Κυριακή, 2 Ιουνίου 2019

ΜΙΚΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK 167

2/6/2019
Επίσης, και σε συνέχεια του προηγούμενου ποστ για τον Roky Erickson, να πούμε πως στην Ελλάδα έχει κυκλοφορήσει μόνο ένα άλμπουμ των 13th Floor Elevators (εννοούμε σε ελληνική εκτύπωση), το περίφημο πρώτο τους “The Psychedelic Sounds Of The 13th Floor Elevators” (στην ελληνική WEA). Φυσικά το άλμπουμ δεν βγήκε το 1966, αλλά μάλλον το 1980 ή και λίγο πιο μετά. Λέω «μάλλον το 1980 ή και λίγο πιο μετά», γιατί δεν πιστεύω πως είχε βγει στην Ελλάδα το 1978, όπως γράφει πάνω το label (είχε άλλα χρώματα τότε η ελληνική WEA).
Τέλος πάντων το LP αυτό έδωσε την ευκαιρία στους Έλληνες της εποχής ν' ακούσουν τις συγκεκριμένες εγγραφές, που είναι οπωσδήποτε συγκλονιστικές, πληρώνοντας 3-4 κατοστάρικα. Και το λέω τούτο, γιατί τα αμερικάνικα τα πούλαγαν πανάκριβα τότε στα δισκάδικα (κοινώς σε έγδερναν), ενώ και την επανέκδοση της βρετανικής Radar δεν την εύρισκες κάθε μέρα. Οπότε με το ελληνικό καθάριζες. Και καθάριζες ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ! 
Για μένα η ελληνική έκδοση του “The Psychedelic Sounds of” έχει απίστευτη ποιότητα εγγραφής και κάνει σκόνη όλες τις εισαγόμενες κόπιες. Δεν ξέρω για το ορίτζιναλ μόνο, γιατί δεν το έχω ακούσει. (Κάτι πειρατές, που παρουσιάζονταν ως ορίτζιναλ στα έιτις, δεν έπιαναν μία μπροστά στην ελληνική έκδοση).
Όποιος έχει το ελληνικό “The Psychedelic Sounds of”, σε κατάσταση άψογη, να το φυλάει λοιπόν σαν κόρη οφθαλμού. 

2/6/2019
Το τεύχος του βρετανικού Bucketfull of Brains, με εξώφυλλο τον Roky Erickson, το είχα αγοράσει όταν είχε βγει, τον Ιανουάριο του 1987 (έχει και την τιμούλα επάνω, 1.40 λίρες). Το βρήκα σήμερα, κάπως ταλαιπωρημένο δυστυχώς, σε μια κούτα με διάφορα τινά, μετά από αρκετό ψάξιμο… 
Το περιοδικό είχε και flexi δισκάκι μαζί, με το “Don’t shake me Lucifer” από ηχογράφηση του 1982 (Roky Erickson & The Resurrectionists). Μέσα ο Jon Storey (εκδότης του Bucketfull of Brains) γράφει διάφορα, όπως για το άλμπουμ “Gremlins Have Pictures” (1986), που τότε το είχε τυπώσει στη Βρετανία η Demon και που περιείχε διάφορες live εγγραφές του Roky (εξαιρετικές και ανέκδοτες οι πιο πολλές). Ο Storey λέει για το “Warning (Social and political injustices)” που θυμίζει ακουστικό Dylan του ’60 (όντως πολύ καλό τραγούδι - ακούστε το στα σχόλια), την «τεταμένη, itchy version» του “Night of the vampire”, που την ποστάραμε χθες το πρωί κ.λπ. Λέει επίσης για το καλύτερο βιβλίο που κυκλοφορούσε τότε σχετικά με τον Roky Erickson, το πολυσέλιδο (350+) “Roky Erickson Story” (είχε βγει στο Austin του Τέξας από κάποιον Jack Ortman και ήταν δεμένο με σπιράλ, ενώ κάποια στιγμή νομίζω πως είχε κυκλοφορήσει και «σπασμένο») και λοιπά.  Τότε στην Ελλάδα ακούγανε λίγοι Roky Erickson, και ακόμη λιγότεροι το ψάχνανε κάπως παραπάνω, μην κοιτάτε σήμερα όπου η λύπη είναι… πάνδημη. 

