ΜΙΚΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK 756

31/8/2026

Απλώς άλλη μια φθινοπωρινή μέρα

Στη Βουλή, o υπουργός Oμίχλης
και Ωρίμανσης των Φρούτων
ανήγγειλε ότι λόγω του πληθωρισμού και της αύξησης των τιμών
δεν θα υπάρχει φθινόπωρο του χρόνου.
Ο Σεπτέμβριος, ο Οκτώβριος κι ο Νοέμβριος θα ακυρωθούν
και η κυβέρνηση θα προωθήσει έτος εννέα μηνών.
Έτσι, θα ζούμε όλοι περισσότερο.

Έκτακτα μέτρα προβλέπονται
για την καταπολέμηση κρίσεων καλοζωίας
όπως και για συναισθήματα αγαλλίασης, εμπνευσμένα από την εποχή.
Τα μαγευτικά ηλιοβασιλέματα θα περιοριστούν
και θα μπορείς να τα απολαύσεις κάθε δεύτερη Παρασκευή,
τα δε ωραία δειλινά κι αυτά θα απαγορεύονται.
Τα πεσμένα φύλλα θα κηρυχθούν παράνομα
κι όσοι εντοπίζονται με κάστανα στις τσέπες
θα φυλακίζονται άνευ δίκης.
Έτσι θα δουλεύουμε όλοι σκληρότερα.

Η ανακοίνωση δεν προκάλεσε ιδιαίτερες αντιδράσεις.
Οι άνθρωποι στην πράξη δεν δίνουν φράγκο για όλα αυτά.
Δεν έχουν χρόνο ούτε για να σταθούν και να κοιτάξουν.
Ψάχνουν για δουλειά ή δουλεύουν σκληρά
απλώς άλλη μια φθινοπωρινή μέρα.

Roger McGough
(από Scaffold, McGough & McGear, Grimms κ.λπ.)

31/8/2026
«Blues: Η Μαύρη Αναβίωση στα 60s / Επίμετρο: Blues & Ρεμπέτικο» [Όγδοο, 2026]. Ρεμπέτες Τραγουδούν τα Μπλουζ σελ.187-188

30/8/2026

Ψιλοαπίστευτο κομμάτι για 1958. Τι ψιλο- δηλαδή...
https://www.youtube.com/watch?v=nToVBa_kWws

29/8/2026
Ο πιανίστας του blues Speckled Red από την Georgia ηχογράφησε για πρώτη φορά το 1929, πριν χαθεί και τον ανακαλύψουν κι αυτόν στο μέσο της δεκαετίας του ’50 (βασικά τον εντόπισε ένας μεγάλος blues fan, ο αστυνομικός Charlie O’Brien, που ήταν «μανούλα» στις ανευρέσεις ατόμων – έχοντας ανακαλύψει κι άλλους ξεχασμένους μουσικούς). Ο πρώτος δίσκος blues που κυκλοφόρησε ποτέ στην ιστορική Delmark Records, στην αρχή των 60s, ήταν το “The Dirty Dozens” του Speckled Red. Λεπτομέρειες στις σελίδες 132-133 του «Blues: Η Μαύρη Αναβίωση στα 60s / Επίμετρο: Blues & Ρεμπέτικο» [Όγδοο, 2026], που κυκλοφορεί τώρα στα βιβλιοπωλεία.

28/8/2026

Όταν πρωτοβγήκε το 1973 δεν το πήρε κανένας χαμπάρι, όταν ξαναβγήκε το 2017 εξαφανίστηκε αμέσως. Σπουδαία library ιταλική groovy jazz από μεγάλα ονόματα. Sestetto Dino Piana e Oscar Valdambrini... Τώρα να σας πω πως ο Valdambrini έχει παίξει και με έλληνα τζαζίστα?
https://www.youtube.com/watch?v=ljRfHlPfVjI

ΜΙΚΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK 750

14/8/2026
Η «Θεοκωμωδία» του Ζωρζ Πιλαλί είναι ένας από τους λίγους ρεμπετομπλούζ δίσκους που κυκλοφόρησαν ποτέ στη χώρα και γι’ αυτό έχει τη δική του θέση στο «Blues: Η Μαύρη Αναβίωση στα 60s / Επίμετρο: Blues & Ρεμπέτικο» [Όγδοο, 2026], που βρίσκεται τώρα στα βιβλιοπωλεία

14/8/2026
Σέρτζιο Εντρίγκο
https://www.youtube.com/watch?v=tWjoPLHjin4&list=RDtWjoPLHjin4&start_radio=1

13/8/2026
Αν εσύ,
αφού αγάπησες μάταια
δεν θέλεις πια να αγαπάς κανέναν
γιατί με ξεχνάς κι εσύ;
Αν εσύ,
δεν θέλεις πια να αγαπάς κανέναν
έλα και κράτα το χέρι
που κάποτε σε έδενε μαζί μου
τα δάκρυα που έχυσα για σένα
είναι δάκρυα αγάπης
Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ και θα σ’ αγαπώ
θα σ’ αγαπώ απελπισμένα
όσο ο κόσμος έχει ζωή
όσο ο ήλιος έχει φως
όσο ζω
γιατί θέλω να σε έχω μόνο για μένα
πάντα, πάντα, πάντα
μόνο για μένα
Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ και θα σ’ αγαπώ
θα σ’ αγαπώ απελπισμένα
όσο ο κόσμος έχει ζωή
όσο ο ήλιος έχει φως
θα σ’ αγαπώ απελπισμένα
Σ’ αγαπώ και θα σ’ αγαπώ
Σ’ αγαπώ και θα σ’ αγαπώ
(1963)
T'amo e t'amerò 45 giri originale 1° Versione Peppino Gagliardi
https://www.youtube.com/watch?v=GcKzLxzrUQ4&list=RDGcKzLxzrUQ4&start_radio=1

13/8/2026
Επί κωλοχανείου Μπατίστα - προεπαναστατική Κούβα - πριν τα σαρώσουν όλα οι μπαρμπούδος.. Το crazy love από το αριστούργημα του Μιχαήλ Καλατόζωφ...
https://www.youtube.com/watch?v=Er6_MEmh4vI

12/8/2026
Τι διακοπές μωρέ και μ@λακίες καλοκαιριάτικα. Εμείς διακοπάρουμε, όταν εσείς δουλεύετε...

ΜΙΚΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK 748

10/8/2026
Paul Oliver “Conversation with the Blues” (1965) – ένα από τα βιβλία που με βοήθησαν να γράψω το “Blues: Η Μαύρη Αναβίωση στα 60s / Επίμετρο: Blues & Ρεμπέτικο” [Όγδοο, 2026]. Διαφορετικό από την «Ιστορία του Blues», που είχε κυκλοφορήσει και στα ελληνικά.

9/8/2026
– Με τον παππού σου τι σχέσεις έχεις; 
– Έχει πεθάνει.
– Πού;
– Στη Μακρόνησο. Εγώ δεν τονε πρόλαβα καθόλου.
– Καλώς.

9/8/2026
Είχα δει ξανά τους «Ιππείς της Πύλου» πριν από μερικά χρόνια και θαύμασα, για μια ακόμη φορά, το λαϊκό σουρεαλιστικό πνεύμα του Νίκου Καλογερόπουλου (RIP). Πιστεύω πως μόνο αυτός και ο συμπατριώτης του Θόδωρος Μαραγκός (αμφότεροι από τα Φιλιατρά) έχουν κάνει τόσο αφινιασμένες και αναπτερωτικές λαϊκές ταινίες, απ’ αυτές που έχει ανάγκη ο ελληνικός κινηματογράφος – αλλά δεν ξέρει να τις κάνει.

[τον έβλεπα συνέχεια παλιά στην Καισαριανή, τον Καλογερόπουλο, αλλά δεν έτυχε να του μιλήσω ποτέ – μου αρκούσε που μπαίναμε στο ίδιο λεωφορείο]

8/8/2026
Francesco Guccini (14 June 1940 – 6 August 2026). Μια μεγάλη απώλεια για το τραγούδι της Ιταλίας. Αξίζει να δείτε και το ποστ από το δισκορυχείον στα σχόλια, με την ελληνική σύνδεση, στο λινκ.
https://diskoryxeion.blogspot.com/2024/01/francesco-guccini-2023.html
>>Ο Γκουτσίνι ήταν ένας αριστερός και αντιφασίστας διανοούμενος, κοντά στο πνεύμα των κομμουνιστικών και σοσιαλιστικών παραδόσεων της ιταλικής αριστεράς, αλλά ανεξάρτητος από οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα. Υποστήριζε την κοινωνική δικαιοσύνη, τα δικαιώματα των εργαζομένων, τον κοσμικό χαρακτήρα, τις πολιτικές ελευθερίες και την αντίσταση στον αυταρχισμό. Η κοσμοθεωρία του διαμορφώθηκε από τη μνήμη της Ιταλικής Αντίστασης, την μεταπολεμική αριστερή κουλτούρα της Εμίλια-Ρομάνια και τα κοινωνικά κινήματα των τελών της δεκαετίας του '60. Τα τραγούδια του συχνά επέκριναν τον φασισμό, την ανισότητα, την υποκρισία, τον καταναλωτισμό και την κατάχρηση εξουσίας.<<

CLAIRVOYANCE improv από την Ιταλία

Οι Clairvoyance είναι ένα improv-trio, που προέρχεται από την Ιταλία και το οποίο αποτελούν καταξιωμένοι αυτοσχεδιαστές, όπως είναι ο σοπρανίστας Gianni Mimmo, η πιανίστρια Silvia Corda και ο κοντραμπασίστας Adriano Orrù. Τους μουσικούς αυτούς, σαν τρίο, τους έχουμε παρακολουθήσει κι άλλες φορές στο δισκορυχείον, κατ’ αρχάς στην παρθενική δισκογραφική πρότασή τους, το φερώνυμο άλμπουμ τους στην Amirani το 2018, όπως και στο δεύτερο CD τους, το “Transient”, στην ίδια εταιρεία το 2022.
Λέμε, λοιπόν, για ένα σχήμα με μια ιστορία πίσω του, δοκιμασμένο προφανώς και στα live – καθότι με improv σχήμα έχουμε να κάνουμε και άρα το live, είτε στο στούντιο είτε στο πάλκο, είναι εκ των ων ουκ άνευ. Όπως λέει κι ένας γνωστός αφορισμός για την αυτοσχεδιαστική μουσική, αυτή υπάρχει μόνο στο μεσοδιάστημα δύο ανυπαρξιών. Πριν δημιουργηθεί δεν υπάρχει, ενώ και αφού δημιουργηθεί πάλι δεν υπάρχει. Καταγράφεται όμως εν τω γεννάσθαι, τη στιγμή που δημιουργείται, και αυτό αποτυπώνεται, κάθε φορά, στη δισκογραφία.

Επί του παρόντος, στο άλμπουμ “Chapters of a Day” [Rosebud Relevant, 2026], οι Mimmo, Corda και Orrù ηχογραφούνται ζωντανά στο Auditorium Fondazione Piacenza-Vigevano, στις 22 Φεβρουαρίου 2025, διοχετεύοντας στην παράστασή τους πάθος, δημιουργικότητα και βεβαίως εφευρετικότητα. Το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας τους συνοψίζεται σε τρία tracks, στo 17λεπτo “As pages drift”, το 27λεπτο “Chapters of a day” και το 8λεπτο “After the stirring”, κομμάτια που, όχι σπάνια, ακούγονται σαν συνθέσεις, καθότι το επίπεδο επικοινωνίας των τριών αυτοσχεδιαστών είναι δεδομένο – με το λυρικό στοιχείο να συνυπάρχει, αβίαστα, με την ένταση, τον (λελογισμένο) θόρυβο και την ελευθερία. Είτε στην ομαδική κατάδειξη, είτε στις συνομιλίες ανά δύο, είτε στις σόλο στιγμές οι Clairvoyance δεν χάνουν ποτέ το μέτρο και κυρίως το ρυθμό, που οφείλει να έχει μία ζωντανή παράσταση, εκμεταλλευόμενοι, συν τοις άλλοις, και την ιδιαίτερη ακουστική του χώρου, που είναι, αν θέλετε, ο τέταρτος (αόρατος) και εξίσου καθοριστικός οργανοπαίκτης.
Επαφή: https://www.rosebudrelevant.com/record/chapters-of-a-day

ΜΙΚΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK 727

4/6/2026

>>Αλλά για εμένα θα είναι πάντα ο συνταγματάρχης Βαρτάνης του «Αγνωστου Πόλεμου».<<
Του Αγνώστου Πολέμου
>>Θυμάμαι τους άδειους δρόμους, όταν παιζόταν (Τρίτη και Παρασκευή νομίζω)<<
Το 1972, καλοκαίρι, παιζόταν Τετάρτη και Παρασκευή στην ΥΕΝΕΔ, 8:45
>>Και δεν ξέρω αν είχαμε πάρει χαμπάρι τότε τα περί μετρήσεων της τηλεθέασης, αλλά τα 80% που δίνουν οι μετέπειτα εκτιμήσεις, θεωρώ ότι και λίγα είναι.<<
Δεν μας ενδιαφέρουν οι «μετέπειτα εκτιμήσεις», αλλά το γεγονός πως το 1972 μετρούσε κανονικά τις τηλεοπτικές ακροαματικότητες η ICAP.
>>Παρόλο που διαδραματιζόταν στην περίοδο του αλβανικού πολέμου<<
Το σωστό είναι να πεις του ελληνοϊταλικού πολέμου.
>>Τον Αγγελο Αντωνόπουλο ως Βαρτάνη, την Γκέλυ Μαυροπούλου ως Χριστίνα Ψάχου και τον Νίκο Απέργη ως Εκτορα Ψάχο<<
Ο λοχαγός Έκτωρ Ψάχος ήταν ο Κώστας Καραγιώργης – τον Νίκο Απέργη δεν τον θυμάμαι, εννοώ δεν θυμάμαι ποιον ρόλο έκανε, αλλά ψάχνοντας βρήκα πως έκανε τον γερμανό αξιωματικό Χέρμαν Βόιλερ.
Τέτοια τσαπατσουλιά από δημοσιογράφους της (ηλικιακής) σειράς μου, για μένα, είναι ανεπίτρεπτη.

4/6/2026
Αυτές τις κουβέντες του υπολοχαγού τις θυμάμαι πιο πολύ απ’ όλες, από την «Εκδρομή» του Κανελλόπουλου. Ειδικά αυτό το «είναι ανελέητος», το οποίο λέει ο Αντωνόπουλος, μετά από μια μικρή παύση, ακριβώς για να το υπογραμμίσει –προφανώς, θα του είχε πει να το αποδώσει έτσι ο σκηνοθέτης– με έχει στοιχειώσει από παλιά. Είναι συγκλονιστική κουβέντα.

Πρέπει να ευγνωμονούμε τη ζωή, που δεν μας όρισε να φανούμε... ανελέητοι. Και μακάρι να μην οδηγηθούν να το κάνουν ούτε τα παιδιά μας.

3/6/2026
ALLEN GINSBERG 100 ΧΡΟΝΙΑ
Ιταλοί ήταν οι Living Music κι είχαν κάνει ένα πολύ ενδιαφέρον άλμπουμ αφιερωμένο στον Allen Ginsberg, το 1972. Τραγουδίστρια στο γκρουπ ήταν η Gianfranca Montedoro, που, πριν, ήταν στους Brainticket (είναι η Jane Free στο “Psychonaut”). 

Η Montedoro είχε έρθει και στην Ελλάδα εκείνη την εποχή –το γράφω και στο «Ροκ, Ελληνικό ροκ, Κοινωνία & Πολιτική στη Μακρά Δεκαετία του ’60» στη σελίδα 387– και, πολύ πιθανό, να είχε εμφανισθεί και στην τηλεόραση. Δεν πρέπει να τραγούδησε, όμως, Ginsberg στην τιβί, αν και τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί... Δυστυχώς, τηλεόραση απέκτησε η Ελλάδα μετά το... 1990, αφού το 95% των προγραμμάτων από τα 70s έχει χαθεί.
[έχω και τραγούδι στα σχόλια]

LITTLE TONY – ΤΕΡΗΣ ΧΡΥΣΟΣ ιταλικά ποπ τραγούδια, που έγιναν μεγάλες επιτυχίες στην Ελλάδα των 60s - ένα πάρτι με τα La donna di picche (Ήταν μια οπτασία), Mulino a vento (Μύλος η καρδιά μου) και άλλα πολλά

Τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς και σκέφτηκα πως θα άξιζε να παρτάρουμε με μια σειρά από ιταλικά τραγούδια των σίξτις, τραγουδισμένα από τον Σανμαρινέζο Little Tony βασικά, και μεταφερμένα στα ελληνικά με τη φωνή του Τέρη Χρυσού κυρίως. Λέμε για τεράστιες επιτυχίες στην Ιταλία και την Ελλάδα, την ίδια ακριβώς εποχή (από το 1966 έως το 1969-70 χοντρικά), που δεν έχουν χάσει ίχνος από τη ζωντάνια και την αμεσότητά τους σχεδόν 60 χρόνια μετά.

Ο Little Tony (1941-2013), το πραγματικό όνομα του οποίου ήταν Antonio Ciacci, είχε γεννηθεί από σανμαρινέζους γονείς στο Τίβολι, και παρότι θα ζούσε σχεδόν μόνιμα στην Ιταλία, εντούτοις δεν θα έπαιρνε ποτέ την ιταλική υπηκοότητα. Θα παρέμενε πάντοτε Σανμαρινέζος – και μία από τις πιο διάσημες καλλιτεχνικές προσωπικότητες, εννοείται, αυτής της λιλιπούτειας χώρας.
Προερχόμενος από μουσική οικογένεια, ο μικρός Antonio θα έμπλεκε από νωρίς με το τραγούδι, γνωρίζοντας επιτυχία από το ξεκίνημά του σχεδόν. Βασικά, εκείνο που πρέπει να ειπωθεί είναι πως ο Little Tony (το “Little” δανεισμένο από τον Little Richard) ήταν ένας από τους πρώτους ιταλούς ροκεντρολάδες, καθώς το 1957-58 το ροκ εν ρολ δεν είχε ξεφουσκώσει ακόμη και υπήρχε πολύς χώρος (και όχι μόνο στην Ιταλία), για να τον καλύψεις και να ξεκινήσεις τη δική σου πορεία.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, στο ξεκίνημα της διαδρομής του, συμβαίνει κάτι μοναδικό για τον Little Tony. Τον ακούει στο Μιλάνο –μαζί με τα αδέλφια του, που ήταν επίσης μουσικοί– ένας άγγλος ιμπρεσάριος, ο Jack Good, ο οποίος εντυπωσιάζεται από το γκρουπ καλώντας το στο Λονδίνο. Παρότι οι Little Tony and His Brothers είχαν να συναγωνιστούν μεγάλα ονόματα της βρετανικής ροκ εν ρολ σκηνής, σαν τους Cliff Richard, Billy Fury, Marty Wilde, Tommy Steele κ.ά., θα τα πήγαιναν μια χαρά. Θα παρέμεναν, εννοώ, στο Νησί δυο-τρία χρόνια κάνοντας και μια επιτυχία με το “Too good” (των Doc Pomus-Mort Shuman), μπαίνοντας στο βρετανικό Top-50 στις 2 Ιανουαρίου 1960 και φθάνοντας έως τη θέση #13.
Εντάξει, δεν θα μπορούσε να αντέξει επί μακρόν τον βρετανικό συναγωνισμό ο Little Tony, με αποτέλεσμα το 1961 να επιστρέψει στην Ιταλία, κάνοντας, με το που πατάει το πόδι του εκεί, μια τεράστια επιτυχία, καθώς στο φεστιβάλ του Sanremo εκείνης της χρονιάς θα τραγουδούσε το “24 mila baci” (το ίδιο τραγούδι θα το έλεγε και ο Adriano Celentano φυσικά, που ήταν ένας από τους συντελεστές του, μαζί με τον σκηνοθέτη Lucio Fulci κ.ά.) κατακτώντας δεύτερη θέση – και φέρνοντας το ροκ εν ρολ στη σκηνή αυτής της διάσημης διοργάνωσης. Παίζοντας σε δύο ταμπλό, σε μουσική και κινηματογράφο (ως ωραίο παιδί, που «τα έλεγε» κιόλας, θα γυρνούσε καμιά 15αριά ταινίες στα σίξτις), ο Little Tony αναγνωριζόταν χρόνο με το χρόνο όλο και πιο πολύ, για να φθάσει στο peak της διαδρομής του μετά το μέσο των σίξτις. 

Το 1966 ο Little Tony θα έλεγε στο Cantagiro, έναν φημισμένο διαγωνισμό τραγουδιού εκείνων των ετών, το “Riderà”, ένα γαλλικό τραγούδι που είχε πρωτοπεί ο Hervé Vilard ως “Fais la rire” και το οποίο θα έκανε μεγάλη επιτυχία στην Ιταλία. Αυτό το “Fais la rire” θα το έλεγε, τότε, και ο Τέρης Χρυσός στην Ελλάδα, στα γαλλικά – και θα ήταν αυτό το πρώτο κοινό τραγούδι, που θα απέδιδαν οι δυο τους. Να λοιπόν πώς μπαίνει στην ιστορία μας ο έλληνας ερμηνευτής, που ψαχνόταν μέχρι τότε για να βρει το στυλ του. 

Εννοώ πως έως και το 1966 ο Χρυσός έλεγε ελαφρά, γλυκερά και έντεχνα ελαφρά τραγούδια (είχε συνεργαστεί με τους Στέλιο Καζαντζίδη-Μαρινέλλα, Μανώλη Χιώτη, Μίκη Θεοδωράκη, Γιάννη Μαρκόπουλο, Μίμη Πλέσσα, Κώστα Κλάββα κ.ά.), ενώ ήταν σίγουρο πως η φωνή του είχε άλλες ποιότητες, περισσότερο μοντέρνες, περισσότερο σέικ, σόουλ και τ’ ανάλογα. Αυτό θα αποδείκνυε, τέλος πάντων, η ιστορία.

Μια πολύ μεγάλη επιτυχία του Little Tony, στην Ιταλία, ήταν το περίφημο “Cuore matto”, που είχε ακουστεί στο φεστιβάλ του Sanremo το 1967 (το τραγούδι είχε πει εκεί και ο Mario Zelinotti). Το “Cuore matto” μπορεί να κατατάχθηκε δέκατο στη διοργάνωση, αλλά αυτό δεν θα το εμπόδιζε να σπάσει τα ταμεία, πουλώντας, μέσα στο ’67, πάνω από ένα εκατομμύριο δισκάκια. Ένα τέτοιο τραγούδι, λοιπόν, δεν θα μπορούσε να αφήσει ασυγκίνητους τους Έλληνες, με τον Νότη Κύταρη να βάζει ελληνικά λόγια στην ιταλική σύνθεση και ως «Τρέμει η καρδιά μου» [Pan-Vox] να το κάνουν επιτυχία οι Ariones. Μάλιστα, μέσα στο ’67, θα το έλεγαν, στην Ελλάδα, στα ιταλικά και κάποιοι Polizzi Brother’s (τους οποίους οι «Μοντέρνοι Ρυθμοί» τους αναφέρουν ως ιταλική ορχήστρα). Φυσικά, η εκτέλεση του Little Tony είναι και παραμένει ασυναγώνιστη...

Η συνέχεια εδώ...

https://www.lifo.gr/culture/music/little-tony-teris-hrysos-italika-pop-tragoydia-poy-eginan-megales-epityhies-stin

ΜΙΚΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK 686

28/11/2025
Μας έχουν πρήξει ορισμένοι και ορισμένες με τις συναυλίες. Εντάξει καλές είναι και οι συναυλίες, αλλά καλύτερες ήταν κάτι άλλες εποχές, δεκαετίες πριν, όταν κάτι συνέβαινε εκεί, διαφορετικό από το «ήμουν κι εγώ εκεί».
Εμένα με ενοχλεί, ας πούμε, το γεγονός πως κάποιοι υπερεκτιμούν τις συναυλίες, υποτιμώντας ταυτοχρόνως τη δισκογραφία.
Αν είναι δυνατόν να περιμένει κάποιος να μάθει ή να ευχαριστηθεί τον Χατζιδάκι από την Μποφίλιου και τον Χαρούλη (ή όποιον άλλον σημερινό), όταν υπάρχει τζάμπα όλο το έργο του στο YouTube. Τραβάτε ακούστε το «Ματωμένο Γάμο / Παραμύθι Χωρίς Όνομα» και τη «Μυθολογία» με τον Παππά και τον Ρωμανό και παρατάτε με τώρα με τα Μπέρκλι, τους Παρθενώνες και τις Νέες Ζηλανδίες.
Το λέω, γιατί εμείς τα πληρώναμε αυτά τα πράματα, για να τα ευχαριστηθούμε. Έχω καμιά 50αριά δίσκους και CD του Χατζιδάκι και πρέπει να έχω δώσει το λιγότερο 1000 ευρώ (σημερινές τιμές) μέσα στις δεκαετίες, για να μπορέσω να τ’ ακούσω, να τα ευχαριστηθώ και να τα εκτιμήσω. Κι εσείς τα έχετε τζάμπα, μπροστά στα πόδια σας, και μου θέλετε συναυλίες...
Ρε τα έχετε ακούσει αυτά τα έργα; Τα έχετε στη δισκοθήκη σας; Tα ξέρετε απ’ έξω κι ανακατωτά; Έχετε αντιληφθεί τι είχε γράψει τότε ο άνθρωπος;
Άμα θέλετε συναυλίες τραβάτε να ακούσετε τον Αργυρό και τον Οικονομόπουλο. Μια χαρά παιδιά είναι, και ωραία τραγούδια έχουν, και φίνα θα περάσετε. Ο Χατζιδάκις σας μάρανε...

[αυτό το τελευταίο το αφιερώνω στους κουλτουριάρηδες και τις κουλτουριάρες, που είναι στα κάγκελα]

28/11/2025
Όσοι και όσες θα αγοράσουν βιβλία σήμερα (Black Friday), είτε για τους ίδιους-ες είτε για δώρα, να θυμίσω πως υπάρχουν κι αυτά...

27/11/2025
Κι αυτή η τραγουδάρα ρε φίλε από την Ornella...
https://www.youtube.com/watch?v=Zpxa5d-xxOc&list=RDZpxa5d-xxOc&start_radio=1

27/11/2025
Στις 9:45, απόψε, θα μιλήσω εν τάχει για τις «Cult Όψεις του Ελληνικού Κινηματογράφου» [LiFO Books, 2024] στον ραδιοφωνικό ΣΚΑΪ 100.3, στην εκπομπή του Δημήτρη Γιατζόγλου.
Αν και έχει περάσει ένας χρόνος και πλέον από την έκδοση αυτού του βιβλίου, χαίρομαι όταν υπάρχουν άνθρωποι που ανακαλύπτουν τις λίγο παλιότερες ή και τις πολύ παλιότερες δουλειές μου (βιβλία, κείμενα κτλ.). Εγώ, από τη μεριά μου, τίποτα δεν ξεχνώ και είμαι πάντα παρών γι’ αυτά τα θέματα, καθότι όλα είναι «παιδιά μου», όπως λέμε...

[εν τω μεταξύ το βιβλίο πουλιέται σε πολύ ελκυστική τιμή (11,90 ευρώ) στα κεντρικά βιβλιοπωλεία, π.χ. Πολιτεία, Πρωτοπορία, και προτείνω σε όλες και όλους να το αγοράσουν γιατί σε λίγο και αυτό δεν θα βρίσκεται]

27/11/2025
Να διευκρινίσω κάτι σε σχέση μ’ ένα προηγούμενο ποστ στο οποίο πήρα θέση, για το θέμα που προέκυψε αναφορικά με τις συναυλίες με τραγούδια των Θεοδωράκη-Χατζιδάκι, από τους Μποφίλιου-Χαρούλη.
Εμένα δεν με ενδιαφέρει ΚΑΘΟΛΟΥ η νομική διάσταση του θέματος, που είναι, εν τω μεταξύ, και η μόνη που πρακτικά ισχύει.
Η θέση που πήρα έχει να κάνει μόνο με αισθητικά ζητήματα. Είναι προφανές αυτό. Εμένα δεν μου αρέσει ν’ ακούω Χατζιδάκι ούτε από την Μποφίλιου, ούτε από τον Χαρούλη (είναι θέμα γούστου), δεν μου αρέσουν επίσης οι αφίσες της εκδήλωσης κ.λπ. (κι αυτό είναι θέμα γούστου). Όπως έγραψα ακριβώς:
>>Μόνο και μόνο για τις τόσο κακές από αισθητικής πλευράς αφίσες (η μία σαν κακέκτυπο τουριστικής Ελλάδας του ’60 και η άλλη σαν από την παραλιακή της «νύχτας) και με το δίπολο Μίκης-Μάνος σε πρώτο πλάνο (μία εντελώς άστοχη κίνηση και υποτιμητική, κατ’ εμέ, και για τους δύο συνθέτες), κι έχοντας, βεβαίως, κατά νου τα παραπάνω λόγια του (Μάνου) Χατζιδάκι κι εγώ θα τις έκοβα στεγνά τις συναυλίες αν ήμουνα κληρονόμος του...<<
Θα τις έκοβα, φυσικά, αν μπορούσα να τις κόψω. Αν είχα το νομικό δικαίωμα να το κάνω. Είναι προφανές θέλω να πω αυτό. Αν όμως θέλω να τις κόψω, αλλά δεν μπορώ νομικά να το κάνω, τότε πώς θα τις κόψω; Δεν υπάρχει θέλω να πω άλλος τρόπος.
Προσωπικά δεν τα ξέρω –και δεν μ’ ενδιαφέρουν ΚΑΘΟΛΟΥ, ειλικρινά το λέω– τα νομικά επιχειρήματα της κάθε πλευράς. Εγώ μιλάω μόνο με όρους γούστου, αισθητικής και προσωπικών αντιλήψεων επί του αισθητικού δεδομένου. Όλα τα υπόλοιπα είναι δουλειά των δικηγόρων. Δεν είναι δική μου δουλειά.

27/11/2025
Για την Ornella Vanoni, που πέθανε τις προάλλες, δεν πόσταρα κάτι. Πόσταραν άλλοι και είναι το ίδιο, αφού έβαλα λάικ σ' εκείνους. H Vanoni έχει πει μερικά από τα πιο αγαπημένα μου ιταλικά τραγούδια, κι ένα πρώτο είναι το Eternita (των Camaleonti) από το Sanremo του 1970. Κατετάγη μόλις τέταρτο τότε, και όμως ήταν τραγουδάρα - ούτε 100 σημερινά νούμερο 1, αν τα βάλεις μαζί, δεν αγγίζουν το μελωδικό μεγαλείο του. Εν τω μεταξύ εδώ έχουμε κι έναν ορισμό της ποπ ε, με αληθινά έγχορδα κ.λπ.
https://www.youtube.com/watch?v=yeqCUCewJoQ&list=RDyeqCUCewJoQ&start_radio=1

26/11/2025
Έχει διάφορες χρήσεις. Και σε παίρνει ο ύπνος και το χρησιμοποιείς και για τάκο... (Κώστας Μητρόπουλος από παλιά)

26/11/2025
Τα βρήκα σε παλιατζίδικο με 1 ευρώ, πριν από κάτι μέρες (αυτή είναι η μοίρα τέτοιων βιβλίων). Φυσικά αγόρασα μόνο το δεύτερο, λόγω ειδικών ενδιαφερόντων.

26/11/2025
Κι ενώ τους αγνοούν και τους φτύνουν μια ζωή στα "βοθροκάναλα της διαπλοκής", βγαίνοντας μόνο σε κάτι περιθωριακά μίντια που τα βλέπουν τρεις κι ο κούκος, τώρα τους έχουν πρώτο τραπέζι πίστα, μόνο και μόνο για να βρίζουν τον Τσίπρα. Η ντροπή δεν είναι στα "βοθροκάναλα", είναι σ’ αυτούς που πιάνουν στασίδι στα πάνελ, από τα χαράματα, που γλείφουν εκεί όπου τους έφτυναν, για 10 λεπτά δημοσιότητας, γνωρίζοντας πως αμέσως μετά θα τους ξαναπετάξουν στα σκουπίδια.
[μάλλον έχει δίκιο ο Τσίπρας που τους βρίζει, για άλλους λόγους βέβαια εκείνος]

ΜΙΚΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK 668

13/9/2025
Κάποιες δεκάδες ξένα ροκ γκρουπ και καλλιτέχνες εμφανίστηκαν στην Ελλάδα επί δικτατορίας. Και αφήνουμε τους αδαείς να νομίζουν πως μετά από τους Rolling Stones, στις 17 Απριλίου 1967, έπρεπε να περάσουν 13 χρόνια για να συμβεί ξανά ξένη συναυλία στη χώρα.
Εδώ τέσσερα πολύ δυνατά ιταλικά progressive σχήματα (Pholas Dactylus, Latte e Miele, Dalton, La Famiglia Degli Ortega), που έπαιξαν στην Ελλάδα το 1973.

Λεπτομέρειες θα διαβάσεις στο «Ροκ, Ελληνικό Ροκ, Κοινωνία & Πολιτική στη Μακρά Δεκαετία του ’60 (μία αντι-ανάγνωση)» [Όγδοο, 2025], που τώρα κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία.

12/9/2025
Σουπεράκια σε βιβλία έχετε δει πολλά; (Tο υπογραμμίζω με άσπρο - κλικ στη φωτογραφία). Και να φανταστείς πως τότε που βγήκε το μπουρδέλο (1980) δεν ζούσε στην Ελλάδα, κι ούτε είχε την καλύτερη γνώμη για τους Έλληνες (πλην εξαιρέσεων βέβαια). Ούτε για το ΚΚΕ, την αριστερά κ.λπ.

[το δείχνω και σε σχέση με το πιο προηγούμενο ποστ]

12/9/2025
Όταν αυτά τα περί «πολέμου» τα έλεγε ο πρωθυπουργός μας στο Bloomberg τo 2022 τον κοροϊδεύατε ε; Πόσο μπροστά ήτανε το άτομο ρε φίλε...
[«Τα Καθάρματα», με τον διεθνή πρωτοπαλαιστή Απόστολο Σουγκλάκο]

12/9/2025

Όταν δολοφόνησαν τον Λαμπράκη, ασχολήθηκαν καθόλου οι Αμερικλάνοι; Που ήταν και ηθικοί αυτουργοί δηλαδή. Γιατί ν’ ασχοληθώ εγώ μαζί τους; Ας βγάλουν τα μάτια τους... Αν εξαιρέσεις τη μουσική, το ροκ βασικά, και κάποια πράματα από την υπόλοιπη κουλτούρα (κάποιες ταινίες, κάποια βιβλία), κυρίως παλιότερα, τους έχω χεσμένους...
>>Εμείς, με την πληροφοριακή μόλυνση που κυριαρχεί, ξέρουμε ποιος βλάχος σκότωσε την χοντρή 100 κιλών γυναίκα του σε κάποιο χωριό της Αλαμπάμα και πότε θα γίνει δικαστήριο κι εκείνοι δεν ξέρουν καν αν υπάρχουμε σαν χώρα! Ένας λοιπόν τρόπος είναι να τους αγνοούμε, για να έχουμε και λίγη αξιοπρέπεια.<<
[Πάνος Κουτρουμπούσης]

12/9/2025
The Fox: As she walks away
https://www.youtube.com/watch?v=qDVAFql8BsM

ΜΙΚΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK 648

3/7/2025
Το βιβλίο αυτό το σχεδίαζα στο μυαλό μου και το έγραφα σταδιακά τα τελευταία 25 χρόνια. Πρακτικά, λίγο μετά από το «Ραντεβού στο Κύτταρο».

Αφού είχα ξεμπερδέψει με τη δισκογραφία του ελληνικού ποπ-ροκ εκείνο που μ’ ενδιέφερε, από ’κει και πέρα, ήταν να δω πίσω από τους δίσκους τι ακριβώς συνέβαινε. Να ψάξω το κοινωνικοπολιτικό background εντός του οποίου θα αποτυπωνόταν η μοντέρνα μουσική έκφραση στη χώρα μας.
Στα 80+1 υποκεφάλαια του νέου βιβλίου μου, και μέσα από καμιά 500αριά πυκνογραμμένες σελίδες, ξεψαχνίζονται λοιπόν αυτά τα «πιο μέσα» ζητήματα, τα πιο απαιτητικά και τα πιο... επικίνδυνα. Θα έχουμε να πούμε πολλά στην πορεία...
[το βιβλίο, που υπάρχει ήδη σε κεντρικά βιβλιοπωλεία της Αθήνας, το παραγγέλνεις και από το λινκ του όγδοου]
https://ogdooshop.gr/%CE%92%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1/rok-elliniko-rok-koinonia-politiki-makra-dekaetia-60-anti-anagnosi?fbclid=IwY2xjawLTWBdleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFFZnFMWndlMDY2OU1CY2RBAR4vpUxAsCsI7m4IyB_BjeyKHtRLksW_odl_SVN32EsjaXQxoCStACgdK7RbXg_aem_-tdjrMGyEcO6GE1ZmBEecw

2/7/2025
"Ροκ, ελληνικό ροκ, κοινωνία & πολιτική στη μακρά δεκαετία του '60 (μία αντι-ανάγνωση)" [Όγδοο, 2025]. Από σήμερα στα e-shops, στο Public του Συντάγματος και από αύριο-μεθαύριο σε όλα τα κεντρικά βιβλιοπωλεία.

2/7/2025
Καλά, εκείνοι ψήφισαν ΝΔ, επειδή πήραν τις επιδοτήσεις από τον οπεκεπέ, όλοι οι άλλοι που ψηφίσαμε (γέλιο), χωρίς να πάρουμε μία, τι ήμασταν? Ιδεολόγοι ή μ@λάκες?
[συνείδησή μου]

1/7/2025
Όλες αυτές οι μελωδίες έχουν ξεκινήσει από την Περσία (τη μήτρα της μουσικής), μετά περάσανε στην Ανατολία και μετά φτάσανε μέχρι και στα αυτιά των Γραικών, που τα βρίσκουν όλα έτοιμα και το παίζουν πονηροί... Ρασίν...
https://www.youtube.com/watch?v=diXuUXy7TUc&list=RDdiXuUXy7TUc&start_radio=1

1/7/2025
>>Σύμφωνα με εκτενές ρεπορτάζ της «Libya Review», ο Σίσι δεσμεύτηκε να στηρίξει όλες τις πρωτοβουλίες που αφορούν την υπεράσπιση της κυριαρχίας της Λιβύης και έδωσε έμφαση στη «σημασία ενός διαλόγου χωρίς αποκλεισμούς, ανάμεσα σε όλα τα λιβυκά κόμματα, για τη χάραξη ενός πολιτικού οδικού χάρτη που θα διευκολύνει την ταυτόχρονη διενέργεια προεδρικών και βουλευτικών εκλογών».<<
Ο Χαφτάρ είναι ενεργούμενο και του Σίσι (εκτός του Ερντογάν) και ότι μας «πουλάει» (ο Σίσι) για δεύτερη φορά, μετά το Σινά, είναι κάτι που περνάει απαρατήρητο.
Γενικώς, έχουμε καταφέρει να τρώμε κλωτσιές απ΄όλους τους Άραβες. είτε τους... ανοιξιάτικους είτε τους φθινοπωρινούς, κι αυτό όπως και να το κάνουμε είναι ένα ακόμη μητσοτακικό κατόρθωμα.

1/7/2025
Μου φαίνεται πως ο Βασίλης ταιριάζει περισσότερο με τον ΛΕΞ, παρά η Χαρά... Τέσσερα στάδια θα γέμιζαν...
https://www.youtube.com/watch?v=gBmmBkl_QIg&list=RDgBmmBkl_QIg&start_radio=1

30/6/2025
Κάτι για τον Κώστα Μοναχό που πέθανε χθες και που εμείς οι πιο παλιοί τον ξέρουμε από το... μοτσαρτικό «Έτσι κάνουν όλες» (Cosi fan tutte) και όχι από το «Θα με θυμηθείς μωρό μου».
Ο άνθρωπος δεν ήταν σκυλάς, τουλάχιστον από τα έιτις και μετά. Ένας λαϊκός τραγουδιστής ήταν, που δούλευε σε καλά μαγαζιά, ενώ εγώ θα τον χαρακτήριζα ακόμη και της... ΠΑΣΟΚαρίας, καθώς τον θυμάμαι από συνεστιάσεις της εποχής με κλαδικάριους και τα λοιπά.
Τέλος πάντων. Δείτε αυτό το κλιπ από το σημείο που έχω επιλέξει και μέχρι το τέλος, για να διαπιστώσετε τι σημαίνει αληθινή ελληνική... ψυχεδέλεια. Φοβερή τραγουδίστρια η γυναίκα του Μαρία Ρούσσου... (αν υπάρχει χρόνος βλέπεις και το κλιπ στα σχόλια).
https://www.youtube.com/watch?v=-8tuiE_aA0k&list=RD-8tuiE_aA0k&t=274s

30/6/2025
Πολλοί επενδύουν στο σκάνδαλο οπεκεπέ για να πέσει ο μητσοτάκης. Αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει όμως ούτε τώρα – αφού δεν συνέβη με νοβάρτις, υποκλοπές, τέμπη κ.λπ. Αν η λεγόμενη αριστερά δεν βρει κάποιον που να μπορεί απευθυνθεί στον κόσμο (ο τσίπρας το πιο πιθανό είναι να δημιουργήσει συσπείρωση στους φιλελέδες και τους κεντροδεξιούς, ακόμη κι αν καταφέρει να πάρει 20 ή και 25% – οι άλλοι θα πάρουν 35) και αν δεν βρεθεί, επιπλέον, μια πολιτική πλατφόρμα, που να πατήσει πάνω στα εθνικά ζητήματα, που πάνε κατά διαόλου (μέχρι και η διχοτομημένη Λιβύη μας κάνει τερτίπια, με ξένες πλάτες φυσικά), ξαναβλέποντας τα θέματα με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, φυσικά με την Τουρκία, και βεβαίως με τη Ρωσία (μια αναγνώριση της Κριμαίας ας πούμε, που την έχει αναγνωρίσει πρακτικά μέχρι και ο Τραμπ, θα δρούσε προς τη θετική κατεύθυνση, ως μια κίνηση καλής θέλησης), αν δεν ποντάρει, τέλος πάντων, η όποια αριστερά ή η όποια λεγόμενη αριστερά πάνω στην νέα διαμορφωμένη γεωπολιτική, μετά από τους πολέμους (που αποτελούν ήττες για τη Δύση), το παιχνίδι θα είναι και πάλι χαμένο. Θα πάει για τρίτη τετραετία ο μητσωτός κι εμείς θα καθόμαστε να μετράμε σκάνδαλα.

30/6/2025
Η μουσική δεν είναι μόνο κοινωνικό περιεχόμενο, είναι και φαν. Και αυτό πολλοί το ξεχνούν. Βασικά γιατί είναι ανίκανοι να γράψουν κάτι με πηγαίο γούστο. Κατά τα λοιπά... έξω οι βάσεις του θανάτου. Σ' αυτά δεν θα τα χαλάσουμε...
https://www.youtube.com/watch?v=g5prM4JFmcg&list=RDg5prM4JFmcg&start_radio=1

28/6/2025
Δεν ξέρω αν υπάρχει πλέον λόγος να το κρύβω από τη στιγμή που όλα τα στοιχεία του νέου βιβλίου μου "Ροκ, ελληνικό ροκ, κοινωνία & πολιτική στη μακρά δεκαετία του ’60 / μία αντι-ανάγνωση" [Όγδοο, 2025] έχουν ανεβεί σε βάσεις δεδομένων, όπως στο bookpoint για παράδειγμα.
[από βδομάδα και στα βιβλιοπωλεία]

28/6/2025
Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται... (αλώθηκε το σύστημα από τα μέσα)

28/6/2025
"Γεια σου Αντριάνο, θα σε θυμούνται ανά τους αιώνες όπως τον Αχιλλέα, τον Έκτορα και τον Οδυσσέα"...
[ζει και βασιλεύει ο άνθρωπος - μην παρεξηγηθεί το ποστ]
https://www.youtube.com/watch?v=4eAnKy9SsJo&list=RD4eAnKy9SsJo&start_radio=1

28/6/2025
Πρόβατα στο Κολωνάκι... [προ ΟΠΕΚΕΠΕ]

27/6/2025
Στις πρώτες τετραετίες κανονίζονται τα σούξου μούξου του, στις δεύτερες ράβουν τσέπες και βγαίνουν τα κουταλοπίρουνα. Δες το και ιστορικά...

26/6/2025
Ελευθεριακός δεν υπήρξα ποτέ, αλλά βιβλία του Ελεύθερου Τύπου (RIP Γιώργο Γαρμπή) έχω πολλά στη βιβλιοθήκη μου. Για κάποια δε εξ αυτών έχω κάνει και κείμενα. 

Το βιβλίο του Πέτρου Κροπότκιν «Προς τους νέους» (δες φωτό στα σχόλια) είναι ένα από τα 4-5 πρώτα, που τύπωσε ο Γαρμπής το 1975. Εγώ, έτυχε να το διαβάσω 10 χρόνια αργότερα, όταν σπούδαζα μηχανικός. Δεν λέω πως τελικά δεν δούλεψα ως μηχανικός επειδή διάβασα αυτά που έγραφε ο Κροπότκιν «προς τους μηχανικούς», αλλά τέλος πάντων, 40 χρόνια μετά, τα θυμάμαι ακόμη...

ΜΙΚΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK 642

22/5/2025 

Για τη νύχτα με το τρίκυκλο, σαν σήμερα το '63...
-------------------
Η αγκίδα

Το βράδυ που σκότωσαν τον Λαμπράκη,
γυρνούσα από ένα ραντεβού.
«Τι έγινε;» ρώτησε κάποιος στο λεωφορείο.
Κανείς δεν ήξερε. Είδαμε χωροφύλακες
μα δε διακρίναμε τίποτε άλλο.

Πέρασαν τρία χρόνια. Ξανακύλησα
στην ίδια αδιαφορία για τα πολιτικά.
Όμως το βράδυ εκείνο με ενοχλεί
σα μια ανεπαίσθητη αγκίδα που δε βγαίνει:
άλλοι να πέφτουν χτυπημένοι για ιδανικά,
άλλοι να οργιάζουν με τα τρίκυκλα,
κι εγώ ανέμελος να τρέχω σε τσαΐρια.

[Nτίνος Χριστιανόπουλος] 

22/5/2025

"Αδιέξοδος" (1970) του Όμηρου Ευστρατιάδη, με την Μπέττυ Αρβανίτη και τον Udo Kier στις "Cult Όψεις του Ελληνικού Κινηματογράφου" [LiFO Books, 2024]

21/5/2025
حبيبي
بالسلام بالسلام حطيت ورود الحب ادّامك
بالسلام بالسلام مسحت بحور الدم علشانك
سيب الغضب
سيب الالم
سيب السلاح
سيب السلاح وتعال
تعال نعيش
تعال نعيش يا حبيبي
ويكون غطانا سلام
عايزاك تغني يا عيني
ويكون غناك بالسلام
سمع العالم يا قلبي وقول
سيبوا الغضب
سيبوا الالم
سيبوا السلاح
وتعالوا نعيش
تعالوا نعيش في سلام

Δηλαδή
habibi bialsalam bialsalam hatayat wurud alhubi addamk bialsalam bialsalam musihat bihur aldam ealshank sib alghadab sib alalam syb alsilah sib alsilah wataeal taeal naeish taeal naeish ya habibi wayakun ghatana salam eayzak tughaniy ya eayni wayakun ghinak bialsalam samie alealam ya qalbi waqawl sybwa alghadab sybwa alalam sybu alsilah wataealawa naeish taealawa naeish fi salam

Δηλαδή

αγαπητέ μου
ειρήνη, ειρήνη
έβαλα τα τριαντάφυλλα της αγάπης μπροστά σου
ειρήνη, ειρήνη
σκούπισα τις θάλασσες του αίματος για σένα
άφησε το θυμό
άσε τον πόνο
άφησε το όπλο
άσε κάτω το όπλο σου κι έλα εδώ
έλα, ας ζήσουμε
έλα, ας ζήσουμε, αγαπητέ μου
και η ειρήνη ας είναι πάνω μας
θέλω να τραγουδήσεις, αγαπητέ μου
είθε ο πλούτος σου να είναι εν ειρήνη
άκου τον κόσμο, καρδιά μου, και πες
άσε το θυμό
άσε τον πόνο
άσε τα όπλα
έλα, ας ζήσουμε
ας ζήσουμε ειρηνικά

(Ιούλης, Αύγουστος, Μαύρος Σεπτέμβρης / Area) 

https://www.youtube.com/watch?v=P3ets17v8mQ

21/5/2025
Μπορεί στην αρχή της δεκαετίας του ’70 να υπήρχε χούντα στην Ελλάδα, αλλά τα περιοδικά δεν κώλωναν να δημοσιεύουν τέτοιες φωτογραφίες. Η Λεϊλά Χαλέντ είναι η κυρία που βλέπετε, η ηγερία της παλαιστινιακής αντίστασης εκείνα τα χρόνια και «μανούλα» στις αεροπειρατείες (προσέξτε και το δαχτυλίδι με τη σφαίρα). 

Μέχρι και ο Julian Cope με τους Teardrop Explodes είχε γράψει τραγουδάρα για χάρη της (άκου στα σχόλια), ενώ το 2016 σε μια επίσκεψή της στην Ελλάδα είχε φωτογραφηθεί και με τον Μανώλη Γλέζο (δες στα σχόλια).

20/5/2025
Πρωτοπόροι και στο ραπάρισμα. Τεράστιοι May Blitz... (1971). Εντάξει το δεύτερο μισό είναι σόλο ντραμς, αλλά το έβαλα για το πρώτο μισό...
https://www.youtube.com/watch?v=sblp7EvqPxM

20/5/2025
Ευχαριστώ την ΕΡΤ για την... γκρίζα διαφήμιση (γέλιο) του «Ραντεβού στο Κύτταρο» [Όγδοο, 2024] στο βιβλιοπωλείο του Πατάκη. Δύο μείνανε. Πηγαίνετε πάρτε τα...

[φυσικά και βλέπω Σώτη –γι’ αυτό και το τσίμπησα– όπως βλέπω και δεκάδες άλλα]

19/5/2025
Α ρε Φώσκολε, τι έχεις ακούσει κι εσύ ρε μαύρε... Μία από τις καλύτερες σκηνές του. Και τι κρίμα... δεν ζει κανείς πια. Ούτε η Τζένη, ούτε η Νόνικα, ούτε η Χρονοπούλου, ούτε ο Καζάκος, ούτε ο Γαλανός...
https://www.youtube.com/watch?v=OwNnfaSqMwU

19/5/2025
Πανικός, Τσιώλης '69. Μάλλον η καλύτερη παρουσία του Γαλανού στο σινεμά. Θα τον θυμόμαστε...
[πρόσφατα είχα γράψει και για το Ερωτισμός και Πάθος, δες στα σχόλια]

19/5/2025
Κώστας Σφήκας "Μοντέλο" (1974), στις "Cult Όψεις του Ελληνικού Κινηματογράφου" [LiFO Books, 2024]

18/5/2025
Και η Γκιζέλα Ντάλι με την παράδοση ήτανε, αλλά δεν είχανε βγει ούτε ο Παπαληγούρας, ούτε ο Αβέρωφ-Τοσίτσας για να κάνουνε σπέκουλα, σαν κάτι σημερινά πολιτικά γαϊδούρια...

