η σκληρή crime περιπέτεια “Operation Orient” από το 1978, σε σκηνοθεσία Ηλία Μυλωνάκου – συμμορίες, κυνηγητά, ναρκωτικά, βία και σεξ, με γυρίσματα σε Ελλάδα και Κύπρο

Ταινίες με αστυνομική πλοκή ή πλοκή με συμμορίες (με τις αστυνομίες ν’ απουσιάζουν), βία και σεξ γυρίζονταν κατά κόρον στην Ευρώπη, στα χρόνια του ’70. Μπορεί η Ιταλία να είχε πάρει τα ηνία από την Γαλλία στο είδος, όμως σχεδόν κάθε χώρα είχε να δώσει ανάλογα δείγματα, τα οποία, ορισμένες φορές θα μπορούσε να ξεφύγουν από το πλαίσιο του cult, αποκτώντας μια ευρύτερη αξία. Όχι πως η «ευρύτερη αξία» αποτελεί προϋπόθεση, προκειμένου να καταξιωθεί ένα φιλμ, αλλά, να, η “Roma Violenta” (1975) του Marino Girolami, για παράδειγμα, είναι μια ταινία που θα μπορούσε να αφορά περισσότερους.
Στην Ελλάδα των σέβεντις γυρίστηκαν τέτοια φιλμ, τα οποία όμως ελάχιστες φορές θα ξέφευγαν της καρικατούρας, μιας και οι σκηνοθέτες μας, έχοντας σχεδόν πάντα, ανύπαρκτα σενάρια, πριμοδοτούσαν σε σεξ (πράγμα εύκολο) και σε προκατασκευασμένη βία. Έτσι, και αφού χρησιμοποιούσαν, τις περισσότερες φορές, μουσικές παρμένες από ’δω κι από ’κει (ακόμη και από τους Pink Floyd!) φτιάχνοντας ατμόσφαιρα, επιχειρούσαν να αναπαράγουν το “poliziotteschi” ή το “crime” κλίμα των δυτικοευρωπαϊκών ταινιών, με, συνήθως, πενιχρά αποτελέσματα. Υπήρχαν όμως κι εξαιρέσεις, μετρημένες στα δάκτυλα. Έχω γράψει παλαιότερα για τις ταινίες του Παύλου Φιλίππου «Οι Εκβιασταί» (1972) και οι «Οι Απάνθρωποι» (1973) (https://www.lifo.gr/prosopa/apolies/o-paylos-filippoy-kai-oi-tainies-toy-apo-tin-dekaetia-toy-70-oi-ekbiastai-kai-oi), ενώ τώρα θα γράψω για μια ακόμη ταινία αυτού του ύφους, μία από τις καλύτερες οπωσδήποτε, την “Operation Orient” του Ηλία Μυλωνάκου από το 1978.

Κατ’ αρχάς να σημειώσω πως η ταινία θεωρείται «τσόντα», και γι’ αυτό προβλήθηκε στην Ελλάδα με τον τίτλο «Ισχυρή Δόση... Σεξ» (πρώτη προβολή την Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 1978 στο Drive-in της Μαλακάσας). Και ναι, υπάρχει αρκετό γυμνό και σεξ στο φιλμ (αχρείαστο και βιαστικό σε γενικές γραμμές, αφού αδυνατίζει το στόρι), όμως το όλο πράγμα δεν έχει καμία σχέση με τον –όπως τον έλεγαν παλαιά– ρεαλιστικό κινηματογράφο.
Η “Operation Orient”, μια παραγωγή του Βαγγέλη Φουρνιστάκη και της Atlas International, έχει καλούς, πειστικούς πρωταγωνιστές –την ερωμένη Anna Maria Clementi (ήδη γνωστή από την παρουσία της στο “Emanuelle e Gli Ultimi Cannibali” του Joe D’Amato), τον νευρώδη Gianni Gori, την αγέρωχη Mersiha Čolaković, την απατημένη σύζυγο Rosaria Della Femmina, τον μαφιόζο Gordon Mitchell (γνωστός από τους ρόλους μασίστα στις ταινίες peplum των σίξτις και άλλα τινά), τον ψυχρό εκτελεστή Νότη Πιτσιλό (Νotis Pizzilo), τον... Ιταλό Αντώνη Λιώτση–, έχει ενδιαφέρον σενάριο (Ηλίας Μυλωνάκος), συνετούς διαλόγους, καλή φωτογραφία (Πέτρος Καραβίδογλου) και ακόμη πολλά εξωτερικά γυρίσματα σε Ελλάδα και Κύπρο, που προσφέρουν σε αληθοφάνεια.
Επίσης, η ταινία έχει πρωτότυπη ροκ μουσική εκεί όπου απαιτείται, γραμμένη από τον Harry Alepis, δηλαδή τον Μπάμπη Αλέπη –από τα συγκροτήματα των greek sixties Lobster και Stop and Think, και επίσης γνωστό τεχνικό του ελληνικού κινηματογράφου (μοντέρ, όπως εδώ, ηχολήπτης κ.λπ.)–, με το θέμα των τίτλων να φέρνει στη μνήμη τους Ιταλούς Goblin ή τον A. Valotti του library LP “Blackout”!
Ο σκηνοθέτης Ηλίας Μυλωνάκος, τώρα, δεν ήταν τυχαία περίπτωση. Από τα ελάχιστα βιογραφικά στοιχεία του που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο μαθαίνουμε πως είχε σπουδάσει την τέχνη της κινηματογραφίας στη Στοκχόλμη. Μάλιστα από την πρωτεύουσα της Σουηδίας, το 1966, ο Μυλωνάκος θα έστελνε και ανταποκρίσεις σ’ ένα τολμηρό περιοδικό της εποχής, το «Καρδιοχτύπι», υπό τον τίτλο «Με τις ξανθές σέξυ καλλονές του βορρά...», γράφοντας για την απελευθερωμένη ερωτικά σουηδική νεολαία της εποχής, για την υποκουλτούρα των raggare (κάτι σαν τους αμερικανούς greasers και τους άγγλους rockers), για την καθημερινή κοινωνική αδιαφορία των Σουηδών και άλλα πολλά. Να ένα δείγμα γραφής του Μυλωνάκου από το «Καρδιοχτύπι» του ’66:
 
Η συνέχεια εδώ...
https://www.lifo.gr/culture/cinema/i-skliri-crime-peripeteia-operation-orient-apo-1978-se-skinothesia-ilia-mylonakoy