1/6/2019
«Ποιος είναι ο αγαπημένος σου κιθαρίστας;».
Ήταν μια ερώτηση αυτή, που την απαντούσαμε πολλές φορές, στις παρέες, στα έιτις. Έλεγα κι εγώ διάφορα γνωστά ονόματα, αλλά βασικά έλεγα ένα άγνωστο, τότε, που δημιουργούσε… σούσουρο. Θες για να προκαλέσω, θες για να το παίξω πονηρός, επειδή είχα κάποιες ηχογραφήσεις του από νωρίς, είχα βρει αυτό το όνομα και το πέταγα στην κουβέντα, όποτε υπήρχε ο σχετικός λόγος.
Παρότι λοιπόν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε, και παρότι αυτή η ερώτηση ίσως δεν έχει πλέον νόημα, εγώ εξακολουθώ να τρέφω υπέρτατη εκτίμηση στον Βρετανό Ollie Halsall.
Ναι, το πιστεύω και τώρα πως είναι υπερ-μέγιστος κιθαρίστας και εντελώς υποτιμημένος (τουλάχιστον στην Ελλάδα).
Αγνοούμε την τρανή φωνή του Mike Patto και στοχεύουμε κατ’ ευθείαν στις πενιές του…  

1/6/2019 (2:17 π.μ.)
Στοιχειωμένο ύπνο θα 'χουμε απόψε... Πέθανε ο Roky Erickson...  

31/5/2019
Πώς μας πηγαίνει και μας φέρνει η μουσική ζωή...
Ξέρω γιατί έχω (ξανα)κολλήσει από χθες με τα τραγούδια της Νινής Ζαχά, αλλά δεν ξέρω γιατί δεν έχω γράψει ποτέ κάτι για την αληθινά μεγάλη περίπτωσή της.
Απίστευτα underrated για τη νεότερη γενιά, η Νινή Ζαχά είναι ένα κεφάλαιο από μόνη της στο ελληνικό τραγούδι, που κάποτε πρέπει να γραφτεί...

15 σχόλια:

  1. Σχόλια από το fb περί Νινής Ζαχά...

    Errikos Sofras
    Παιδι σχεδόν την ειχα ακουσει στο Snob της Αναπηρων Πολεμου και τη λατρεψα απο κεινο το βραδυ για πάντα. / Η Στελλα Γκρεκα λεει πως καμια δεν τραγούδησε τις συνθεσεις του Αττικ οπως αυτη. Η συνθετρια Ζαχα, η στιχουργός, η αισθαντικη ιδιοσυγκρασιακή τραγουδιστρια, η show woman Νινη Zαχα.

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Το Σνομπ, τώρα το θυμήθηκα! Έσπαγα το κεφάλι μου να το βρω...
    Και κάποια άλλη είχε πει πως η Νινή αγάπησε μόνο δύο άντρες στη ζωή της - τον πατέρα της και τον Αττίκ...

    Errikos Sofras
    Πατερας της ήταν ο πιανίστας και συνθετης Κώστας Ζαχαρόπουλος

    Errikos Sofras
    https://www.youtube.com/watch?v=bE5sSo4sAIo

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Εκπληκτικό!

    Errikos Sofras
    το λατρεύω

    Akis Akiskam
    Να γράψεις!!! Απορώ πως και δεν το έχεις κάνει ακόμα!

    Aggeliki Marinou
    εγω ειμαι φαν παντως

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σχόλια από το fb περί Ollie Halsall...

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Και εδώ παίζει, όπως παίζανε τα "μέταλλα" 10+++ χρόνια αργότερα... https://www.youtube.com/watch?v=AOxTeb3-_yA

    Vasilis Aslamatzidis
    Πραγματικά ασύλληπτος! Κάπου το 1997/98 είχα αγοράσει ένα CD με τα 2 πρώτα album της μπάντας, αφού διάβασα ένα άρθρο στο ZOO. Και δεν το μετάνιωσα!!!

    Chris Koutsouris
    https://www.youtube.com/watch?v=0wI75XwoKpQ

    Ntinos Dimatatis
    Οπως το λες σωστά , άγνωστος και υποτιμημένος

    Spyros Diastimikos
    Πολύ, πολύ μεγάλος κιθαρίστας, πραγματικά.

