Ζωντανά γραμμένο στη Μικρή Σκηνή, στο Defkaz Take 2 Festival, στην Θεσσαλονίκη τον Μάρτιο του
’25, το “Independent / Interdependent” [defkaz records, 2026] είναι ένα free-improv βινύλιο, το
οποίο υποστηρίζεται από την Σαβίνα Γιαννάτου (Savina Yannatou) φωνή, τον Πορτογάλο
Gonçalo Almeida κοντραμπάσο
και τον Κωστή Δρυγιανάκη (Costis Drygianakis)
sound processing. Να σημειώσω πως από
την ίδια διοργάνωση είχε προέλθει και το άλμπουμ των Camila Nebbia, Gonçalo Almeida και Sylvain Darrifourcq “Hypomaniac”, για το οποίο
είχαμε γράψει τα σχετικά στην αρχή της χρονιάς.
Το καλλιτεχνικό ποιόν των τριών αυτοσχεδιαστών είναι γνωστό στους παροικούντες. Η Γιαννάτου έχει δημιουργήσει, χρόνια τώρα, μια ιδιάζουσα βοκαλιστική φρασεολογία, με επιρροές εντελώς αλλοπρόσαλλες, που μπορεί να προέρχονται από το κλασικό τραγούδι, βεβαίως από την παράδοση (τα νανουρίσματα ας πούμε) και φυσικά από τις πιο σύγχρονες τεχνικές βοκαλιστικής επικοινωνίας, εκεί όπου οι κραυγές, οι ψίθυροι και τα άναρθρα φωνήματα έχουν τον πρώτο ρόλο, κατορθώνοντας, σε κάθε περίπτωση, να επιβληθεί σε οποιονδήποτε σχηματισμό, στον οποίο συμμετέχει. Τέτοιες δυνατότητες επιβολής έχει και ο Almeida, κάτι που δεν είναι και το... πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο, αν αναλογιστούμε το όργανο το οποίο χειρίζεται (κοντραμπάσο), κατορθώνοντας, επί του προκειμένου, να κάνει τη μεγάλη διαφορά σ’ ένα από τα πιο εντυπωσιακά tracks του δίσκου, το περίπου 6λεπτο “Auto_nomos”, που ανοίγει την δεύτερη πλευρά. Τέλος, ο Δρυγιανάκης, με τις ηλεκτρονικές ατασθαλίες του, είναι εκείνος που δρα περισσότερα υπαινικτικά και υποδόρια, σε σχέση με τους υπολοίπους, δημιουργώντας ποικίλες υπονομευτικές παλέτες, προσδίδοντας μία ακόμη πιο αλλόκοτη υπόσταση στο τελικό και συνολικό άκουσμα. Φοβερή η Γιαννάτου στο εισαγωγικό “Auto/syn”, εντελώς διαβρωτικός ο Δρυγιανάκης στο “Synapse”, απόλυτος πρωταγωνιστής ο Almeida στο “Auto_nomos”, με το 12λεπτο closing track “Synklisis” να δρα εξισορροπητικά και ως προς τους τρεις αυτοσχεδιαστές, οι ηχητικοί κόσμοι των οποίων βρίσκονται, εδώ, σε τεμνόμενα επίπεδα.
Επαφή: https://defkaz.bandcamp.com/album/independent-interdependent
Το καλλιτεχνικό ποιόν των τριών αυτοσχεδιαστών είναι γνωστό στους παροικούντες. Η Γιαννάτου έχει δημιουργήσει, χρόνια τώρα, μια ιδιάζουσα βοκαλιστική φρασεολογία, με επιρροές εντελώς αλλοπρόσαλλες, που μπορεί να προέρχονται από το κλασικό τραγούδι, βεβαίως από την παράδοση (τα νανουρίσματα ας πούμε) και φυσικά από τις πιο σύγχρονες τεχνικές βοκαλιστικής επικοινωνίας, εκεί όπου οι κραυγές, οι ψίθυροι και τα άναρθρα φωνήματα έχουν τον πρώτο ρόλο, κατορθώνοντας, σε κάθε περίπτωση, να επιβληθεί σε οποιονδήποτε σχηματισμό, στον οποίο συμμετέχει. Τέτοιες δυνατότητες επιβολής έχει και ο Almeida, κάτι που δεν είναι και το... πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο, αν αναλογιστούμε το όργανο το οποίο χειρίζεται (κοντραμπάσο), κατορθώνοντας, επί του προκειμένου, να κάνει τη μεγάλη διαφορά σ’ ένα από τα πιο εντυπωσιακά tracks του δίσκου, το περίπου 6λεπτο “Auto_nomos”, που ανοίγει την δεύτερη πλευρά. Τέλος, ο Δρυγιανάκης, με τις ηλεκτρονικές ατασθαλίες του, είναι εκείνος που δρα περισσότερα υπαινικτικά και υποδόρια, σε σχέση με τους υπολοίπους, δημιουργώντας ποικίλες υπονομευτικές παλέτες, προσδίδοντας μία ακόμη πιο αλλόκοτη υπόσταση στο τελικό και συνολικό άκουσμα. Φοβερή η Γιαννάτου στο εισαγωγικό “Auto/syn”, εντελώς διαβρωτικός ο Δρυγιανάκης στο “Synapse”, απόλυτος πρωταγωνιστής ο Almeida στο “Auto_nomos”, με το 12λεπτο closing track “Synklisis” να δρα εξισορροπητικά και ως προς τους τρεις αυτοσχεδιαστές, οι ηχητικοί κόσμοι των οποίων βρίσκονται, εδώ, σε τεμνόμενα επίπεδα.
Επαφή: https://defkaz.bandcamp.com/album/independent-interdependent

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου