28/4/2026
>>«Μια μέρα ήρθε η μπόσενα και μου είπε πως στο μαγαζί βρίσκονται καμιά δεκαριά άτομα με τον κύριο Γκούτμαν. Τους είχε φέρει το ενδιαφέρον τους για ένα σκοπό που έπρεπε να παιχτεί πάνω σε μοιρολόι και οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούσαν να το παίξουν, η ορχήστρα του Μπέννυ Γκούτμαν. Επρόκειτο για κινηματογραφικό έργο του Ρίτσαρντ Σεραφιάν. Το Άντυ (σ.σ. ταινία του 1965), όπου μια μάνα χάνει την κόρη της και τρελαίνεται. Για εκείνη τη στιγμή θέλαν’ ένα σκοπό μοιρολόι. Ρώτησαν και τους είπαν να έρθουν στη Νέα Υόρκη, στο κέντρο Αλή Μπαμπάς, όπου παίζει κάποιος, που είναι σε θέση να εξυπηρετήσει και ονομάζεται Τάσος Χαλκιάς».>>
100 Χρόνια Ελληνική Τζαζ / Από το μουσικό θέατρο και το ελαφρό τραγούδι στη σύγχρονη και αυτοσχεδιαστική τζαζ, Όγδοο, 2025
Ο Τάσος Χαλκιάς και ο Benny Goodman στη Νέα Υόρκη στο μέσο του '60 σελ. 68-70
>>«Μια μέρα ήρθε η μπόσενα και μου είπε πως στο μαγαζί βρίσκονται καμιά δεκαριά άτομα με τον κύριο Γκούτμαν. Τους είχε φέρει το ενδιαφέρον τους για ένα σκοπό που έπρεπε να παιχτεί πάνω σε μοιρολόι και οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούσαν να το παίξουν, η ορχήστρα του Μπέννυ Γκούτμαν. Επρόκειτο για κινηματογραφικό έργο του Ρίτσαρντ Σεραφιάν. Το Άντυ (σ.σ. ταινία του 1965), όπου μια μάνα χάνει την κόρη της και τρελαίνεται. Για εκείνη τη στιγμή θέλαν’ ένα σκοπό μοιρολόι. Ρώτησαν και τους είπαν να έρθουν στη Νέα Υόρκη, στο κέντρο Αλή Μπαμπάς, όπου παίζει κάποιος, που είναι σε θέση να εξυπηρετήσει και ονομάζεται Τάσος Χαλκιάς».>>
100 Χρόνια Ελληνική Τζαζ / Από το μουσικό θέατρο και το ελαφρό τραγούδι στη σύγχρονη και αυτοσχεδιαστική τζαζ, Όγδοο, 2025
Ο Τάσος Χαλκιάς και ο Benny Goodman στη Νέα Υόρκη στο μέσο του '60 σελ. 68-70
27/4/2026
Το χειρότερο όλων είναι δεν είναι απλώς και μόνον η καταρράκωση των θεσμών, είναι η διαρκής μετατόπιση των ορίων της ξετσιπωσιάς – που ακολουθούν συνεχή πορεία προς τα πάνω από τα μνημόνια και μετά. Κάνουν ό,τι θέλουν, δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν, και φυσικά δεν τιμωρείται κανείς, έστω και «για τα μάτια», για τα τόσα φοβερά που γίνονται και ακούμε καθημερινά. Και κάπως έτσι εκείνο που συνέβη με τον Τσοχατζόπουλο, που «θυσιάστηκε», για να... μην λέει ο κόσμος, θα μας φαίνεται σε λίγο σαν ο «χρυσούς αιών» της αξιοπιστίας της πολιτικής και των πολιτικών.
Το χειρότερο όλων είναι δεν είναι απλώς και μόνον η καταρράκωση των θεσμών, είναι η διαρκής μετατόπιση των ορίων της ξετσιπωσιάς – που ακολουθούν συνεχή πορεία προς τα πάνω από τα μνημόνια και μετά. Κάνουν ό,τι θέλουν, δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν, και φυσικά δεν τιμωρείται κανείς, έστω και «για τα μάτια», για τα τόσα φοβερά που γίνονται και ακούμε καθημερινά. Και κάπως έτσι εκείνο που συνέβη με τον Τσοχατζόπουλο, που «θυσιάστηκε», για να... μην λέει ο κόσμος, θα μας φαίνεται σε λίγο σαν ο «χρυσούς αιών» της αξιοπιστίας της πολιτικής και των πολιτικών.
25/4/2026
Μόνο τους ειδικούς αξίζει ν’ ακούς. Τους βαθείς γνώστες. Αρκεί κι αυτοί να μην κατεβάζουν φτηνές πολιτικές, και να μην καταντάνε κλακαδόροι της εξουσίας. Να μην είναι κραγμένοι συστημικοί δηλαδή.
Ο Γεωργουσόπουλος είχε κάπου το σύνδρομο του Ρένου, αφού οι εισαγωγές του και οι τοποθετήσεις του σε ξεψυχάνε, αλλά όταν μπαίνει στην κουβέντα, σχεδόν με το έτσι θέλω, σχεδόν με τσαμπουκά, ο Ληναίος (φοβερός!), το πράγμα απογειώνεται. Οι άνθρωποι δεν παίζονται - καθώς συζητούν με απίστευτο πάθος. Ξέρουν για τι μιλάνε και λένε σπουδαία πράγματα, που δείχνουν το εύρος των γνώσεών τους. Και το κάνουν τούτο όχι για να εντυπωσιάσουν όσους τους ακούνε, αλλά γιατί μιλάνε για τη ζωή τους. Γιατί το θέατρο ήταν η ζωή τους. Είναι φοβερά αυτά που λέγονται για το λαϊκό θέατρο (φάρσα, κωμωδία), την κατάργηση της σκηνής, την ενσωμάτωση του λάθους, τον αυτοσχεδιασμό και τόσα άλλα. Τζάμπα σεμινάριο (γιατί, για να το παρακολουθούσες αυτό σε καμιά σχολή θα έπρεπε και θα άξιζε να πληρώσεις αδρά) και διαρκεί μόνο 25 λεπτά...
https://www.youtube.com/watch?v=Lmtw51YGWuM
Μόνο τους ειδικούς αξίζει ν’ ακούς. Τους βαθείς γνώστες. Αρκεί κι αυτοί να μην κατεβάζουν φτηνές πολιτικές, και να μην καταντάνε κλακαδόροι της εξουσίας. Να μην είναι κραγμένοι συστημικοί δηλαδή.
Ο Γεωργουσόπουλος είχε κάπου το σύνδρομο του Ρένου, αφού οι εισαγωγές του και οι τοποθετήσεις του σε ξεψυχάνε, αλλά όταν μπαίνει στην κουβέντα, σχεδόν με το έτσι θέλω, σχεδόν με τσαμπουκά, ο Ληναίος (φοβερός!), το πράγμα απογειώνεται. Οι άνθρωποι δεν παίζονται - καθώς συζητούν με απίστευτο πάθος. Ξέρουν για τι μιλάνε και λένε σπουδαία πράγματα, που δείχνουν το εύρος των γνώσεών τους. Και το κάνουν τούτο όχι για να εντυπωσιάσουν όσους τους ακούνε, αλλά γιατί μιλάνε για τη ζωή τους. Γιατί το θέατρο ήταν η ζωή τους. Είναι φοβερά αυτά που λέγονται για το λαϊκό θέατρο (φάρσα, κωμωδία), την κατάργηση της σκηνής, την ενσωμάτωση του λάθους, τον αυτοσχεδιασμό και τόσα άλλα. Τζάμπα σεμινάριο (γιατί, για να το παρακολουθούσες αυτό σε καμιά σχολή θα έπρεπε και θα άξιζε να πληρώσεις αδρά) και διαρκεί μόνο 25 λεπτά...
https://www.youtube.com/watch?v=Lmtw51YGWuM

Σχόλια από το fb στο ποστ "Μόνο τους ειδικούς αξίζει ν’ ακούς. Τους βαθείς γνώστες"...
