Πέντε χρόνια μετά από το “Roots” οι Mordana
επανέρχονται μ’ ένα νέο CD,
που αποκαλείται “Echoes of Pomegranate”
[Private Pressing, 2026]. Για το ελληνικό σχήμα έχω γράψει και στο παρελθόν (με
αφορμή το “Roots”) και
επανέρχομαι τώρα, για να τονίσω, κατά πρώτον, πως ο χώρος της παράδοσης
αποτελεί τη βασική πηγή έμπνευσης των Mordana, και κατά δεύτερον πως αυτή ακριβώς η χρήση της ευρύτερης
παραδοσιακότητας συμβαίνει μ’ έναν τρόπο σύγχρονο και καθ’ όλα συμβατό με τις
τωρινές απαιτήσεις.
Κατ’ αρχάς και τα επτά tracks του CD
είναι πρωτότυπα, δηλαδή συνθέσεις των Περικλή (5) και Βαγγέλη Βραχνού (2) –
περαιτέρω ο Περικλής χειρίζεται λάφτα και βιόλα, ενώ ο Βαγγέλης κοντραμπάσο.
Δίπλα στους δύο παρατάσσονται, επίσης, η Andriana Achitzanova νέι,
ο Μάκης Μπακλατζής βιολί και ο Νίκος Βαρελάς κρουστά, ενώ βοηθούν ανά
περιστάσεις και οι Βασίλης Ζιγκερίδης κανόνας, Ιάκωβος Μωυσιάδης λάφτα, σάζι
και το φωνητικό ensemble Nefes.
Το βασικό γνώρισμα του “Echoes of Pomegranate” έχει να κάνει με την προσοχή που δίνεται στο μελωδική ανάπτυξη των συνθέσεων. Κάτι που φανερώνεται και στα μεγαλύτερης διάρκειας κομμάτια, στα 7λεπτα «Αγνώστου Θεού» και «Ένας Πόντιος στον Σμόλικα» ή στο 6λεπτο «Αμόνι». Εδώ, οι αναφορές στους ευρύτερους ήχους της ανατολικής Μεσογείου (εντός και η κλασική οθωμανική μουσική) είναι περισσότερο εμφανείς, μέσα από τις ελικοειδείς περιπτύξεις των μελωδιών και την πρέπουσα ρυθμική αγωγή. Ξεχωριστό, εκεί στο τέλος, είναι και το κομμάτι «Πρόσφυγες», που διαθέτει φωνητικά μέρη, στην αρχή και στο κλείσιμο, και εμπνευσμένη μελωδία (με κρητικές και άλλες eastern αναφορές).
Γενικώς θα έγραφα για ένα απολύτως συνεπές άκουσμα, και για ένα άλμπουμ που επεκτείνει τους ηχητικούς προβληματισμούς των Mordana (σε σχέση με τον δίσκο του 2021) και σε ηχοχρώματα και σε αναφορές.
Επαφή: https://mordana.bandcamp.com/album/echoes-of-pomegranate-2
Το βασικό γνώρισμα του “Echoes of Pomegranate” έχει να κάνει με την προσοχή που δίνεται στο μελωδική ανάπτυξη των συνθέσεων. Κάτι που φανερώνεται και στα μεγαλύτερης διάρκειας κομμάτια, στα 7λεπτα «Αγνώστου Θεού» και «Ένας Πόντιος στον Σμόλικα» ή στο 6λεπτο «Αμόνι». Εδώ, οι αναφορές στους ευρύτερους ήχους της ανατολικής Μεσογείου (εντός και η κλασική οθωμανική μουσική) είναι περισσότερο εμφανείς, μέσα από τις ελικοειδείς περιπτύξεις των μελωδιών και την πρέπουσα ρυθμική αγωγή. Ξεχωριστό, εκεί στο τέλος, είναι και το κομμάτι «Πρόσφυγες», που διαθέτει φωνητικά μέρη, στην αρχή και στο κλείσιμο, και εμπνευσμένη μελωδία (με κρητικές και άλλες eastern αναφορές).
Γενικώς θα έγραφα για ένα απολύτως συνεπές άκουσμα, και για ένα άλμπουμ που επεκτείνει τους ηχητικούς προβληματισμούς των Mordana (σε σχέση με τον δίσκο του 2021) και σε ηχοχρώματα και σε αναφορές.
Επαφή: https://mordana.bandcamp.com/album/echoes-of-pomegranate-2
