Τρίτη, 30 Ιουνίου 2020

CENTRAL POZITRONICS ένα ελληνικό τρίο χωρίς μπάσο, που πλέει σε χώρους ροκ-ηλεκτρονικούς και noisy

Ελληνικό συγκρότημα είναι οι Central Pozitronics, με μέλη τους Γιώργο Μιζήθρα ηλεκτρονικά, Νίκο Αντωνόπουλο κιθάρες και Γιάννη Παπαδούλη ντραμς. Έχουμε, δηλαδή, ένα τρίο χωρίς μπάσο, που ασκείται σε χώρους ροκ-ηλεκτρονικούς, noisy και experimental. To παρθενικό άλμπουμ τους, που φέρει ως τίτλο το όνομά τους [L39, 2020], και για το οποίο θα γράψουμε τώρα κάποια λόγια, περιλαμβάνει οκτώ tracks, που είναι ανά τέσσερα μοιρασμένα σε κάθε βινυλιακή πλευρά.
Το είδος του rock που παίζουν οι Central Pozitronics –γιατί κάτω από την μεγάλη ταμπέλα “rock” θα τους κατατάξουμε– δεν είναι άγνωστο στη δισκογραφία.
Noisy rock με ηλεκτρονικά έχουν παρουσιάσει πολλοί, ήδη από την δεκαετία του ’60 και ονόματα όπως αυτά των AMM, των Nihilist Spasm Band και των Cromagnon έθεσαν τις βάσεις, πριν έλθουν στα τέλη του ’70 οι SPK, και μαζί με Negativland, Sonic Youth και άλλους πολλούς, στα eighties πια, πάνε το «πράγμα» ακόμη πιο πέρα (με το japanoise, και με σχήματα σαν τους Hijokaidan ή τον Merzbow, να θέτει εκ των προτέρων τα όρια όλης αυτής της ηχο-ιστορίας).
Οι Central Pozitronics είναι οπωσδήποτε noisy rock πειραματιστές, αλλά το αποτέλεσμα της προσπάθειάς τους, δεν μπορεί, με τα σημερινά δεδομένα, να χαρακτηριστεί ή να θεωρηθεί «ακραίο». Θέλω να πω πως τα περισσότερα κομμάτια τους έχουν μια λογική συνάφεια, η οποία ελέγχεται βασικά από το επαναληπτικό ρυθμικό στοιχείο, που προσδίδει στις εγγραφές τους ένα πλαίσιο (άκου το “Psytan” π.χ.). Τα περισσότερα από τα tracks είναι γρήγορα φυσικά, όμως υπάρχουν και αργά, όπως το “Dadstep”, που παρέχουν την άπλα και το χώρο, προκειμένου να αναπτυχθούν και πιο abstract περιπλανήσεις (πάντοτε προς την ίδια πειραματική, rock και θορυβώδη κατεύθυνση). Το “IKA” από την πρώτη πλευρά είναι ένα track για παράδειγμα, που θα μπορούσε να παίξει και να ακουστεί ευρύτερα, έτσι όπως είναι «τετραγωνισμένο».
Στην δεύτερη πλευρά υπάρχουν πιο χαοτικά tracks, όπως είναι το “Monika” και το έσχατο “DinosaurRaveParty”, όμως η γενικότερη εντύπωση δεν αλλάζει. Πως οι Central Pozitronics είναι ένα συγκρότημα, μέσα στον πειραματισμό του, με κάποιες... συν-θετικές αρχές. Και είναι αυτές οι αρχές, που τους κάνουν εν τέλει ενδιαφέροντες, έως και πολύ ενδιαφέροντες κατά τόπους. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου