Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2020

RUDRESH MAHANTHAPPA ακόμη ένα εξαιρετικό CD από τον ινδο-αμερικανό σαξοφωνίστα

Για τον ινδο-αμερικανό άλτο σαξοφωνίστα Rudresh Mahanthappa, που είναι γεννημένος στην Τεργέστη το 1971, γράφουμε στο δισκορυχείον από το 2011. Κείμενα-κριτικές τόσο για τις προσωπικές δουλειές του, όσο και για τις συνεργασίες του.
Μέσα στην προηγούμενη δεκαετία ο Mahanthappa ηχογράφησε με τον τενορίστα Jason Robinson, με τον κοντραμπασίστα Mark Dresser, με τον πακιστανό κιθαρίστα Rez Abbasi, έγραψε το δικό του “Bird Calls”στην ACT το 2015, το επίσης δικό του “Agrima”, με τους Indo-Pak Coalition, το 2017 και άλλα διάφορα.
Η πιο πρόσφατη δουλειά τού Rudresh Mahanthappa, ενός μουσικού που έχει τον τρόπο να μας εκπλήσσει πάντα θετικώς με τις επιλογές και τις προτάσεις του, έχει τίτλο το όνομα τού συγκροτήματός του... Hero Trio, και είναι ένα CD (2020), που αποτελείται μόνον από διασκευές (εννέα στον αριθμό). Σ’ αυτό το άλμπουμ δίπλα στον Mahanthappa, που χειρίζεται φυσικά άλτο σαξόφωνο, παρατάσσονται οι François Moutin κοντραμπάσο και Rudy Royston ντραμς. Ένα άλτο-μπάσο-ντραμς τρίο έχουμε λοιπόν εδώ, το οποίον, αληθινά, το γιορτάζει!
Όπως λέει ο ίδιος ο Mahanthappa στο site της εταιρείας, που δίνει αυτό το πιο πρόσφατο CD του, της Whirlwind Recordings:
«Έχοντας κυκλοφορήσει 15 άλμπουμ με πρωτότυπη μουσική, σαν leader ή co-leader, είναι τεράστια η χαρά για μένα να ηχογραφώ, τώρα, μουσικές που δεν είναι δικές μου. Με το Hero Trio αποτίνω φόρο τιμής στις μεγαλύτερες επιρροές και εμπνεύσεις μου, που δεν είναι άλλες από τους μουσικούς Charlie Parker, John Coltrane, Sonny Rollins, Lee Konitz, Ornette Coleman, Keith Jarrett, Johnny Cash και Stevie Wonder. Όλοι αυτοί έπαιξαν πολύ ισχυρό ρόλο, βοηθώντας με να δω τη μουσική ως μια μαγική δύναμη ικανή να δεσμεύσει την ανθρωπότητα».
Συνθέσεις του Charlie Parker (“Red cross”, “Barbados”, “Dewey square”), του Stevie Wonder (“Overjoyed”), του John Coltrane (“26-2”), του Keith Jarrett (“The windup”), των June Carter Cash / Merle Kilgore (το “Ring of fire”, από το ρεπερτόριο του Johnny Cash φυσικά), του Ornette Coleman (“Sadness”) και ακόμη τα στάνταρντ “I cant get started” (των Ira Gershwin / Vernon Duke, στην εκτέλεση του Lee Konitz) και “Ill remember April” (του Gene de Paul, στις εκτελέσεις των Lee Konitz και Sonny Rollins, από τα fifties και τα sixties αντιστοίχως) είναι βασικά οι αναφορές, και πάνω σ’ αυτές χτίζεται το ρεπερτόριο τού τρίο τού Rudresh Mahanthappa, που είναι πέρα για πέρα εντυπωσιακό (και το ρεπερτόριο και το τρίο).
Κάθε track, τώρα, είναι επιλεγμένο για πολύ συγκεκριμένους λόγους, κάτι που διαφαίνεται, βασικά, από τα παιξίματα. Ίσως υπάρχουν και άλλοι λόγοι, πιο ειδικοί, αλλά τα παιξίματα, και από τα τρία μέλη του γκρουπ, είναι εκείνα που, κάθε φορά, καθορίζουν τα «τι» και «πώς».
Για παράδειγμα, στο σχεδόν 6λεπτο “Ill remember April” (που αποτίνει τιμή στους Rollins και Konitz, το ξαναλέμε) οι... υπερηχητικές ταχύτητες που εφαρμόζει ο Mahanthappa είναι άκρως εντυπωσιακές (όσον αφορά στα αποτελέσματά τους). Απίστευτα ιλιγγιώδες άλτο και από κοντά ένα αεικίνητο ρυθμικό τμήμα, με συνεχή «γεμίσματα» και με απίστευτους ρούλους από τον ντράμερ Royston, παρέχουν στο κομμάτι μια σπάνια εκρηκτικότητα. Στο “Ring of fire” του Cash, από την άλλη, έχει γίνει μια ρυθμική αλλαγή, με το κομμάτι να ρέει πιο «μπητάτα» και πιο γρήγορα. Το μπάσο και το ντραμς στρώνουν τέλειο πλαίσιο, πάνω στο οποίο έρχεται να αναπτύξει την γλυκιά μελωδία ο Mahanthappa. Το “Sadness” του Ornette Coleman είναι από τα λίγα tracks του CD, που εξελίσσεται αργά. Η έξοχη αρχή τού Moutin στο κοντραμπάσο με δοξάρι, και τα χτυπήματα με «βάθος» από τον Royston, είναι ό,τι πρέπει για τον Mahanthappa προκειμένου να περιγράψει την θλιμμένη μελωδία. Ακόμη και το “The windup” του Keith Jarrett από το “Belonging” [ECM, 1974], με Jan Garbarek, Palle Danielsson και Jon Christensen, μετατρέπεται εδώ σ’ ένα λαμπρόν πεδίο δόξης για τον κοντραμπασίστα Moutin, ο οποίος επιχειρεί να… υποκαταστήσει το πιάνο του Jarrett, πάνω στο οποίο έτρεχε το φοβερό παίξιμο του Garbarek. Και η συνοδεία, αλλά και το σόλο του Moutin είναι πέραν πάσης περιγραφής – σ’ ένα άλμπουμ, που γενικώς είναι πέραν πάσης περιγραφής, όσον αφορά στην ακροαματική απόλαυσή του.
Επαφή: www.rudreshm.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου