νέα, αξιόλογα άλμπουμ από τον χώρο της ελληνικής τζαζ και γύρω από αυτή – είναι οι δίσκοι των Spaceship, Tsolis / Athanasopoulos Quartet, Resonance και Latchó Biské

Η τζαζ και η περί την τζαζ δισκογραφία, στην Ελλάδα, καλά κρατεί. Και δεν συζητάμε μόνο για τις digital εκδόσεις, αλλά και για τις φυσικές μορφές, τυπωμένες σε LP ή CD. Συγκροτήματα και καλλιτέχνες με ιστορία, ή και νεότερα ονόματα, που ξανοίγονται σε πολλούς και διαφορετικούς χώρους, έχοντας την τζαζ και τον αυτοσχεδιασμό, πάντα, σαν οδηγούς.  

RESONANCE: Resonance [Jazz Breeze Records, 2025/26]
Οι Resonance είναι ένα καινούριο ελληνικό τζαζ κουαρτέτο, το οποίο αποτελείται από τους Stergios Polyzos σαξόφωνο, George Koutsi κιθάρα, Antonis Arvanitis κοντραμπάσο και Dimitris Koutantos ντραμς. Όλοι οι μουσικοί έχουν τη δική τους ιστορία, με τον κιθαρίστα Κουτσικούλη να είναι γνωστός και από το κοινό άλμπουμ με τον συνάδελφό του Dennis Pol (το “Guitarology” από το 2021).
Στο “Resonance” καταγράφονται τρεις και τέσσερις συνθέσεις, χαραγμένες στις δύο πλευρές του βινυλίου, που όλες ανήκουν στα μέλη του σχήματος. Τρεις έχει γράψει ο Koutsi, δύο ο Arvanitis, μία ο Polyzos, ενώ μία ανήκει στους Arvanitis/Koutsi.
Το άλμπουμ έχει ύφος, μορφή και χρώμα. Είναι καλοφτιαγμένο και από εικαστικής πλευράς, ενώ και η μουσική του είναι, ή καλύτερα μοιάζει να είναι, απλή, αλλά σίγουρα είναι άψογα παιγμένη και παρουσιασμένη. Εννοώ πως η τζαζ στο “Resonance” έχει μια παλιομοδίτικη όψη, προβάλλοντας έντονο swinging, με απολύτως μετρημένα soli στην κιθάρα και το τενόρο σαξόφωνο.
Είναι η τζαζ του Stan Getz από τα 50s ας πούμε, όταν συνεργαζόταν με τους κιθαρίστες Johnny Smith και Jimmy Raney, είναι ένας τεχνικός τύπος τζαζ, από τον οποίο δεν λείπει η χάρη και το αίσθημα. Και αυτό το αντιλαμβάνεσαι, αμέσως, σε κομμάτια σαν τα “Paper thin”, “Afterglow” και “Running on love”, με όλο το «πακέτο» να κινείται στο αυτό υψηλό αισθητικό επίπεδο.
Το να παρουσιάζονται έλληνες μουσικοί, με τη δεξιοτεχνία και τις ικανότητες, όχι μόνο να ερμηνεύουν στάνταρντ (κάτι που δεν συμβαίνει εδώ), αλλά και να συνθέτουν με βάση τα συγκεκριμένα πρότυπα των fifties, και μάλιστα μέσω ενός τόσου άψογου bop, δείχνει πως έχουμε προχωρήσει πολύ σαν σκηνή, και πως το επίπεδο της τζαζ στη χώρα μας διαρκώς απλώνεται και ανεβαίνει.
Επαφή: https://resonanceathens.bandcamp.com/album/resonance
 
Η συνέχεια εδώ...
https://www.lifo.gr/culture/music/nea-axiologa-almpoym-apo-ton-horo-tis-ellinikis-tzaz-kai-gyro-apo-ayti