Όσοι και όσες θυμούνται, καλά, πρόσωπα και πράγματα του
ελληνικού ροκ από το ’90 και μετά σίγουρα θα έχουν κατά νου και τους Personality Crisis (από την Κατερίνη). Η
μπάντα αυτή, με όνομα δανεισμένο από το lead track του πρώτου LP
(1973) των New York Dolls,
έχει να επιδείξει σοβαρή rock n’ roll / punk / garage punk πορεία
μέσα στα χρόνια, με δυνατές κυκλοφορίες και ακόμη δυνατότερα live. Εσχάτως, μάλιστα, οι Personality Crisis, με τη σύνθεση George Gazetis φωνή,
Thanos
Stergiou κιθάρες, Themis Livaditis κιθάρες, φωνητικά, Elias Panagos μπάσο, κρουστά, φωνητικά και Vaggelis Panoulas ντραμς,
κυκλοφόρησε ένα νέο άλμπουμ, υπό τον τίτλο “Vortex State of Mind” [B-otherSide Records / Vinyl Mania / Dead Fun Records, 2025],
το οποίο έρχεται να διασαλεύσει την... ησυχία μας. Το λέω, γιατί και τα έντεκα
κομμάτια του LP είναι
«φωτιά», με τη δύναμη και την ένταση να χτυπάνε συνεχώς «κόκκινο», δίχως να
υποστέλλεται ποτέ η «σημαία». Έτσι έπρεπε να γίνει και έτσι γίνεται. Δεν χωράνε
υπαναχωρήσεις και μέσες λύσεις όταν καλείσαι να δημιουργήσεις και να αποδώσεις
τέτοιου τύπου τραγούδια, η επιτυχία των οποίων εξαρτάται, μόνον, από το πόσο
σφιχτά δεμένα είναι, στη σειρά, το ένα με το άλλο. Και τούτο, επειδή κάθε
άλμπουμ σαν το “Vortex State of Mind”
οφείλει να κυλάει δίχως να πέφτει το volume, δημιουργώντας συνθήκες ηχητικού παραναλώματος.
Με στίχους αγγλόφωνους (γράφει ο Gazetis), που καταπιάνονται με τη ζωή
στη μεγάλη πόλη, με προσωπικές και συναισθηματικές καταστάσεις –που σε κάνουν
να αγανακτείς σαν άτομο και να ζορίζεσαι, βρίσκοντας όμως τον τρόπο να βγαίνεις
από τα αδιέξοδα και να συνεχίζεις–, με πολύ πρώτα παιξίματα και με ερμηνείες
καταλυτικές, οι Personality Crisis
παραδίδουν έναν ακόμη ουσιαστικό LP, γεμάτο από σπιντάτα και κυρίως πολύ καλά κομμάτια, που έχουν
την ικανότητα να ρολάρουν στο κεφάλι σου, ώρες μετά το βγάλσιμο του δίσκου από
το πλατώ.
Το να πω ότι tracks σαν τα “Hatch time”, “The fall”, “Do the séance (If you wanna dance)” και “Better” ξεχωρίζουν από ένα συμπαγές και αδιάσπαστο σύνολο είναι... δώρον άδωρον. Το “Vortex State of Mind” ακούγεται και ξανακούγεται σερί, από την αρχή έως το τέλος του, δίχως δεύτερες σκέψεις.
Επαφή: https://personalitycrisisband.bandcamp.com/album/vortex-state-of-mind
Το να πω ότι tracks σαν τα “Hatch time”, “The fall”, “Do the séance (If you wanna dance)” και “Better” ξεχωρίζουν από ένα συμπαγές και αδιάσπαστο σύνολο είναι... δώρον άδωρον. Το “Vortex State of Mind” ακούγεται και ξανακούγεται σερί, από την αρχή έως το τέλος του, δίχως δεύτερες σκέψεις.
Επαφή: https://personalitycrisisband.bandcamp.com/album/vortex-state-of-mind
Σχόλια από το fb...
ΑπάντησηΔιαγραφήΦώντας Τρούσας
https://www.youtube.com/watch?v=ieHfPXDXGAI...
Dimos Karamanos
Iσως ασχετη ερωτηση, αλλα πιστευετε οτι η σειρα των τραγουδιων σε ενα LP μπορει να κανει την "διαφορα" ?
Αν ναι, με ποια "λογικη" μπαινουν τα τραγουδια?
(παντα ειχα αυτη την απορια)
Φώντας Τρούσας
ναι, παίζει ρόλο, σημαντικό, σε διάφορες κριτικές έχω γράψει σχετικά - το με ποια λογική απαντιέται με βάση το υλικό που έχεις κάθε φορά μπροστά σου
Dimos Karamanos
οκ, θα ψαξω να βρω τα κειμενα!
Vassilis Serafimakis
εξαιρετική ερώτηση, θυμάμαι να μ'απασχολεί τότε που ασχολιούμουν.
Dimos Karamanos
εγω το επαθα οταν ακουσα το "Greetings from LA" του Tim Buckley και σκεφτηκα ποσο απιστευτο θα ηταν να ξεκινα ο δισκος με το δευτερο τραγουδι, το (απιστευτο) "Get on top".
Vassilis Serafimakis
ήταν υπόθεση πώς ξεκινάει η πρώτη πλευρά πώς η δεύτερη, πώς κλείνει το άλμπουμ -- μ'αρέσαν αυτά αν κι εκ τών υστέρων είχαν μικρότερη σημασία από όση έδινα (όχι καθόλου, αλλά μικρότερη).
Τώρα ζούμε στην εποχή τού πολτού.
(Αλλά μόλις πεί ο Τρούσας, "παίδες, μετά τα βία 70s, αφήστε να πάνε" τού χυμάμε.)
Ιωάννινα. Κατερίνη. Κέρκυρα. Η επανάσταση έρχεται από την επαρχία δηλαδή, μαοϊκά;
George Floudas
ναι. Για λίγο μόνο θα ξαποστάσει στο Καφέ-Κοράλι στο Αγρίνιο.
Dimi Dimitrakoudes
Γνωστοί από το '98 με εκείνο το φευγάτο εξώφυλλο...
Spyros Diastimikos
Διασταύρωση New York Dolls με Dead Boys μου θύμισαν. Πολύ καλό high energy r'n'r.
Dimitrios Kambakos
Φοβερή μπάντα
ιωαννης παπαγιανελης
Έχουν από παλιά εξαιρετικά λαιβ και πρόσφατα στο rover τους είδα πριν πολλά χρόνια δε.ενα υπόγειο στο κέντρο που λέγεται barbarella τώρα που ο leader τα έβγαζε όλα στη σκηνή