    Vangelis Tzoukas
    και στους μεγάλους Tempest

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σχόλια από το fb περί Roky Erickson...

    Alice Costo
    Το 1987 όντως λίγοι ακούγαμε τη μουσική του αλλά ας μην είμαστε άδικοι, δεν είναι πάνδημο το πένθος , λίγοι σχετικά τον επιλέγουν, και καλά κάνουν ευτυχώς σήμερα

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Ε όταν γράφει η Ναυτεμπορική, το News 247 και ο Μηλάτος είναι πάνδημο το πένθος.

    Alice Costo
    Όλα πάνδημα γίνονται στα χρόνια της πληροφορίας

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Εντάξει δεν είναι σώνει και καλά κακό αυτό, αρκεί όσοι γράφουν να γράφουν σωστά πράγματα. Το λέω, γιατί διάβασα (και) ό,τι να'ναι...

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Roky Erickson - Warning (Social and Political Injustices) https://www.youtube.com/watch?v=GLPdm4uku_w

    Γιάννης Τσουκαλάς
    Το έχω χωρίς το flexi που μάλλον έπεσε θύμα των άπειρων μετακομισεων ! Βλέπω τα θέματα που είχε και με πιάνει ρίγος . Τι χρόνια και εκείνα !

    Michael Papageorgiou
    Τα ξαναβρήκα μόλις εξαιτίας σου. Θενκς.

    Ηλίας Ηλιάδης
    Να και το flexi!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σχόλια από το fb για τις ελληνικές εκδόσεις του "The Psychedelic Sounds of 13th Floor Elevators"...

    Avgeris Tokaris
    1982....κόκκινο label wea...το είχα μέχρι πριν τέσσερα χρόνια περίπου....το έδωσα γιατί πήρα το original....

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Ti κόκκινο label εννοείς? Εγώ ξέρω αυτό το άσπρο.

    Avgeris Tokaris
    Η πρωτη Ελληνικη ειναι του '78.....απ' οτι ξερω....με κοκκινο label πρεπει να ειχε βγει αργοτερα.....το '82 το ειχα παρει εγω.....θα προσπαθησω να το βρω σε ποιον το εδωσα....και θα το φωτογραφησω....

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Δεν το έχω δει κόκκινο. Αν είναι κόκκινο λογικά είναι πιο παλιό και δεν αποκλείεται τότε να είχε βγει το '78. Επιβάλλεται να το βρεις και να προσκομίσεις label...

    Avgeris Tokaris
    ...ειχα γραψει και ημερομηνια αγορας επανω.....1982 σιγουρα....θα το ...κοιταξω.........!!!!!!!!!!!

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Όταν λέμε κόκκινο λέμε για κάτι τέτοιο ε?

    Avgeris Tokaris
    ....αυτο ...ακριβως....

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Περίεργο πάντως να έχει βγει ελληνικό με δύο ετικέτες, μέσα σε 2-3 χρόνια. Τόσο πολύ πούλησε και το ξανακόψανε?

    Avgeris Tokaris
    ....τι να σου πω...???.....παντως το ''78....εγω δεν τους.... ηξερα καν.....ακομα......

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Εγώ πάντως αν δεν το δω το κόκκινο, δεν το πιστεύω.

    Avgeris Tokaris
    ....θα κοιταξω να το βρω.....!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Spyros Diastimikos
      Το δεύτερο μισό του 1981 ή αρχές του 1982 βγήκε. Το είχα πάρει τότε. Το 1978 η ελληνική wea είχε ήδη το γκρι label με τις γραμμές (που κάπως μοιάζει) αλλά στη κορυφή αναγράφονταν οι προ της συγχώνευσης εταιρείες (πχ, το πρώτο Van Halen του 1978 γράφει Warner αντί wea).

      Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
      Έχεις δει εσύ Σπύρο άλλο label εκτός από αυτό που δείχνω? Αυτό πες μας, γιατί μας μπερδεύεις...

      Spyros Diastimikos
      Όχι. Είχα ακριβώς αυτό το ξεπλυμένο γκρι προς λευκό. Δυστυχώς το'χω δώσει πριν κάποια χρόνια για την μονοφωνική επανέκδοση της Sundazed και δεν μπορώ να τσεκάρω αν έχει κάποια απόδειξη μέσα (συνήθως τις άφηνα εντός εσωφύλλου).

      Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
      Ο Θανάσης Ζελιαναίος (Thanasis Zelianeos) μπορεί ίσως να βρει από κάποιον Ήχο κριτική (αν γράφτηκε). Το πότε γράφτηκε κριτική θα μας βοηθήσει να βρούμε και πότε κυκλοφόρησε το LP. Εγώ δεν έχω στο νου μου τώρα κάποια κριτική από Ποπ & Ροκ ή Μουσική.

      Spyros Diastimikos
      Θυμήθηκα και γράψε λάθος στο προηγούμενο σχόλιό μου, το έχω δει και κόκκινη wea. Στο σπίτι του Λάκη που είχε το LA μπαρ.

      Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
      Πάντως και στο discogs δεν υπάρχει κόκκινο. Αν και αυτό δεν λέει κάτι σώνει και καλά. Αν το έχει κάποιος με κόκκινη ετικέτα να μας δώσει ένα σκανάρισμα.

      Spyros Diastimikos
      Πάντως από Ποπ & Ροκ τους έμαθα (Κοντογούρης) και πήρα και το LP πάνω στη κυκλοφορία. Παίζει κοκκινο και λευκογκρι να βγήκαν back-to-back με απόσταση 6μηνου πχ. Δες εγώ, υπάρχουν και οι δύο ελληνικές κόπιες και μάλιστα με το ίδιο νούμερο (56596)
      http://www.fokionos-records.gr/index.php

      Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
      Ναι, το είδα. Πολύ περίεργο να κάνει δύο κοπές με διαφορετικά label αυτός ο δίσκος μέσα σε λίγο διάστημα.

      Spyros Diastimikos
      Ναι, γιατί δε νομίζω να ξαναβγήκε μετά.

      Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
      Ναι, καλά, σίγουρα δεν βγήκε μετά το 1985 όταν άρχισαν να βγαίνουν τα υπόλοιπα (Blues Magoos, Strawberry Alarm Clock, Beacon Street Union κ.λπ.).

      Spyros Diastimikos
      Πάντως το 1978 η ελληνική wea έκοβε με αυτό το label, οπότε το "Psychedelic Sounds of" είναι σίγουρα κατοπινό...

      Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
      Όχι. Έκοβε και μ' αυτό λογικά...

      Spyros Diastimikos
      Άρα να υποθέσουμε ότι η κόκκινη είναι τέλη 70s και η λευκο-γκρι αρχές 80s; Ένα ακόμα LP που γνωρίζω ότι εν Ελλάδι βγήκε και με τις δύο αυτές ετικέττες είναι το πρώτο Talking Heads.

      Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
      Η κόκκινη είναι πιο παλιά πάντως. Τώρα το να βγήκε κόκκινο το Elevators το 1978? Τι να πω? Δεν μπορώ να το αποκλείσω. Μόνο οι κριτικές εδώ θα βοηθούσαν. Το πότε γράφτηκαν οι κριτικές.

      Διαγραφή
    2. Θανάσης Ζελιαναίος
      Απ'ότι φαίνεται λοιπόν υπάρχουν δυο ελληνικές. Η κόκκινη του '78 και αυτή που έχει ο Φώντας τέλη '81. Στον ΗΧΟ οι πρώτες αναφορές φαίνεται να γίνονται το '81. Στο τεύχος του Γενάρη ο Μαλαθρώνας κάνει μια απλή αναφορά στις εγγλέζικες επανεκδόσεις της Radar του '78 (έμενε Αγγλία τότε). Στο τεύχος 102 του Σεπτέμβρη ο Ζήλος έχει δισκοκριτική. Αναφέρει τον κωδικό της ελληνικής έκδοσης (56596) αλλά δε μας διαφωτίζει περισσότερο αν είχε ξαναβγεί πιο πριν. Προφανώς αναφέρεται σε καινούργια, δεύτερη ελληνική κοπή που είχε βγει τότε. Έχει ανέβει εδώ: https://www.scribd.com/document/370321518
      ΗΧΟΣ & HiFi 1981, ΜΕΡΟΣ Β' (#100-105)

      Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
      Και τα δύο labels γράφουν 1978. Το ποια είναι πρώτη και ποια δεύτερη έκδοση παίζει, γιατί υπάρχει ετικέτα WEA-κόκκινη και το 1981. Μπελτέκας κόκκινος από 1981...

