Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

ΛΙΤΣΑ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ δώδεκα βράδυα

Πάνε αρκετά χρόνια από τότε που πρωτάκουσα τη φωνή της Λίτσας Σακελλαρίου στα «Δώδεκα Βράδυα» [Minos MSM 110, 1969] και ακόμη προσπαθώ να βρω τι ακριβώς είναι εκείνο που με μαγεύει, κάθε φορά που βάζω αυτό το άλμπουμ στο πικάπ. Δεν έχω επισκεφθεί ούτε την... Αϊτή, ούτε τη Βραζιλία, ούτε την Πολυνησία και όμως μου φαίνεται πάντα, καθώς εξαπλώνεται το «Μεγαλύτερο κακό», το «Σαν βράχος μαύρης θάλασσας» ή τα «Βήματα», πως δεν υπάρχει αρμονικότερη καταγραφή του exotica feeling σε ελληνικό δίσκο, απ’ ό,τι, εδώ, υπερχειλίζει. Έχω, δε, την αίσθηση, για να μην πω την βεβαιότητα, πως πρόκειται για ένα από τα πιο «ακατάτακτα» άλμπουμ της ελληνικής δισκογραφίας. Είναι δύσκολο δηλαδή ν’ αντιληφθείς τι ακριβώς είχαν στο μυαλό τους οι συνθέτες/ στιχουργοί Γιώργος Γεωργιάδης και Πέτρος Ζέρβας όταν έγραφαν αυτά τα άσματα. Υπάρχουν σίγουρα νεοκυματικές αναφορές, αλλά δεν υπάρχει καμία σχέση με τα τραγούδια της Αρλέτας φερ’ ειπείν ή του Γιώργου Ζωγράφου. Σίγουρα ανιχνεύονται και ορισμένα στοιχεία από το ελαφρό τραγούδι – θά’λεγε κανείς πως η φωνή του Γιώργου Γεωργιάδη θυμίζει κάτι από Τώνη Μαρούδα, αν κι εμένα μου μοιάζει περισσότερο κοντά σ’ εκείνη του... Paul Robeson ή του Leon Bibb, βαρύτονη με φυσικό echo – αλλά από ’κει και πέρα τι; Ακόμη και ο παραγωγός του άλμπουμ Αχιλλέας Θεοφίλου, ανάμεσα σε κάτι «ακαταλαβίστικα», εκφράζει στο οπισθόφυλλο την αμηχανία του: «Όλη αυτή η ‘κίνηση’ ονομάζεται πρωτοπορία με μια σοβαρή ενότητα απλού στίχου και μελωδίας. Δεν μπορούμε να βρούμε έναν στερεότυπο χαρακτηρισμό για το καινούριο αυτό ‘κάτι’. Όταν παραμερίζουμε τα συνηθισμένα μας μουσικά πλαίσια και ξεφεύγουμε από όλη την παράδοση της ελαφράς μας μουσικής για να δώσουμε ένα νέο ύφος». Ναι... αν και, όπως συνηθίζουμε να λέμε, η μουσική και τα τραγούδια μιλάνε πάντα από μόνα τους. (Βεβαίως, εκείνη την εποχή, είναι σίγουρο πως «μίλησαν» σε ελαχίστους, αφού κανείς από τους δημιουργούς ή την τραγουδίστρια δεν επανέλαβε στο μέλλον κάτι ανάλογο και φυσικά, ποτέ άλλοτε η εταιρία δεν στόλισε τον κατάλογό της με κάτι, έστω, παρεμφερές. Once in a lifetime... Ακόμη και το εξώφυλλο αν προσέξει κανείς, με τη Λίτσα Σακελλαρίου να ποζάρει χαμηλοθωρούσα, μ’ εκείνο το παραδείσιο φόρεμα σαν νεράιδα στο σούρουπο – πιθανώς στο Λαιμό της Βουλιαγμένης – καταλαβαίνει...). Αυτό το με γοητευτικό τρόπο απόμακρο και με ανατριχιαστική ειλικρίνεια ρεμβώδες «ποίημα» πηγάζει πρώτα-πρώτα από τη φωνή της τραγουδίστριας. «Μεγαλωμένη» με κομμάτια του Πλέσσα και του Λαβράνου, η Σακελλαρίου υπήρξε μία μούσα του... jazzy νέου κύματος (όντας, ταυτοχρόνως, και έξω απ’ αυτό), που τραγούδησε λίγο και λίγα, πριν σβήσει από το χάρτη. Έπειτα, είναι οι μουσικές και οι στίχοι (από κοινού) των Γεωργιάδη και Ζέρβα (ο πρώτος έκανε κάποια χαμηλού βεληνεκούς καριέρα, αλλά ο δεύτερος έγραψε τον «Μπαρμπαλιά», που πήρε πρωτιά στη Θεσσαλονίκη το ’73, όταν τραγουδήθηκε από τον Δημήτρη Κοντολάζο), που, μέσα από την απλότητα της φόρμας – όμορφα λόγια, ωραίες μελωδίες, ακόμη πιο σοβαρή δουλειά στον αρμονικό τομέα – κατορθώνουν να συλλάβουν ένα εξώκοσμο κλίμα, όχι πολύ μακριά από εκείνο των άλμπουμ του Jorge Ben π.χ., ή της Maria Bethania από την ίδια εποχή. Βεβαίως και ευθύνεται, στον ίδιο βαθμό, η ενοργάνωση – δύο κιθάρες (Πέτρος Ζέρβας, Τώνης Άγας - πριν στο Trio Greco), μπάσο (Πάνος Ιατρού), ντραμς/κρουστά (Γιώργος Λαβράνος) – είναι όμως, πρώτ’ απ’ όλα, η διάθεση όσων συμμετείχαν στην ηχογράφηση να αγνοήσουν εκείνο που «έτρεχε» δίπλα τους, δικαιώνοντας στην πορεία μόνον τον έρωτα. Ή, μάλλον, την ερημιά του...

18 σχόλια:

  1. εχει επανακυκλοφορησει σε σι ντι? αν οχι εχεις ιδεα αν μπορω να το κατεβασω απο καπου?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν ξέρω αν έχει βγει σε CD. Επίσης δεν ξέρω αν από κάπου κατεβαίνει. Δυστυχώς δεν έχω χρόνο για ψηφιοποιήσεις. Πάτα στο youtube "litsa sakellariou egige to agori" να δεις ένα clip. Το τραγούδι αυτό υπάρχει στο δίσκο - χωρίς τον Βουτσά εννοείται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. το εχω ειδη δει το βιντεο(δυστυχως με το βουτσα) ευχαριστω πολυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. exi epanakikloforisi se cd,alla boris & na to ''katevasis'' yparxi idi ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. poli wraio blog,eyxaristoume gia ola ayta pou mas mathenis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΛΙΤΣΑ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ, ΠΕΤΡΟΣ ΖΕΡΒΑΣ "Δώδεκα Βράδυα" [Minos MSM 110] 1969

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. se pio site re paidia tha to kateuasw?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Για δοκίμασε αυτό http://www.greekmaster.info/forum/showthread.php?p=9241

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ΔΩΔΕΚΑ ΒΡΑΔΥΑ http://rapidshare.com/files/385916894/Litsa_Sakelariou__-_12_Vradya.rar

    ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΑ http://rapidshare.com/files/182161408/Sakellariou_Litsa_-_1973_-_F8inopwrina.rar

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ενα remix που βρηκα μολις!
    http://soundcloud.com/funkonami1/litsa-sakelariou-efyge-to

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πώς μπορούμε να κατεβάσουμε και τον τελευταίο προσωπικό της του 1977;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ο Γεωργιάδης έχει κάνει ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΠΑΝΙΟ δίσκο , διπλό στην POLYDOR. Δεν υπάρχουν στοιχεία, πέραν από ένα προσεγμένο blog που λέει κάτι, αλλά με ΛΑΘΟΣ εξώφυλλο(αν θέλετε μπορώ να ανεβάσω). Η διαφορετικότητα του δίσκου έγκειται στις συμμετοχές και το ύφος, ενώ και μουσικά είναι πού ενδιαφέρον, πάντα στο ύφος της εποχής. Ο δίσκος είναι κατηγορία "HOLY GRAIL" που λέν κι αυτοί που ξέρουν(μιλαμε για Ταλιμπάν), ενώ δεν έχει εμφανιστεί ποτέ σε παζάρι ή άλλο, έως σήμερα φυσικά. Να σημειώσουμε την παρουσία των Βεάκη και Τουρνάκη του Εθνικού Θεάτρου. Κάθε προσθήκη πληροφορίας είναι πολύτιμη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανατρίχιασα!!! και άλλο holy grail βρήκαμε! Ζμπρώξτε ότι έχετε από εμείς τα άλαλα όλα τα μασάμε.

      Διαγραφή
    2. Άμα το βρεις ή στο "ζμπρώξουνε" (κατά τα λεγόμενα σου πάντα) πες μας κι εμάς.
      ΑΝ το δεις ή το βρεις ΠΟΤΕ σε κανένα ιστότοπο πώλησης.

      Διαγραφή
  13. ...αυτο το ξεχωρο ανθρωπινο πλασμα με το ονομα ΛΙΤΣΑ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ ειναι νομιζω το τελειο σαν αντιπροσωπευτικο ολης της ευγενειας εκεινης της εποχης... εσωτερικης κι εξωτερικής ευγενειας... ταλαντουχα διακριτικη κρυσταλλινη λες φωνη και παρουσια με μοναδικη διαφανεια τρυφερότητας που μ ενα της μονο τραγουδι μας γυρνα στα χαμενα νιατα μας... φυσικα οι στιχοι μοναδικοι κι η μελωδιες επισης μα κι η ερμηνεια ειναι συντελεστης στο να ξεχωρισει το πακετο"ποιοτητα"... επρεπε να συνεχισει να βρισκεται κοντα στον κοσμο που τη λατρεψε τοτε κι ακομα τη θυμαται...

    ΑπάντησηΔιαγραφή