ΑπάντησηΔιαγραφήKwstas Agas
"την κατάργηση της σκηνής, την ενσωμάτωση του λάθους, τον αυτοσχεδιασμό και τόσα άλλα" = ω, από τον λατρεμένο μας, αείμνηστο πλέον, ηθοποιό, αυτό ακριβώς [το οποίο με τόσο ωραίο τρόπο αναλύει στο εν λόγω βίντεο στο πλαίσιο της κουβέντας του με τον επίσης αείμνηστο Κώστα Γεωργουσόπουλο], το εισέπραξα ... πολύ πολύ νωρίς!! Το 1980 ή 1981 πήγαμε οικογενειακώς να δούμε το "Δεν πληρώνω δεν πληρώνω" στο θέατρο ΑΛΦΑ και .... μας περίμενε μια έκπληξη : Στα μισά της παράστασης ο Στέφανος Ληναίος κατέβηκε απ' τη σκηνή και έπιασε κουβέντα σε εμάς τα παιδάκια που καθόμασταν στις πρώτες θέσεις!!! Ήταν σαν να μας έπιασε κουβέντα ένας αγαπημένος μας συγγενής!! Κι εγώ σε εκείνη την ηλικία νόμισα ότι αυτό είναι μέρος του έργου, ότι οι ατάκες που απηύθυνε σε εμάς τα παιδάκια ήταν ήδη γραμμένες, όμως .... όοοχι, όλα ήταν αυθόρμητα "και της στιγμής" ....
Dimitris Priovolos
Στο σταθμό 7-Χ είχα εργαστεί μερικούς μήνες όταν ήμουν φοιτητής. Ήταν αρκετά πριν απο εκείνη την εκπομπή που αναρτήσατε, τότε που άρχιζε τις δοκιμαστικές τηλεοπτικές μεταδόσεις.
Σχόλια από το fb στο ποστ "Το χειρότερο όλων είναι δεν είναι απλώς και μόνον η καταρράκωση των θεσμών"...
ΑπάντησηΔιαγραφήVassilis Serafimakis
Πλεόνασμα ξετσιπωσιάς, έλλειμμα τιμωρίας.
Panagiotis Kontis
Οσονούπω και κυριαρχία στο χώρο της τέχνης
Kostas Tsolis
Ποια θυσία του Άκη; Σύντομα βγήκε και ψόφησε εκτός φυλακής, μια χαρά πέρασε...
Vassilis Serafimakis
δεν προσέξατε τα εισαγωγικά;
Kostas Tsolis
Τα είδα ναι, αλλά ούτε έτσι δεν το δέχομαι, με πειράζει! Έπρεπε να του γίνουν σκληρά βασανιστήρια!
Vasilis Spiliotis
Η έλλειψη ελέγχου (πρωτιστως απ τον Τυπο) εχει σα συνεπεια αυτο που ονομαζετε μετατοπιση των οριων της ξετσιπωσιας
Dimitris Panayiotatos
Κι όλο αυτό καλλιεργεί μια γενικευμένη κατάσταση ατιμωρησίας με επακόλουθα την εκτόνωση απωθημένων και τις εκρήξεις τυφλής βίας...
Χαραλαμπος Γαλανος Χαράλαμπος Γαλανος
,,, μετατόπιση,, Ορίων Ξετσιπωσιάς,,,Τα σύνορα Της και κάπως Ανθρωπιάς,,Νά,,!,, Το Ευχαριστώ για Δύο Λόγια ,, να ακούς να σωπαίνεις,,!,, και Παρέα να μιλάς,, Καμία φορά,, πως "σπανε",, τα νεύρα της Μοναξιάς,,,