18/5/2025
Και κάτι ακόμη για τη σχέση με την παράδοση. Είναι σωστό το να ξέρεις, να μελετάς και να επηρεάζεσαι από την παράδοσή σου, αλλά ταυτόχρονα θα πρέπει να βρίσκεις τρόπους να την αναιρείς. Να εντοπίζεις δηλαδή τα κρίσιμα σημεία, που όταν τα ξεπερνάς τότε η παράδοση γίνεται τροχοπέδη, ανασταλτικός παράγοντας, φορμόλη και συντήρηση.
Στο ελληνικό τραγούδι αυτό το πράγμα το έκανε σαφές ο ευφυής Σαββόπουλος το 1972 με τη «Μαύρη Θάλασσα», πράττοντας το ανεπανάληπτο – να πατάει ναι μεν πάνω στο θρακιώτικο «Δω στα λιανοχορταρούδια», αλλά ταυτοχρόνως να τραγουδά λόγια κόντρα στην παράδοση!
«Να πούμε λόγια άγρια, παράξενα κι ατόφια / σάβανα και χώματα στη μούρη της τη ψόφια / η φωνή της αντηχεί σαν τουμπανιασμένο πτώμα / μέσα στο δικό μου στόμα». Και πιο κάτω: «Φταίνε τα τραγούδια του, φταίει κι ο λυράρης / μα φταίει και ο ίδιος του ο λαός, γιατί είναι μαραζιάρης».
Δηλαδή, εντάξει με την παράδοση, αλλά η φωνή της αντηχεί πια σαν «τουμπανιασμένο πτώμα». Φταίνε τα τραγούδια της γι’ αυτό, αλλά φταίει και ο λυράρης (δηλαδή η πολιτική εξουσία), όπως φταίει και ο ίδιος ο λαός, γιατί είναι μεμψίμοιρος και κλαψιάρης.
Ο Σαββόπουλος μπορεί να είχε αγαπήσει την παράδοση («όπου σ’ αγάπησα πολύ κι απόμεινα μονάχος»), αλλά εκείνη δείχνει, πλέον, μικρή απέναντί του, μίζερη και φοβισμένη. Η πηγή είναι «θολή και μολυσμένη», και κλειστή («μαύρη θάλασσα κλειστή»), τη στιγμή όπου ο ίδιος θέλει να χαρίσει την ψυχή του, σε όποιον περισσότερο την θέλει («και ψυχή μου χαρισμένη σ’ όποιον πιο πολύ σε θέλει»).
Αυτά τα μπρος-πίσω, αυτή η σχέση αγάπης-μίσους με την παράδοση είναι που πάει τα πράγματα μπροστά, που ανοίγει ξέφωτα...

18/5/2025
>>Η Κλαυδία απέδειξε, κερδίζοντας κοινό και επιτροπές, ότι η καλή μουσική και η ελληνική παράδοση έχουν τη δύναμη να ενώνουν τους λαούς, χωρίς εκπτώσεις, εύκολους εντυπωσιασμούς και κλισέ.<<
Mητσοτάκουλα, άμα μείνεις άνεργος σε προσλαμβάνω στο δισκορυχείον να γράφεις reviews... Γιατί αυτά που λες για την Κλαυδία δεν τα είπες πέρσι για τη Σάττι? Κι εκείνης το τραγούδι γεμάτο παράδοση ήταν, αλλά τώρα με τον Τράμπα βρήκες έδαφος για να ξαναπουλήσεις ψευτο-πατριωτισμό και εθνικίλα στα πρόβατα...

18/5/2025
Κάτι ψιλοπιάνω κι από γιουροβίζιον στο άλλο δωμάτιο, αλλά προτιμώ τις ασήκωτες ψυχεδέλειες...
https://www.youtube.com/watch?v=8FUL3R3dYKg

16/5/2025
Ιούλης 1972. Οι Shocking Blue έρχονται να εμφανισθούν στην 5η Ολυμπιάδα Τραγουδιού. Θα αποθεωθούν στο φισκαρισμένο Καλλιμάρμαρο, αλλά θα βολτάρουν και στην Ακρόπολη για τη διαφημιστική ταινία τους. Τρομερή Mariska Veres... Και όλο το σκηνικό φυσικά...
https://www.youtube.com/watch?v=fPiVssSUGKc

ΜΙΚΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK 636

17/4/2025 

Θέλετε ένα τραγούδι για τη μέρα αυτή – ε αυτό είναι, δεν υπάρχει άλλο. Και δεν είναι ένα όποιο κι όποιο τραγούδι, είναι το κορυφαίο τραγούδι, του κορυφαίου ιταλού τροβαδούρου, από τον κορυφαίο δίσκο του. 
Όταν βγήκε το “La Buona Novella” το 1970, του την πέσανε όλοι του Fabrizio De André ότι κάνει τάχα ένα δίσκο με θρησκευτικό περιεχόμενο, και φαινομενικά αντιδραστικό, σε μια εποχή, λίγο μετά τον Μάη του ’68, έκρηξης των πολιτικών παθών στην Ιταλία, με τους φασίστες να τρομοκρατούν κτλ. Ο μεγάλος καλλιτέχνης, όμως, δεν καταλαβαίνει από τέτοια. Ξέρει να πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα και να περνάει τα μηνύματά του με τον τρόπο που εκείνος ξέρει.
Στο «Δρόμο του Σταυρού» ο De André περιγράφει τις αντιδράσεις όσων παρακολουθούν τον Χριστό, καθώς μεταφέρει τον Σταυρό προς τον Γολγοθά.
Ανάμεσα είναι οι πατέρες των παιδιών που σκότωσε ο Ηρώδης, που τον κοροϊδεύουν, λέγοντάς του πώς θα προτιμούσαν να τον είχαν σκοτώσει οι ίδιοι. Είναι οι Απόστολοι, που τον ακολουθούν σιωπηλά, τρομοκρατημένοι πως θα έχουν τη δική του μοίρα. Είναι ο κλήρος και οι άρχοντες που τον καταδίκασαν, σταυρώνοντάς τον, σίγουροι πλέον πως είναι όντως άνθρωπος. Είναι οι δύο ληστές, που νοιώθουν κάτι σαν τιμή το να βρίσκονται ένθεν κι ένθεν του Χριστού και τέλος είναι οι μητέρες των τριών καταδικασμένων, οι μόνες που έσκυψαν κάτω από τους σταυρούς, για να κλάψουν...

Συγκλονιστικό τραγούδι - τεράστιος τραγουδοποιός.

17/4/2025

Οι φίλοι του ελληνικού ροκ θα βρούνε πολλά στοιχεία γι’ αυτό (όπως ας πούμε για τον Γιώργο Ρωμανό) στις "Cult Όψεις του Ελληνικού Κινηματογράφου" [LiFO Books, 2024]. Ένα βιβλίο, στο οποίο δεν διαβάζεις μόνο για σινεμά...

17/4/2025
Το ότι κάποτε κατάφερα και επικοινώνησα με τον Davy Graham είναι ένα από τα πολύ λίγα πράγματα, για τα οποία καυχιέμαι και το λέω στη μουσικο-γραφική διαδρομή μου...
https://www.youtube.com/watch?v=Cbvx6PGZvvg

16/4/2025
>>Η ανάρτηση του Μ. Χρυσοχοΐδη «Καλησπέρα, Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση σε όλες και όλους. Επανέρχομαι σήμερα στο θέμα των Εξαρχείων, γιατί η κριτική είναι καλοδεχούμενη, αλλά πρέπει να βασίζεται σε στοιχεία<<
Αγράμματος. Πρώτα λένε Καλή Ανάσταση και μετά Καλό Πάσχα. Τα υπόλοιπα ασ' τα, είναι για την... ομάδα αλήθειας.

16/4/2025
Ορισμένοι νομίζουν ότι το να κάνουν μουσικές εκπομπές, στο ραδιόφωνο ή την τηλεόραση, είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Υπάρχει αυτή η αντίληψη δυστυχώς στην... κενωνία. Έτσι, τους βλέπεις να μεταπηδούν με ευκολία και με άνεση από τις ό,τι να ’ναι εκπομπές πολιτικού σχολιασμού ή κουτσομπολιού, στις οποίες καταγίνονται, στις μουσικές εκπομπές, παίζοντάς το γνώστες και ειδικοί. Είναι να σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι.
Τη μουσική τη θεωρούν χωράφι τους. Θεωρούν δηλαδή ότι με πασαλείμματα μπορούν να βγουν ασπροπρόσωποι ή και κάτι παραπάνω. Κούνια που τους κούναγε... Για τη μαγειρική, όμως, δεν έχουν την ίδια γνώμη. Δεν θα πηγαίνανε, δηλαδή, να ξεφτιλιστούν σε μια εκπομπή που μαγειρεύουνε, γιατί αυτό το θεωρούν τέχνη, δύσκολο... ξέρω ’γω τι το θεωρούν... και πιστεύουν πως δεν θα τα κατάφερναν. Κι ενώ εκεί, μπροστά από ένα τηγάνι ή μια κατσαρόλα, δεν τολμάνε να κάνουνε τους πονηρούς... τσουπ... τους βλέπεις να είναι έτοιμοι από καιρό, και θαρραλέοι, δηλαδή θρασύτατοι, λέγοντας το «ναι» και αναλαμβάνοντας μουσικά προγράμματα.
Κάποιος Κουβαράς, που λέει και ειδήσεις νομίζω στην ΕΡΤ(?) (ούτε ξέρω) το παίζει τώρα – μουσικο-εκπομπάκιας. Είδα στο YouTube, τις προάλλες, μια εκπομπή του με την Ελπίδα, την παλιά ποπ τραγουδίστρια, και έφριξα. Ο άνθρωπος είναι παντελώς άσχετος.
Κάποια στιγμή λέει στην Ελπίδα... ο κόσμος ο πολύς γιατί σε θυμάται; Για τη Γιουροβίζιον. Για να του απαντήσει η Ελπίδα... ΚΑΙ για τη Γιουροβίζιον, έχω πει ωραία τραγούδια και πριν.
Μάθανε τώρα όλοι οι αγράμματοι τη Γιουροβίζιον. Μάγκες μου κανείς δεν ασχολιόταν στην Ελλάδα με τη Γιουροβίζιον στις δεκαετίες του ’50, του ’60, του ’70 και του ’80. Λίγο με το «Μάθημα σολφέζ» είχε γίνει τότε ένας ντόρος, ότι μας είχαν αδικήσει και τέτοια... και τέρμα. Απαξιωμένα ήταν όλα αυτά – και από μια μεριά καλώς. Σιγά τώρα... Μετά το ’90, μετά την πτώση του «υπαρκτού» και την εμφάνιση της ιδιωτικής τηλεόρασης, όλα αυτά απέκτησαν μια αίγλη. Το ξαναλέω, κανένας δεν ασχολιόταν στην Ελλάδα, για τέσσερις δεκαετίες, με τη Γιουροβίζιον. Και είναι ντροπή να λες σε μια τραγουδίστρια σαν την Ελπίδα πως την ξέρουν οι πολλοί από ’κει.
Ή πρέπει να γεννήθηκες το 2002, για να το πεις αυτό, ή πρέπει να ’σαι άσχετος, όπως ο Κουβαράς, που όταν η Ελπίδα κόλλησε και δεν θυμόταν σε ποια ταινία με τη Φόνσου είχε πει τραγούδια του Γεράσιμου Λαβράνου... δεν πετάχτηκε να της πει... α, για το «Κορίτσι και το Άλογο» λες. Ή όταν η Ελπίδα του είπε πως δεν έλεγε διασκευές, πάλι δεν βγήκε να της πει... και το «Μη θυμώνεις μη» τι ήτανε; Δεν ήτανε το χαζοτράγουδο “Song for everybody” των New Inspiration, το οποίο είχες απογειώσει με τη φωνάρα σου; Μέχρι και Μορικόνε είχε τραγουδήσει στα ελληνικά η Ελπίδα και άλλα διάφορα ξένα βεβαίως.
Για δε τις τραγουδάρες της σαν τις «Ξυπνητήρι», «Στάξε μέλι στην καρδιά», «Είναι κρίμα και λυπάμαι», «Κοίτα το φως» και μερικές ακόμη, που αποτελούν και τον διαχρονικό αφρό της ελληνικής ποπ, ο Κουβαράς δεν ήξερε που παν τα τέσσερα, καθώς τον άκουγες να λέει κάθε λίγο και λιγάκι... και τώρα τι τραγούδι να βάλουμε;… και έβαζε κάτι αδιάφορα τσιφτετέλια, που είχε πει η Ελπίδα στα 90s… Γ@μησέ τα...

15/4/2025
Δυνατή τζαζ τραγουδίστρια, που πέθανε νέα, στα 30 της, το 1982. Νορβηγίδα βουλγαρικής καταγωγής. Εδώ τραγουδάει blues και την συνοδεύουν, παιδιά ακόμη, οι Jon Balke πιάνο, Jon Eberson κιθάρες, Arild Andersen μπάσο και Espen Rud ντραμς. Μεγάλη μπάντα...
https://www.youtube.com/watch?v=NwJyuuM_IjU

15/4/2025
Εποχές Μπάλκου...

15/4/2025
Αυτές τις μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από την κυκλοφορία της δεύτερης αναθεωρημένης έκδοσης του «Ραντεβού στο Κύτταρο» [Όγδοο, 2024]. Το βιβλίο είναι σχεδόν εξαντλημένο στην πηγή, ενώ όσα αντίτυπα είναι διαθέσιμα είναι βασικά αυτά που έχουν τα βιβλιοπωλεία. Δεν πιστεύω να υπάρχουν φαν του ελληνικού ροκ, που να μην έχουν αγοράσει ακόμη το βιβλίο, και αν τυχόν υπάρχουν ας σπεύσουν πριν εξαντληθεί εντελώς και ανεβεί η τιμή του στις δευτερογενείς αγορές (γιατί αυτό συμβαίνει, συνήθως).

Στον κατάλογο με τα ευπώλητα της Πολιτείας των τελευταίων 12 μηνών το «Ραντεβού...» βρίσκεται στη θέση 7, μεταξύ όλων των βιβλίων Τέχνης και στη θέση 2 στα μουσικά βιβλία, πίσω μόνο από τα «Σχόλια του Τρίτου» του Μάνου Χατζιδάκι. Η πορεία του, θέλω να πω, υπήρξε άκρως επιτυχημένη, και αυτό οφείλεται σε εσάς.

14/4/2025
Παναγιώτης Σούτσος, σχεδόν 200 χρόνια πριν...

14/4/2025
Γενικέ γραμματέα, με πιο μεγάλα γράμματα το όνομά σου από του Μίκη και των τραγουδιστών; Δεν θα έρθει για σένα ο κόσμος, ούτε θα πας να μιλήσεις στην κεντρική επιτροπή του κόμματος. Τον Θεοδωράκη θα πας να τιμήσεις...

14/4/2025
Έξι μήνες στα βιβλιοπωλεία συμπληρώνουν αυτές τις μέρες οι “Cult Όψεις του Ελληνικού Κινηματογράφου” [LiFO Books, 2024]. Στον κατάλογο με τα ευπώλητα της Πολιτείας, το βιβλίο βρίσκεται στην 5η θέση, στο εξάμηνο, ανάμεσα σε όλα τα βιβλία Τέχνης (μουσικής, ζωγραφικής, θεάτρου κ.λπ.), και στην 2η στα κινηματογραφικά (πίσω από το τελευταίο βιβλίο του David Lynch).
Νομίζω, πως και τα δύο νούμερα είναι πάρα πολύ καλά.

12/4/2025
Δεν χρειάζονται σχόλια. Δραμαμίνες μόνον αν ζαλιστείς και gps άμα χαθείς...
https://www.youtube.com/watch?v=fRo01qT_RDg

11/4/2025
"Αναζήτησις..." (1972) του Ερρίκου Ανδρέου, με τον Άγγελο Αντωνόπουλο, την Έλενα Ναθαναήλ και το σάουντρακ του Γιάννη Σπανού στις "Cult Όψεις του Ελληνικού Κινηματογράφου" [LiFO Books, 2024]

10/4/2025

Οι Osiris, με τον Τάκη Αντωνιάδη, στο φοβερό τραγούδι του Nτίνου Φίκαρη και του Νίκου Ζήση, που είχαν πει οι Rare Earth. Κρίμα αυτό το γκρουπ (οι Osiris εννοώ) να μη βγάλει ένα μεγάλο δίσκο, έστω και με διασκευές...
https://www.youtube.com/watch?v=8dqvRqlUwIU