Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018

ΜΙΚΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK 107

12/7/2018
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΑ…
Τον μοναδικό αγώνα στο Μουντιάλ που είδα –ίσως δω και τον τελικό– ήταν το Αγγλία-Κροατία. Δεν είχα τι να κάνω, βαριόμουν και είπα να πάω στο webtv της EΡT και να δω. Ωραία περιγραφή, cool, από τον άγγλο σπήκερ (να το λέμε κι αυτό – γιατί με τους Έλληνες δεν ξέρω τι παίζει).
Λοιπόν, ένα-δυο συμπεράσματα. Κάκιστη η Αγγλία, με άθλιο ποδόσφαιρο, δηλαδή μη-ποδόσφαιρο. Αν είναι δυνατόν μια τέτοια ομάδα να φτάνει στους 4 ενός Μουντιάλ – μεγάλη παρακμή και όνειδος. Η Κροατία ήταν πολύ καλύτερη φυσικά και κέρδισε δίκαια (έπρεπε, δε, να είχε χώσει 2-3 γκολ ακόμη). Αλλά για να μην υπάρχει παρεξήγηση, όταν λέω «πολύ καλύτερη» εννοώ πως βλεπόταν (απλώς βλεπόταν) μόνο στην τελευταία μισή ώρα του αγώνα (και στην παράταση), γιατί μέχρι το εξηκοστό λεπτό περίπου το ματς ήταν για τα σκουπίδια.  
Ποδόσφαιρο χωρίς φαντασία, χωρίς φανταιζί παίκτες, είναι χειρότερο και από… κολύμβηση. Περιττό, δε, να πω πως όλοι αυτοί οι μαντράχαλοι στα σέβεντις δεν θα έπαιζαν ούτε στα τσικό των ομάδων τους. Αυτή είναι η αλήθεια.  
Στον τελικό θα υποστηρίξω Κροατία, γιατί τη Γαλλία έμαθα να μην την υπολήπτομαι στο ποδόσφαιρο, επειδή μεγάλωσα στη δεκαετία του ’70 και τότε… δεν υπήρχε γαλλικό ποδόσφαιρο. Όλο το γαλλικό ποδόσφαιρο νόμιζα πως ήταν οι ελληνογάλλοι άσσοι του ΟΣΦΠ – ο Υβ, ο Αργυρούδης και ο Κουρμπής και μάλλον δεν είχα άδικο! Εντάξει στα έιτις με κάτι Πλατινήδες, με κάτι Ζιρέδες και με κάτι Ροστό, εντάξει και μ’ εκείνον τον παικταρά τον… Αρνί (τον Τιερί Ανρί εννοώ) τις επόμενες δεκαετίες, αλλά επειδή δρω συναισθηματικά με το τόπι, κι επειδή δεν γαλουχήθηκα, όπως προείπα, με το γαλλικό ποδόσφαιρο στα παιδικάτα μου, δεν μ’ ενδιαφέρουν καθόλου οι Γάλλοι. Θα μου πεις… σ’ ενδιαφέρουν οι Κροάτες; Όχι, αλλά διαλέγω αυτούς ανάμεσα στους δύο.  
Κροάτες λοιπόν και μακάρι να νικήσουν ακόμη και αν είναι χειρότεροι! Γιατί εκείνο που ακούγεται από δω κι από κει, το «ας κερδίσει ο καλύτερος», είναι πολύ μεγάλη αρλούμπα, ειπωμένη από άσχετους με το ποδόσφαιρο.
Πολλές φορές κατηγάγαμε (καλά το λέω;) νίκες στο ποδόσφαιρο όντας χειρότεροι (οι ομάδες που υποστηρίζαμε, εννοώ, ήταν χειρότερες) και τότε μας άρεσε περισσότερο. Πονούσε τους αντιπάλους περισσότερο… 

12/7/2018 
ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΡΡΗΤΟΝ
Αυτή η ιστορία με τους ρώσους διπλωμάτες (διάβαζε πράκτορες), που θα απελάσει η ελληνική κυβέρνηση (σε άλλους δύο θα απαγορεύσει να μπουν στη χώρα) είναι πολύ μυστήρια. Όπως μυστήρια είναι κάθε κατάσταση, που συνδέεται με… πρακτοριλίκια. Η κίνηση από την πλευρά Τσίπρα είναι οπωσδήποτε μοναδική – για να μην πω και ιστορικά μοναδική και φανώ υπερβολικός, καθότι εγώ δεν θυμάμαι ποτέ σε καιρό ειρήνης να έχει προβεί σε τέτοιες ενέργειες το ελληνικό κράτος, και μάλιστα εις βάρος αξιωματούχων του… φίλου ρωσικού λαού.
Κάποιοι λένε πως η υπόθεση σχετίζεται με τα Σκόπια και με το ότι Ρώσοι πολιόρκησαν άτομα και οργανώσεις, που ενεπλάκησαν στις αντιδράσεις για το «μακεδονικό» και που σχετίζονται με θρησκευτικούς φορείς, με συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα κ.λπ. Δεν ξέρει κανείς αν πρόκειται για αλήθεια ή για τη μόνη αλήθεια. Η λογική, όμως, λέει πως οι Ρώσοι δεν υπάρχει περίπτωση να κάτσουν με σταυρωμένα χέρια, βλέποντας τα Βαλκάνια να σύρονται από το άρμα του ΝΑΤΟ.  
Κι ένα δεύτερο. Παλιά τέτοιες υποθέσεις έδιναν το έναυσμα για να γραφτούν κατασκοπικές περιπέτειες, που κυκλοφορούσαν σε βίπερ (δες στη φωτό το βιβλίο του Ζαννίδη από τα σίξτις… «ακόμη και ο κύριος που βρίσκεται δίπλα σας στο λεωφορείο ή η δεσποινίς που πίνει τον καφέ της απέναντί σας μπορεί ν' ανήκη στην K.G.B., την Ιντέλιτζενς ή και στην δική μας Κ.Υ.Π.»), να γυριστούν ταινίες («Yπόθεσις Ερμής») κ.λπ. Σήμερα όλοι το παίζουν «δημιουργοί» και πάνε για τις μεγάλες μπάζες. Με ταινίες, που είναι συνήθως για τα μπάζα… 

11/7/2018 
ΟΙ SOFT MACHINE ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ...
Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα ούτε με τις επανενώσεις των συγκροτημάτων, ούτε με τις αλλαγμένες line-ups, που αναγκαστικά θα έχουν μέσα στα χρόνια τα ιστορικά σχήματα των σίξτις (είτε γιατί κάποια πρώτα μέλη έχουν αποδημήσει, είτε γιατί κάποια άλλα δεν γουστάρουν να εμφανιστούν κάτω από ένα παλιό όνομα). Εμένα μ’ ενδιαφέρει τι ακούω κάθε φορά, τι φτάνει στ’ αυτιά μου – τα υπόλοιπα ας τα βρούνε μεταξύ τους οι εναπομείναντες ή οι… δικηγόροι τους.
Οι Soft Machine αναγκάστηκαν κάποια στιγμή ν’ αλλάξουν όνομα (εκεί προς τα μέσα των 00s), να γίνουν δηλαδή Soft Machine Legacy, αλλά αυτό δεν τους εμπόδισε να βγάλουν εξαιρετικά άλμπουμ (σαν το “Steam” για παράδειγμα). Βεβαίως οι θάνατοι (Hugh Hopper, Elton Dean) τσάκισαν το γκρουπ, αλλά τόσο ο Roy Babbington που ανέλαβε το μπάσο (από τις παλιές μέρες κι αυτός), όσο και ο νεοεισελθών Theo Travis (φοβερός σε πνευστά και rhodes), φρόντισαν ώστε να μη φανεί το κενό. Αν προσθέσεις σ’ αυτούς τους δύο τους σταθερούς John Etheridge κιθάρες και John Marshall ντραμς (καραβάνες αμφότεροι) καταλαβαίνετε, τώρα, γιατί μια τέτοια τετράδα δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να δώσει αδιάφορη μουσική.  
Τον προηγούμενο Δεκέμβρη οι τέσσερις Softs μπήκαν στο στούντιο τού μακαρίτη πια Jon Hiseman, στο Surrey, και ηχογράφησαν το πιο πρόσφατο άλμπουμ τους, που θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβρη. Ο τίτλος του θα είναι “Hidden Details”. Φαίνεται μάλιστα πως τα βρήκαν στην… οικογένεια και το άλμπουμ θα εμφανιστεί με το ιστορικό όνομά τους στο εξώφυλλο, μετά από πάρα πολλά χρόνια, 37 για την ακρίβεια! Απλά… SOFT MACHINE.
Να ’μαστε καλά το φθινόπωρο να το γιορτάσουμε… 50 χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου LP τους. 

11/7/2018
Θρυλικός γιατρός, που τον είχε στα ώπα-ώπα ο Στάλιν, και που «μεγάλωσε» με τις θεωρίες του τις γενιές των παππούδων μας ή και των πατεράδων μας.
Το βιβλίο τού Αλεξάντρ Μπογκομόλετς «Πώς να παρατείνουμε τη ζωή μας» βγήκε και στην Ελλάδα το 1950 από τις εκδόσεις Προμηθέας και το βασικό νόημά του περικλείεται σε κάτι που διαβάζουμε λίγο πριν το τέλος του: «Η ουσιαστική αρχή που πρέπει να τηρήσουμε στην πάλη για τη μακροβιότητα πρέπει να είναι η ακόλουθη: μακριά από κάθε παραχόρτασμα». Και εδώ ο Μπογκομόλετς εννοεί τα πάντα – ακόμη και το σεξ.
Να υπενθυμίσουμε πως αναφορές στον Μπογκομόλετς, για την Ελλάδα μιλάμε πάντα, υπάρχουν στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου με το Δημήτρη Χορν «Αλίμονο στους Νέους», στα γραπτά του Νίκου Νικολαΐδη (Μίμης ο Μπογκομόλετς), ενώ πολλοί γνωρίζουμε το αθηναϊκό συγκρότημα Bokomolech κ.λπ.

10/7/2018
Πέθανε πριν 3-4 μέρες στα 81 του ο Vince Martin, από τους πολύ σημαντικούς folkists στα σίξτις (και πριν απ’ αυτά, και μετά απ’ αυτά). Το μνημειώδες άλμπουμ του είναι φυσικά το “Tear Down the Walls” στην Elektra το 1964, που συνυπογράφει με τον Fred Neil (καθοριστικός δίσκος για τη folk και folk-rock σκηνή), αλλά ο Martin είχε και προσωπικά LP (λίγα, αλλά εξαιρετικά).
Ένα ωραίο τραγούδι του από το “If the Jasmine Don’t Get you… the Bay Breeze Will” [Capitol] του 1968…
   

10/7/2018
Μαυράκι και Αρείκουσα… από τους αγράμματους. Πώς λέμε… «είχα ράψει στο σακάκι δυο σακούλες με μαυράκι»; Καμμία σχέση.
Πού είναι ο Σταυρίδης να μοιράσει σφαλιάρες;

11 σχόλια:

  1. Σχόλια από το facebook περί Διαποντίων Νήσων...

    Spyros Diastimikos
    Τους Οθωνούς πώς θα τους έλεγαν οι μαλάκες, Αχοινούς;;;;;

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Πληρώνονται αυτοί. Εν πάση περιπτώσει κάτι παίρνουν, ενώ έπρεπε να δίνουν...

    Steve Nikokavouras
    το κερκυρα το γραψανε σωστα παντως...α όλα και όλα..

    Stam Ekmek
    χαχαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σχόλια από το facebook περί Vince Martin...

    Konstantinos Zachopoulos
    Eχω αυτό το 45άρι του
    https://www.youtube.com/watch?v=r8M65zuVDZI
    1956 HITS ARCHIVE: Cindy Oh Cindy - Vince Martin & The Tarriers

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Επιτυχία.

    Konstantinos Zachopoulos
    Ε ναι, για να το έχω σινγκλάκι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σχόλια από το faceboοk περί Μπογκομόλετς...

    Nikos Fotakis
    Επίσης, η ταινία 'Monkey Business', με τον Κάρι Γκραντ και την Τζιντζερ Ρότζερς, είχε προβληθεί στην Ελλάδα με τον τίτλο "Ο Βαρνάβας, η Εντβίνα, μια μαϊμού και το μπογκομόλετς".

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Τη χώνανε τη λέξη όπου βρίσκανε εκείνη την εποχή...

    John Quin
    "το μπογκομολετς" μαλλον αναφερεται στο φαρμακο, ειχε βγαλει εναν ορο μακροζωιας

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Λέει και γι' αυτό στο βιβλίο αναλυτικά.

    Nikos Fotakis
    ναι, αυτή ήταν και η υπόθεση της ταινίας

    Ferris Costas
    Αυτό το Monkey Business είναι του μεγάλου Howard Hawks, και παίζει σε μιάν από τις πρώτες της εμφανίσεις η Marilyn Monroe. Να μη συγχέεται με το άλλο Monkey Business (1931) με τους αδελφούς Μαρξ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ferris Costas
    Αλλά είχαμε και άλλους "μάγους" της μακροζωίας, όπως ο περίβημος Βορονώφ, που χορηγούσε ελιξήρια από... τους όρχεις των πιθήκων! https://www.youtube.com/watch?v=vF9qyfAqq5g
    ΒΟΡΟΝΩΦ (Θ. Στίγκα)

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Όλα ξεκίνησαν από τον Μετσνικώφ. Ήταν "πατέρας" και του Μπογκομόλετς και του Βορονώφ.
    https://en.wikipedia.org/wiki/%C3%89lie_Metchnikoff
    Élie Metchnikoff – Wikipedia

    Win Berry
    γενικά υπήρχε μεγάλο ενδιαφέρον τότε στην Ρωσια για τέτοια ζητήματα και πολύ ενδιαφέρουσες τάσεις. Είχε γίνει μια πολύ καλή έκθεση σχετικά στο Βερολίνο πριν λίγο καιρό με τρομερά εκθέματα (φωτογραφίες εργαστηρίων κτλ)
    https://www.hkw.de/.../art_without_death.../start.php
    Art Without Death: Russian Cosmism

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Τα πλασάρουνε κάπως σαν τον... αφρο-φουτουρισμό, αλλά ok. Εγώ πάντως έχω ενστάσεις όσον αφορά στο πλαίσιο...

    Win Berry
    ένταξει πρέπει να έχει κάπως πιασάρικο προφίλ για να μαζέψει κόσμο• δεν είναι λέσχη, αλλά πολιτιστικός φορέας που βρίσκεται σε όλο και πιο εχθρικό πολιτικό περιβάλλον (η εναλλακτική για την Γερμανία, το FDP και οι μισοί χριστιανοδημοκράτες θα έκοβαν την χρηματοδότηση σε όλα αυτά χθες αν μπορούσαν...). Πάντως το HKW έχει πολύ σοβαρό προσωπικό και κάνουν πρωτοτυπα πράγματα. Όποιος επισκέπτης θέλει να πάει πέρα από την επιφάνεια, θα βρει πολύ υλικό• όποιος πάει για instagraming , επίσης. Αλλιώς δεν γίνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Alexs İkonomu
    οι θεωρίες του πρέπει να είχαν κάποια βάση αν κρίνουμε από το Στάλιν που τον είχε στα ώπα ώπα

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Nα λείπουν τα χαζά σχόλια. Εγώ έφερα ένα βιβλίο στην επιφάνεια και είπα μια ιστορία, δεν έγραψα ό,τι μου κατέβηκε. Σε παρακαλώ πολύ.

    Ntinos Sarandopulos
    ήταν δύο: πατέρας και γυιός

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Ναι, ο γιος είναι ο γιατρός του βιβλίου.

    Γιάννης Ρότσιος
    Δεν τον είχαν ακουστά οι αντιφρονούντες, είμαι σίγουρος...

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Σίγουρα τον ήξεραν.

    Γιάννης Ρότσιος
    Δεν ακολούθησαν τις συμβουλές του, Ανωτέρα Βία...

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Το ποστ δεν προσφέρεται για αντικομμουνισμό - σε παρακαλώ πολύ.

    Γιάννης Ρότσιος
    Ότι πείτε...

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Φυσικά ό,τι πω. Σπίτι μου είναι, είστε καλεσμένοι μου, αλλά εγώ βάζω τους όρους.

    Panagiotis Peristrefomenos
    Διορθωση:το συγκρότημα είναι απο Αθήνα

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Ναι έχεις δίκιο, το διόρθωσα. Ευχαριστώ.

    Panagiotis Peristrefomenos
    πολύ καλό βιβλίο

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Δεν το τσέκαρα. Είχα κολλήσει στο ότι ξεκίνησαν από τη Lazy Dog στη Θεσσαλονίκη...

    Antonis Kleidouchakis
    Η πλάκα είναι ότι ο κιθαρίστας ξεκίνησε μπάντα από την Θεσσαλονίκη τέλη 80 και όταν έκανε μεταγραφή στην σχολή του, βρήκε συμφοιτητές Αρχιτεκτονικής στην Αθήνα και έφτιαξαν τους Bokomolech. Πριν το είχε ονομάσει Buzzed Band.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Διαμαντής Καράβολας
    Τι ωραίο θέμα! Να προσθέσω κάτι σχετικό με την ευκαιρία:
    Μετά την εποχή Στάλιν, επί Χρουτσώφ, ήρθε ο ακαδημαϊκός Μικούλιν, εφευρέτης αοεροπορικών κινητήρων, με άλλη θεωρία, πιο πρακτικά εξελιγμένη, που την δοκίμασε πρώτα στον εαυτό του, μετά από ένα οξύ έφραγμα κάπου στα 50 του, όπου οι γιατροί του είχαν δώσει ελάχιστα περιθώρια ζωής. Ο ίδιος έζησε κοντά 90 χρόνια. Η λογική του ήταν μια μετάθεση των κανόνων της ζωής των μηχανικών κινητήρων στον ανθρώπινο οργανισμό. Είχε ένα πρόγραμμα ελαφράς γυμναστικής από τη στιγμή που ξυπνάς και χουζουρεύεις στο κρεβάτι μέχρι που θα πέσεις το βράδυ πάλι για ύπνο. Βέβαια σε ρυθμούς ζωής ελληνικού καπιταλισμού η θεωρία αυτή είναι ανεφάρμοστη, εκτός αν είναι κανεις εισοδηματίας.
    Το βιβλίο κυκλοφόρησε στα ελληνικά με τίτλο ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΜΑΚΡΟΖΩΙΑΣ - ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΓΗΡΑΤΟΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΟΛΑΡΙΣ, 1987
    Σχετικό επίσης κ αυτό χωρίς όμως συγκεκριμένες πρακτικές συμβουλές: ΟΙ ΑΙΩΝΟΒΙΟΙ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ, ΜΕΛΕΤΕΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΡΟΖΩΙΑ - ΠΩΣ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΝΕΟΙ ΩΣ ΤΑ ΒΑΘΙΑ ΓΕΡΑΜΑΤΑ εκδόσεις Υάπετος.

    Vana Iacovidou
    Αχ! Μπογκομολετς, Ασλάν. Ωραίες εποχές! Το άκουγα απ' τη μαμά μου, ότε ημην παιδική.

    Kitrino Mantalaki
    O Mιμης Ο Μπογκομόλετς από το βιβλίο: "μια στεκια στο ματι του μοντεζουμα" του νικολαΐδη

    Harry Gordon
    γουρουνια στον ανεμο

    Βασίλης Καπετανίδης
    Απ' τον Νικολαίδη τον ήξερα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σχόλια από το facebook περί Soft Machine...

    George Tirovolas
    Οι Babbington (αφού αποδήμησε και ο guru o Hugh), Etheridge είναι μουσικοί υψηλού βεληνεκούς και όπως ανέφερες, παλιές καραβάνες, ο Travis έχει άτυπα πλήν άξια χριστεί ως ένας "συνεχιστής" της ένδοξης γενιάς των μουσικών των 70 's (αλλά και 60 's) απο το Νησί, ενω ο Marshall έχει "ειδικό" βάρος για τη rock σκηνή και με τη δισκογραφία του αλλά και ως ένας απίθανος τεχνίτης με πολλά χιλιόμετρα στο κοντέρ. Η προ 11 ετίας παρουσία και το live τους θεωρώ ήταν τιμή για τη χώρα μας και η απόδοση τους απίστευτη. Γνωστά αυτά που λεω το ξέρω, τα επισημαίνω όμως για τους φίλους όπως ο διπλανός μου εκείνη τη βραδιά όπου τρεκλίζοντας ζήταγε (επι λέξει μεταφέρω) "τον άλλον στο καροτσάκι, ρεεεεε!". Ήμαρτον..! Η φράση σου "εμένα μ 'ενδιαφέρει τι ακούω" Φώντα είναι ολη η ουσία...

    Ferris Costas
    Τους γνώρισα τότε. Ήταν η εποχή που κυκλοφορούσαν από τόνα στούντιο στο άλλο, και τζαμάρανε μ' όποιον βρίσκανε. Οι Zoo με τον Michel Ripoche, οι Magma, ο Didier Leon, o Sunny Murray, κι ανάμεσά τους ο Giorgio Gomelski, ο Barney Willen, ακόμα και οι Chicago Art Ensemble (έζησα ένα καταπληκτικό πάρτυ στο σπίτι που μένανε). Ασύλληπτη εποχή, και τότε τα βρίσκαμε όλα... φυσιολογικά! Στο Λονδίνο, το 1972, γνώρισα και τον David Cross των King Krimson, που μου χάρισε μάλιστα ένα βιβλίο γιά τον Κινηματογράφο! Ήταν το Expanded Cinema του Gene Youngblood, που είχε μιά τιμητική αναφορά σε μιά ταινία της οποίας είχα γράψει το σενάριο... Σήμερα πιά, αποφεύγω να τα κουβεντιάζω, γιατί δεν τα πιστεύω ούτε ο ίδιος!

    Chris Stassinopoulos
    For C.FERRIS!!!!!!!!! gift 2007 RODEO Club Athens LIVE SOFT MACHINE at RODEO club 2007 in athens greece.
    Concert organizated by Chris Stassinopoulos https://www.youtube.com/watch?v=tsJoME-aEes
    SOFT MACHINE LEGACY-CONCERT11/10/2007GREECE

    Chris Stassinopoulos
    for C.FERRIS!!!!!!!!!!! LIVE 2008 Rodeo club in athens DAVID CROSS--HUGH HOPPER-C.STASSINOPOULOS & EXPLORERS band( on keyboards Alekos Karakanadas & his son Thanos Karakandas) Two Drummers- Chris STASSINOPOULOS & KOSTAS KARAMITROS *Concet organizated by Chris Stassinopoulos.
    https://www.youtube.com/watch?v=fb0_Ru8pMQE
    1)MINILUV-HUGH HOPPER-DAVID CROSS-CHRIS…

    Spyros Diastimikos
    Ο Theo Travis είναι όντως πολύ μεγάλος παίκτης!

    Thomas Triantafyllou
    Στο προ δεκαετιας live στο Ροντεο εσπειραν με Hopper ακομα

    Νίκος Σούρσος
    https://www.youtube.com/watch?v=CRWhNV35qo4&index=16...
    Soft Machine & Heavy Friends - BBC In Concert 1971 ( Full Album).wmv

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σχόλια περί ποδοσφαίρου...

    Jonathan Tassis
    Εγω θα μεινω στην Αγγλια κ εχω να πω το εξης...απο τοτε που θυμαμαι να παρακολουθω ποδοσφαιρο(τελη 80)οι Αγγλοι παιζουν το ιδιο αναχρονιστικο ποδοσφαιρο χωρις φαντασια,με πολλη δυναμη κ κουτουρου γιομες...γενικως,αμπαλοι.φανταζομαι κ ποιο πριν ετσι παιζαν κ απο οτι δειχνει ετσι θα παιζουν μια ζωη...θεωρω οτι αυτο το φαινομενο χρηζει ψυχολογικης ερευνας στους υπευθυνους του Αγγλικου ποδοσφαιρου καθως κ το χρημα εχουν να αναβαθμισουν τις ακαδημιες τους κ προφανως η παγκοσμιοποιηση που εχει μπει στον χωρο του αθληματος εδω κ εικοσπεντε χρονια δεν ειναι λογικο να τους αφηνει ανεπηρεαστους κ στασιμους στα ιδια...η γνωμη μου ειναι πως θα μεινουν στο κυπελλο του 66' για πολλες δεκαετιες ακομα....

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Η καμινάδα είναι ένα διαχρονικό χαρακτηριστικό του αγγλικού ποδοσφαίρου – και όχι άδικα. Επειδή είναι γομάρια και καλοί στο ψηλό παιγνίδι βγάζουν φάσεις και γκολ από τις καμινάδες. Το θέμα είναι να μην γίνεται κατάχρηση.
    Στα σέβεντις είχαν μεγάλους μπαλαδόρους, ασχέτως αν δεν είχαν Εθνική. Κήγκαν, Χαϊγουέι, το φοβερό αριστερό εξτρέμ της Νότινγκαμ Τζων Ρόμπερτσον, τον Στηβ Κόπελ… Λέμε για παιχταράδες τώρα, όχι σαν αυτούς τους σημερινούς νταγκλαράδες. Μόνο για όργωμα κάνουν αυτοί. Να τραβάνε τα άροτρα, αντί για τα τρακτέρ…

    Jonathan Tassis
    Προφανως κ ειχαν παιχταραδες μιας κ εκει ανθισε το αθλημα,οποτε ηταν κ καποια χρονια μπροστα απο τον υπολοιπο κοσμο.. απο κει κ περα ομως;;δεν γινεται να μην εχεις επιτυχιες στο εθνικο σου αθλημα κ να μην κανεις κατι για να το αλλαξεις...οι Ισπανοι για παραδειγμα ηταν ποιο ξυπνιοι κ ενσωματωσαν το ολλανδικο μοντελο κ βγηκαν απο την αφανεια.το ιδιοι κ οι Γερμανοι τα τελευταια χρονια,μονο γερμανικο ποδοσφαιρο δεν παιξαν....κ για να το τραβηξω κ ποιο πολυ μην παμε μακρυα...η εθνικη χαρη στο σφιχτο Γερμανικο μοντελο την εκανε την βρωμοδουλεια το 04...οι Αγγλοι τιποτα απολυτως...μυρωδιαδες,ο υπνος ο βαθυς....

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Οπωσδήποτε έχει υπάρξει εξέλιξη στο αγγλικό ποδόσφαιρο –τίποτα, πουθενά, δεν είναι όπως άλλοτε– απλά δεν υπάρχουν πια παίκτες. Δεν ξέρω αν υπάρχουν καλοί εκτός Εθνικής, αλλά αυτοί που είδα χθες ήταν της πλάκας.
    Το να μην έχεις καλή Εθνική, ενώ έχεις παικταράδες, δεν είναι σπάνιο. Η Ελλάδα στα σέβεντις είχε μεγάλους μπαλαδόρους σε όλες τις γραμμές, αλλά δεν διακρίθηκε ποτέ. Και πήρε κούπα με το Χαριστέα και με το Ζαγοράκη, που δεν μπορούσαν να τριπλάρουν ούτε κολώνα της ΔΕΗ.

    Lampros Papalexis
    Θα μεινω στην τελευταία παράγραφο, στα άλλα ας μου επιτραπει να διαφωνησω :-)

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Ναι, οπωσδήποτε. Ελεύθερες οι διαφωνίες...

    Lampros Papalexis
    Γιατί ζουμε άλλωστε αγαπητε...

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    … για να διαφωνούμε. Γι' αυτό κι εγώ τα γράφω έτσι προκλητικά... (γέλια)

    Eleni Founti
    Θα στηρίξω Γαλλία αλλά μου άρεσε το σκεπτικό (κάκιστη η Αγγλία. άμα την υποστηρίζει κανείς όπως εγώ, φαίνεται ακόμα χειρότερη. Εξαιρώ τον εξαιρετικό τερματοφύλακα μόνο, που είναι και τεράστια ντικενσιανή μορφή!)

    Alexs İkonomu
    σωστά. Για όλους μας η καλύτερη μπάλλα ήταν των παιδικών και εφηβικών μας χρόνων- ίσως γιατί βλέπαμε με θαυμασμό τους μεγαλύτερους νομίζοντας τους σπουδαιότερους από ότι ίσως ήταν. Δε θεωρώ πάντως ότι το σημερινό ποδόσφαιρο είναι χειρότερο από το παλιότερο. Η τακτική και η υπερπροπόνηση έχουν περιορίσει τους χώρους και γι αυτό βλέπουμε λιγότερο θεαματικές φάσεις .Παιχταράδες υπάρχουν και σήμερα Όχι όμως στην Αγγλία που πέρα από δυναμισμό και πείσμα δεν έδειξε τίποτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Σχολιο για μουντιαλ-Αγγλια.Παρακουλουθησα τα περισσοτερα παιχνιδια και νομιζω ότι το επιπεδο ηταν καλυτερο σε σχεση με άλλες διοργανωσεις.Φυσικα κροατια με τα μπουνια στο τελικο γιατι είναι στο dna τους το ταλεντο στον αθλητισμο γενικα και καποια στιγμη πρεπει να δικαιωθουν από την ιστορια.Οι αγγλοι δεν μπορουν να ξεπερασουν την..αγγλιλα που κρυβουν μεσα τους.Φωτεινη εξαιρεση η μεγαλη Λιβερπουλ 77-85 που προσφερε κατά την γνωμη ένα από τα καλυτερα θεαματα ολων των εποχων.(γρηγορο,επιθετικο,καθαρο με την μπαλλα κατω ποδοσφαιρο,με παικταραδες).Δυστυχως ο Μποσμαν κατεστρεψε και αλιωσε και συλλογους,και εθνικες και εφτιαξε μονο τεραστια πολυεθνικα κεφαλαια που μεταφερονται εδώ και εκει κατά το δοκουν. Ο Εχων πετροδολλαρα η ναρκοδολλαρα θα εχει παντα τους καλυτερους από ολες τις φυλες και μαλλον θα ξεπλενει και τους τιτλους.Οι νοτιαμερικανοι(συμπαθεια μου) σε επιπεδο εθνικων ηδη πληρωνουν αυτό το τιμημα και φανηκε τα τελευταια χρονια αλλα και στο φετινο μουντιαλ.(Μαραντονα που να σπαει κατεστημενα δεν γεννιεται κάθε μερα.).Το εφιαλτικο Βραζιλια-γερμανια 1-7 σε ημιτελικο μεσα στο μαρακανα θα σερνεται επ’απειρον.Την καλημερα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πολυ μετριο αυτο το Μουντιαλ,η χειροτερη Βραζιλια των τελευταιων δεκαετιων,με τον Νειμαρ να δινει ρεσιταλ θεατρου!!Απιστευτα πραγματα, ποσες φορες να μην τον εχουν ακουμπησει καν και αυτος να σφαδαζει στους πονους!!Γενικα πολυ θεατρο απο τις περισσοτερες ομαδες,τοσο πολυ που αρχισα να δικαιολογω αυτο το νεο συστημα με τις καμερες.Και φυσικα ειχαμε και τον ποζερα Ροναλντο,να σηκωνει το σορτσακι να φαινονται οι τετρακεφαλοι.Η Ουρουγουαη ηταν η ευχαριστη εκπληξη(θρυλικη ομαδα ειτε κ αλλιως)και μιλωντας για φυσιογνωμιες ο Καβανι με διαφορα η πιο κουλ γουντστοκικη,θυμηθηκα και τον Χορχε Μπαριος τον μεσο του Ολυμπιακου στα 80'ς,που ηταν και αρχηγος της Ουρουγουαης.Καλος παικτης,ψηλος για μεσος,με μεγαλο δρασκελισμο,αλλα οπως και να το κανουμε Ζα(γ)ετς δεν ηταν..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Τελικα,ο θεος της μπαλας (υπαρχει) μας εδωσε εναν πολυ καλο τελικο,πλουσιο θεαμα απ'ολες τις αποψεις,πολλα γκολ,ευτραπελα,αρκετα καλο ποδοσφαιρο,και μια απιστευτη βροχη στο τελος με πρωτογνωρα πλανα,η προεδρος της Κροατιας νομιζω εκλεψε την παρασταση με την διαχητικοτητα της,και μου θυμισε την Μελινα στην απονομη του τελικου Κυπελου ΟΣΦΠ-ΠΑΟ,(απο τις πιο εφιαλτικες βραδιες για τον Ολυμπιακο)που ολοι οι παικτες ειχαν γεμισει απο το κοκκιναδι της

    ΑπάντησηΔιαγραφή