Τα τέσσερα τζαζ άλμπουμ που θα παρουσιάσουμε στη συνέχεια
κυκλοφόρησαν τον τελευταίο καιρό και έχουν άμεσο ελληνικό ενδιαφέρον.
Εμφανίζουν, δε, μια ποικιλία από στυλ και ηχοχρώματα, είναι ηχογραφημένα εδώ
και στην Γερμανία και αποδεικνύουν, για μιαν ακόμη φορά, το υψηλό επίπεδο των
ελλήνων μουσικών της τζαζ.
NEW QUARTET (Amir ElSaffar / Ole Mathisen /
Tania Giannouli / Tomas Fujiwara): Live at Pierre Boulez Saal [Maqām Records, 2025]
Το κουαρτέτο που ακούμε εδώ –ζωντανά ηχογραφημένο, με κόσμο ή χωρίς, στην Pierre Boulez Saal, στο Βερολίνο, στις 30 Σεπτεμβρίου και την 1η Οκτωβρίου 2023– δεν είναι τυχαίο. Μέλη του είναι αναγνωρισμένοι μουσικοί της ευρύτερης τζαζ σκηνής, με πολλές συνεργασίες, live και ηχογραφήσεις μέσα στα χρόνια. Θα το αποκαλούσαμε, δε, και πολυεθνικό το σχήμα αυτό, καθώς το αποτελούν ο ιρακ-ο-αμερικανός τρομπετίστας (και κατά περίπτωση τραγουδιστής) Amir ElSaffar, η ελληνίδα πιανίστρια Τάνια Γιαννούλη, ο νορβηγός τενορίστας Ole Mathisen και ο αμερικανός ντράμερ Tomas Fujiwara.
Οι τέσσερις μουσικοί δεν ήταν «άγνωστοι» μεταξύ τους – να το σημειώσουμε αυτό. Είχαν εμφανιστεί ανά δύο ή ανά τρεις σε live (για παράδειγμα η Γιαννούλη με τον ElSaffar συνεργάστηκαν για πρώτη φορά το 2018), οπότε δεν ήταν απρόσμενη η συνεύρεσή τους σ’ ένα σχήμα των τεσσάρων – ένα σχήμα, που θα δοκίμαζε λίγες φορές πριν να βγει στη σκηνή της Pierre Boulez Saal, για να παρουσιάσει τη μουσική του μπροστά στο κοινό. Από τα δέκα κομμάτια του CD τα οκτώ είναι ηχογραφημένα στις 30 Σεπτεμβρίου του ’23 μπροστά στο ακροατήριο, ενώ υπάρχουν και δύο εναλλακτικά tracks στο τέλος, αποτυπωμένα στον ίδιο χώρο, χωρίς κοινό όμως, την επόμενη μέρα 1η Οκτωβρίου (του ’23).
Το βασικό που πρέπει να ειπωθεί εδώ είναι πως η τζαζ που παρουσιάζει το κουαρτέτο έχει ισχυρές αυτοσχεδιαστικές διαστάσεις, κινούμενη χοντρικά σ’ ένα oriental πλαίσιο. Δεν πρόκειται στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της για ethnic-jazz με την έννοια που είχε ο όρος στα 90s, αλλά για μια αυτοσχεδιαστική προσέγγιση ανατολίτικων μελωδιών, τις οποίες φέρουν εις πέρας και οι τέσσερις μουσικοί – ο καθένας από το δικό του πόστο, αλλά ταυτοχρόνως και σε συμφωνία φάσης με τους υπόλοιπους.
Μπορεί η μουσική του κουαρτέτου να μοιάζει περισσότερο κοντινή στην αισθητική και τη φιλοσοφία του ElSaffar, όμως και οι υπόλοιποι μουσικοί βρίσκονται πάντα εκεί, για να επεκτείνουν τις περίτεχνες μελωδίες, που αναδύονται, προς άλλους παράλληλους κόσμους. Αυτό το αντιλαμβάνεσαι σε κάθε track του CD, όπως ας πούμε στο καταπληκτικό 8λεπτο “Ghazalu”, που έχει και τραγούδι (από τον ElSaffar), με την Γιαννούλη να δημιουργεί, με το μικροτονικό πιάνο της, ένα υποβλητικό eastern περιβάλλον, εντός του οποίου καταλαμβάνουν σταδιακά τις θέσεις τους η φωνή, το τενόρο, η τρομπέτα και τα κρουστά.
Φυσικά και οι τέσσερις μουσικοί έχουν την ευκαιρία στο live, και ανά φάσεις, να δείξουν τις πιο προσωπικές δεξιότητές τους (για παράδειγμα στο τέλος του 17λεπτου “Orientations I-V” ακούς ένα περίτεχνο σόλο ντραμς από τον Fujiwara), όμως, και σε κάθε περίπτωση, είναι το ομαδικό παίξιμο εκείνο που κάνει το σύντομο στο χρόνο “10:23 am” να ακούγεται τελείως εκστατικό, δίνοντας το σύνθημα, στην αίθουσα, για ένα παρατεταμένο χειροκρότημα.
Η περίπου επανάληψη των “Orientations I-V” και “Le marteau de la maîtresse” (δίχως κοινό) στο τέλος του CD μας δίνει την ευκαιρία να επανα-επιβεβαιώσουμε την αξία του Amir ElSaffar New Quartet, και της συγκεκριμένης απόπειράς του, προφανώς, να δημιουργήσει και να προτείνει μία μουσική πλούσια τόσο σε λαϊκά όσο και σε πρωτοποριακά στοιχεία, δίχως παρεκκλίσεις από τις θέσεις ισορροπίας τους. Κοντολογίς; Ένα συναρπαστικό άλμπουμ.
Επαφή: https://amirelsaffartworivers.bandcamp.com/album/new-quartet-live-at-pierre-boulez-saal
Η συνέχεια
εδώ...
https://www.lifo.gr/culture/music/tessera-kainoyrgia-tzaz-almpoym-me-megalo-elliniko-endiaferon
Το κουαρτέτο που ακούμε εδώ –ζωντανά ηχογραφημένο, με κόσμο ή χωρίς, στην Pierre Boulez Saal, στο Βερολίνο, στις 30 Σεπτεμβρίου και την 1η Οκτωβρίου 2023– δεν είναι τυχαίο. Μέλη του είναι αναγνωρισμένοι μουσικοί της ευρύτερης τζαζ σκηνής, με πολλές συνεργασίες, live και ηχογραφήσεις μέσα στα χρόνια. Θα το αποκαλούσαμε, δε, και πολυεθνικό το σχήμα αυτό, καθώς το αποτελούν ο ιρακ-ο-αμερικανός τρομπετίστας (και κατά περίπτωση τραγουδιστής) Amir ElSaffar, η ελληνίδα πιανίστρια Τάνια Γιαννούλη, ο νορβηγός τενορίστας Ole Mathisen και ο αμερικανός ντράμερ Tomas Fujiwara.
Οι τέσσερις μουσικοί δεν ήταν «άγνωστοι» μεταξύ τους – να το σημειώσουμε αυτό. Είχαν εμφανιστεί ανά δύο ή ανά τρεις σε live (για παράδειγμα η Γιαννούλη με τον ElSaffar συνεργάστηκαν για πρώτη φορά το 2018), οπότε δεν ήταν απρόσμενη η συνεύρεσή τους σ’ ένα σχήμα των τεσσάρων – ένα σχήμα, που θα δοκίμαζε λίγες φορές πριν να βγει στη σκηνή της Pierre Boulez Saal, για να παρουσιάσει τη μουσική του μπροστά στο κοινό. Από τα δέκα κομμάτια του CD τα οκτώ είναι ηχογραφημένα στις 30 Σεπτεμβρίου του ’23 μπροστά στο ακροατήριο, ενώ υπάρχουν και δύο εναλλακτικά tracks στο τέλος, αποτυπωμένα στον ίδιο χώρο, χωρίς κοινό όμως, την επόμενη μέρα 1η Οκτωβρίου (του ’23).
Το βασικό που πρέπει να ειπωθεί εδώ είναι πως η τζαζ που παρουσιάζει το κουαρτέτο έχει ισχυρές αυτοσχεδιαστικές διαστάσεις, κινούμενη χοντρικά σ’ ένα oriental πλαίσιο. Δεν πρόκειται στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της για ethnic-jazz με την έννοια που είχε ο όρος στα 90s, αλλά για μια αυτοσχεδιαστική προσέγγιση ανατολίτικων μελωδιών, τις οποίες φέρουν εις πέρας και οι τέσσερις μουσικοί – ο καθένας από το δικό του πόστο, αλλά ταυτοχρόνως και σε συμφωνία φάσης με τους υπόλοιπους.
Μπορεί η μουσική του κουαρτέτου να μοιάζει περισσότερο κοντινή στην αισθητική και τη φιλοσοφία του ElSaffar, όμως και οι υπόλοιποι μουσικοί βρίσκονται πάντα εκεί, για να επεκτείνουν τις περίτεχνες μελωδίες, που αναδύονται, προς άλλους παράλληλους κόσμους. Αυτό το αντιλαμβάνεσαι σε κάθε track του CD, όπως ας πούμε στο καταπληκτικό 8λεπτο “Ghazalu”, που έχει και τραγούδι (από τον ElSaffar), με την Γιαννούλη να δημιουργεί, με το μικροτονικό πιάνο της, ένα υποβλητικό eastern περιβάλλον, εντός του οποίου καταλαμβάνουν σταδιακά τις θέσεις τους η φωνή, το τενόρο, η τρομπέτα και τα κρουστά.
Φυσικά και οι τέσσερις μουσικοί έχουν την ευκαιρία στο live, και ανά φάσεις, να δείξουν τις πιο προσωπικές δεξιότητές τους (για παράδειγμα στο τέλος του 17λεπτου “Orientations I-V” ακούς ένα περίτεχνο σόλο ντραμς από τον Fujiwara), όμως, και σε κάθε περίπτωση, είναι το ομαδικό παίξιμο εκείνο που κάνει το σύντομο στο χρόνο “10:23 am” να ακούγεται τελείως εκστατικό, δίνοντας το σύνθημα, στην αίθουσα, για ένα παρατεταμένο χειροκρότημα.
Η περίπου επανάληψη των “Orientations I-V” και “Le marteau de la maîtresse” (δίχως κοινό) στο τέλος του CD μας δίνει την ευκαιρία να επανα-επιβεβαιώσουμε την αξία του Amir ElSaffar New Quartet, και της συγκεκριμένης απόπειράς του, προφανώς, να δημιουργήσει και να προτείνει μία μουσική πλούσια τόσο σε λαϊκά όσο και σε πρωτοποριακά στοιχεία, δίχως παρεκκλίσεις από τις θέσεις ισορροπίας τους. Κοντολογίς; Ένα συναρπαστικό άλμπουμ.
Επαφή: https://amirelsaffartworivers.bandcamp.com/album/new-quartet-live-at-pierre-boulez-saal
https://www.lifo.gr/culture/music/tessera-kainoyrgia-tzaz-almpoym-me-megalo-elliniko-endiaferon
Από το fb...
ΑπάντησηΔιαγραφήTania Giannouli
Ευχαριστούμε 🙏 Amir ElSaffar
Πάνος Τζινιόλης / Panos Tziniolis
Ευχαριστώ πολύ