      Haris Mavridis
      απορια : αυτο το κειμενο υπαρχει στο LP ?

      Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
      Ναι. Στο οπισθόφυλλο.

      Fanis Kilintireas
      ΕΧΩ ΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ,ΕΙΝΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΟΥ 1978!

      Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
      Ναι, όλα 1978 γράφουνε (επειδή είναι βγαλμένα από την επανέκδοση της Radar). Το θέμα είναι πως μάλλον βγήκανε αργότερα...

      Konstantinos Kontogiannis
      δυο - τρεις κοπιες Ελληνικες που ειχα τις πούλησα στο Λονδινο...Αλλα τωρα δεν θυμαμαι ετικετα... Εγω εχω ακομα της radar...

      Στέλιος Κραββαρίτης
      H GPI ήτανε καλή πρέσα. Σε αντίθεση με τη Fabel που ^%$&^%(^&%%$$%$%%&^O^(^&%

      Zois Chalkiopoulos
      Το εχω!

      Petros Kozakos
      Το εχω και χιλιοπαιγμένο.

      Διαγραφή
  5. Φωντα και εγώ το έχω κόκκινο.Απ οτι μπορώ να θυμηθώ μάλλον αυτή είναι και η πρώτη έκδοση ,αν θες να το σκανάρω και να στο στείλω.
    Γιωργος Μα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Νινή Ζαχά πολύπλευρο ταλέντο έπαιζε και ντραμς
    Φώντα το θυμάσαι αυτό;
    https://archive.ert.gr/26684/
    Γιώργος Μα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, το είχα δει στο YouTube παλιότερα (νομίζω πως μετά το κατέβασαν).

      Διαγραφή
  7. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει έκδοση του 1978 των 13th Floor Elevators, εγώ πάντως τον πήρα σε ελληνική έκδοση τέλος του 1981. Δεν θυμάμαι το χρώμα της ετικέτας γιατί δεν έχω κοιτάξει στην δισκοθήκη μου -όταν το κάνω θα επανέλθω. Για να προσθέσω επιπλέον ότι, η πρώτη (μάλλον) κριτική που γράφτηκε σε ελληνικό έντυπο, αφορμή της ελληνικής έκδοσης, ήταν στο Π&Ρ -ΟΚΤ'1981 τέυχος Νο44, από τον Πήτ Κωνσταντέα. Καθόλου παράξενο βέβαια, όπου λίγο έως πολύ "έθαφε" τον δίσκο γράφοντας χαρακτηριστικά μεταξύ άλλων "...αν περιμένατε τίποτε εντυπωσιακό θα απογοητευτείτε...". Παρότι η κριτική του, έβγαζε τον δίσκο επιεικώς μέτριο προς απαράδεκτο τον αγόρασα, γιατί ένας συμφοιτητής μου, που είχε βάλει ν' ακούσω το "You' re gonna miss me". Αυτό από μόνο του έφτανε. Πιστεύω να πρόσθεσα κάτι στο πότε περίπου κυκλοφόρησε αυτό το σημαντικό άλμπουμ. Αν και πιστεύω ότι πάνω απ΄όλα αυτό που σου μένει από έναν δίσκο, είναι η προσωπική διαχρονική εμπειρία που αποκομίζει κάποιος, ανεξάρτητα άν αρέσει σε έναν ή εκατό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πριν από λίγο έψαξα στην δισκοθήκη μου και η ετικέτα πάνω στον δικό μου δίσκο είναι κόκκινη, η λέξη WEA, όπως και στην στην λευκή ετικέτα, είναι λίγο πάνω από το κέντρο αλλά με κίτρινα γράμματα και γύρω-γύρω αυτής υπάρχει πράσινο περιβάλλον χρώμα. Τα γράφω όλ' αυτά γιατί δεν έχω σαρωτή για να ανεβάσω την ετικέτα στον διάλογο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Costas Arvanitis
    ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΛΥΘΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΡΙΕΣ
    1) Στο discogs, πολλές φορές γράφουνε ό,τι να ’ναι στις χρονολογίες των δίσκων (κοιτούσα εχτές κάτι αμερικάνικα σίνγλς-επανεκδόσεις του Dylan και γινότανε της πουτάνας) και οι Έλληνες ακόμα πιο πολύ.
    Το 1978 είναι απλώς για το copyright της Radar, που επανέκδωσε για πρώτη φορά παγκοσμίως το LP και αυτό γράφει η ετικέτα. Δεν γράφει ότι κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1978.
    2) Δημοσίευσα μικρό κομμάτι για τους Elevators και φωτογραφία του εξωφύλλου (της Radar), για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στη Μουσική, τον Νοέμβριο του 1979 (τ. 24) και ξέρω ότι ο δίσκος δεν είxε κυκλοφορήσει ακόμα στη χώρα μας.
    3) Γράφτηκε σε προηγούμενο σχόλιο, ότι ο δίσκος ελληνικής κοπής, πρωτοπαρουσιάστηκε σε κριτική του Ζήλου, στον Ήχο, τον Σεπτέμβριο του 1981. Αυτό με βοήθησε για να ψάξω στα τεύχη της Μουσικής, της ίδιας εποχής και να εντοπίσω παρουσίαση και σ’ αυτό το περιοδικό. Στη Μουσική, το LP εμφανίζεται στις σελίδες «Δίσκοι» τον Οκτώβριο του 1981. Ο δε ΑΜ (μάλλον ο Άκης Μπογιατζής), μεταξύ άλλων, γράφει:
    «Η επανακυκλοφορία του δίσκου που κρατάμε, στο εξωτερικό και η κυκλοφορία του (για πρώτη φορά) στη χώρα μας, μετά από δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια, δεν κρίνεται καθόλου άσκοπη, αν πάρουμε υπ’ όψη μας το ξέσπασμα της νεο-ψυχεδέλειας στην Αγγλία εδώ και δυο χρόνια. (...) Η κυκλοφορία του σπάνιου αυτού δίσκου στη χώρα μας αποτελεί τόλμημα, αφού και στο εξωτερικό οι πωλήσεις του δεν ήταν καθόλου ενθαρρυντικές.»
    Όπως καταλαβαίνετε, αυτό το «για πρώτη φορά» αποκλείει την περίπτωση προηγούμενης, δηλαδή πριν το 1981, κυκλοφορίας του δίσκου στην Ελλάδα.
    4) Ωστόσο, το LP ξανακόπηκε αργότερα, μ’ αυτή την άσπρη/γκρί ετικέτα, που ούτε καν την ήξερα. Αυτή της πρώτης κοπής που θυμάμαι, είναι η «κόκκινη». Για το πότε βγήκε η δεύτερη έκδοση, δεν ξέρω. Για να το μάθουμε, πρέπει να ανακαλύψουμε πότε άλλαξε η ετικέτα της WEA, αλλά και πάλι δεν θα ξέρουμε με ακρίβεια.

    Φώντας Δισκορυχείον Τρούσας
    Κι εγώ με δυσκολία θα πίστευα πως αυτό το άλμπουμ κυκλοφόρησε πριν το 1980-81. Δεν ασχολείτο "κανείς" με τους Elevators στην Ελλάδα το 1978. Το θέμα είναι τo νούμερο μόνο που ταιριάζει με κυκλοφορίες του '78 -'79 και όχι με ΄81. Επίσης να πω πως εγώ έχω αγοράσει αυτό το αντίτυπο με την άσπρη ετικέτα γύρω στο 1985 από τα μεταχειρισμένα (έχει γράμματα με στυλό στο εσώφυλλο).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλημερα,αρκετα διαφωτιστικο(από τον πατριαρχη Patrick Lundborg) με τα δυο πρωτα των 13th,το παρακατω Link http://lysergia_2.tripod.com/LamaWorkshop/Elevators/lamaElevMasterTapes.htm
    Φυσικα οι εγγλεζικες κοπιες της RANDAR που εχω και εγω,από τις οποιες κοπηκαν και οι ελληνικες είναι από οριτζιναλ κοπιες του Αndrew Lauder του ιδιοκτητη, και όχι από tapes τα οποια δυστυχως απο τελη seventies αγνοουνται.Ο Lauder θεωρησε ακαταλληλες τις ταινιες που του παρουσιασαν και μη αυθεντικες,και επανεκδωσε από ιδιωτικα πρωτοτυπα αλμπουμ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή