metal, με αρκετη εμβαθυνση και γνωσεις.. Απο οσα θυμαμαι..

    Fanis Papadopoulos
    ναι συμφωνω , αλλα αφου ξερεις το λόγο , διαλεξε δρομο ή δημοσιο ή αυτο που κανει τωρα που ειναι σαφώς καλυτερο απο κατι π@π@ριες που εκανε μονος του και μετα με τον σταρόβα

    ναι deep purple και εξυπναδουλες απο το record guide

    Alexandra Fremi
    ήταν λίγο της μόδας το μοντέλο αυτό, θυμαμαι..

    Stratis Armenakis
    Εγω παντως τον αγαπαω τον Σαββοπουλο...

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Δεν είσαι ο μόνος...

    Dimitris Mpakirtzis
    δεν σχολίασες και κάτι περίεργο - δήθεν που βγάζει η εκπομπή, που δεν δένει, γίνεται προσπάθεια να βγει μελό - νοσταλγική... κυρίως με τον τρόπο που επιλέγει να ομιλέι ο Κανάκης

    Kostas Rigas
    Απ' όσο ξέρω, ο Παναγιωτόπουλος ασχολείται με το βινύλιο από τα μέσα της δεκαετίας του 70. Αλλά με ξένη hard rock μουσική. Λογικό να κάνει τέτοια λάθη αφού θέλει να δείξει τις "γνώσεις" του και στην ελληνική σκηνή.
    Όσο αφορά τον Κανάκη, τρεις λαλούν και δυο χορεύουν..

    Κωσταντίνος Ματσούκας
    Φωντα γιατι δεν κανεις μια προσπαθεια να συμετεχουμε ολοι οι πραγματικοι συλλεκτες για παραδειγμα να παρουσιαζεις καθε φορα και μια συλλογη και τον ιδιοκτητη συλλεκτη ωστε ο καθε Κανακης ναχει ενα μετρο συγκρισης.Αληθεια δεν του στελνεις ενα μηνυμα να μας δειξει την συλλογη του.Να ερθει σε δυσκολη θεση και μπας και αντιληφθει τι συμβαινει ωστε να μην αυτοεξευτελιζεται.

    Rock Sinantisi Kiatou
    να αγιασει το πληκτρολογιο...καλα τα γραφεις....το τι ζημια κανουν αυτοι οι tv-τυποι θα φανει στο κοντινο μελλον!

    Νίκος Σούρσος
    αν ακούς Eric Dolphy δεν έχεις ανάγκη κανέναν

    Vagelis Skiadas
    Μπράβο για την αναγνώριση της εκτέλεσης.....

    Stratis Armenakis
    Λιγα λες...

    Spyros Zoupanos
    πω πω μεγαλείο, 2 κόσμοι συναντήθηκαν κλπ κλπ, δεν έχω πρόχειρο και το καθίκι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αγαπητέ κύριε Τρούσα, τρεις μέρες τώρα περιμένω αυτήν την ανάρτηση, καθώς ήμουνα σχεδόν βέβαιος πως δεν θα αφήνατε ασχολίαστη την εν λόγω εκπομπή. Είκοσι και χρόνια τώρα ασχολούμαστε με αυτόν τον σημαντικότατο τροβαδούρο της δεκαετίας του '70, που μεταμορφώθηκε σε μεγαλοπαράγοντα του εγχώριου πολιτισμού τη δεκαετία του '80 και αφέθηκε στην απαξίωση και την αμηχανία από μέρους του πιο "απαιτητικού" μέρους του ακροατηρίου του από το '90 και μετά. Ένας σημαίνων τραγουδοποιός που πούλησε σε καλή τιμή ομολογουμένως, πρώτα τον εαυτό του, μετά τον έργο του και τέλος το κοινό του. Και τι έμεινε τελικά; μια καρικατούρα να φλυαρεί λέγοντας και ξαναλέγοντας τις ίδιες ιστορίες και τα ίδια ανούσια αστεία, ένας επιτήδειος δάσκαλος του κατηχητικού που χριστολογεί και πατριωτικολογεί βαρετά και επίμονα υπό τον δήθεν θαυμασμό μιας σωρείας δημοσιογράφων και τηλεπαρουσιαστών της ιδιωτικής κυρίως τηλεόρασης. Ως εκ τούτου καλή για παρέα του η Παόλα, με την ψευτοαισθαντική ψευτοβραχνάδα της, τα α λα Βιτάλη τσαλιμοξεσπάσματά της και τον κιθαρίστα της που έπαιζε Α5 εκεί που το ακόρντο έπρεπε να είναι Ε-.
    Όσο για τον Κανάκη, αυτός μου θυμίζει κάτι "ψαγμένους" 18άρηδες της δεκαετίας του '80, τίγκα στην τεστοστερόνη, με την Ασκητική και το Ο Χριστός ξανασταυρώνεται υπό μάλης,ως τα μοναδικά τους διαβάσματα από τότε μέχρι σήμερα που θά 'ναι πια στα σαρανταφεύγα τους. Απορώ δε πως μπορούν να θεωρούν τους εαυτούς τους χιουμορίστες. Είναι το φλιπ σάιντ της εφηβικής αμπελοφιλοσοφίας της μιας εκπομπής (Βινύλιο) που εξισορροπεί αρμονικά με το ρηχό και αυτάρεσκο χιούμορ της άλλης (Ράδιο Αρβύλα). Και η ζωή συνεχίζεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή